W roku 1981, belgijski rysownik i scenarzysta Bernard Dumont, wydał pierwszy tom komiksu Hugo. Jak się okazało, przygody tytułowego bohatera będącego trubadurem i jego dwóch kompanów – niedźwiedzia Biskoto oraz skrzydlatego stworka Narcyza – podbiły serca tysięcy dzieci oraz dorosłych. Co stało za tym sukcesem? Z pewnością niebagatelny humor, wspaniały świat starych baśni, pełny zarówno pięknych jak i niebezpiecznych stworzeń oraz gadatliwy, upierdliwy, a zarazem wierny i zawsze oddany naszemu trubadurowi Narcyz, który jest jego Przeznaczeniem. Teraz po latach, wydawnictwo Egmont postanowiło na nowo tchnąć życie w dzielną drużynę, wydając w albumie zbiorczym wszystkie pięć przygód. Dziś przybliżę wam tą od której wszystko się zaczęło
W pierwszym tomie, poznajemy Hugo oraz Biskota, gdy przybywają do zamku króla Rigolta. Jak się szybko okazuje, królewski syn ma bardzo irytującą zabawę, a mianowicie strzelaniem z procy ziarnkami fasoli, do każdego kto mu się nawinie pod celownik. Na swoje nieszczęście, królewicz Robert podczas swoich strzeleckich popisów naciska na odcisk pewnej staruszce, która okazuje się być w istocie wiedźmą Kadabrą. Stara jędza nie ma zamiaru puścić paniczowi jego wybryku płazem i za karę zamienia go w ziarnko fasoli. Kiedy król dowiaduje się o tym i znajduje swego pierworodnego, okazuje się, że jedynie czarodziej Orlingo może odczynić czar. Hugo, postanawia pomóc władcy i w ten oto sposób wyrusza do legendarnej krainy Audelagonii, gdzie Orlingo ma swoją siedzibę. Tak oto zaczyna się fantastyczna, pełna niebezpieczeństw a zarazem humoru przygoda naszego dzielnego, rudego trubadura.
Jak już pisałem wcześniej, postacią wnoszącą najwięcej humorystyki w serii jest Narcyz. Ciężko sprecyzować do jakiej rasy przynależy, jednak faktem jest rzecz, że właśnie on stał się Przeznaczeniem naszego głównego bohatera, co wielokrotnie doprowadza do popadnięcia trubadura w niemałe tarapaty. Narcyz ma to do siebie, że bardzo kocha się w wróżce Śliweczce, którą nasi bohaterowie spotykają w pierwszym tomie, a później ów dziewczyna będzie im towarzyszyć w każdej następnej przygodzie. Drugim, stałym komicznym akcentem jest poniekąd Biskoto – wielki, oswojony niedźwiedź, ubrany w zieloną kamizelkę i chodzący jak zwykły człowiek. Jego utarczki z Narcyzem potrafią doprowadzić do łez, tak samo przypadkowe zdarzenia wynikające z danej akcji sytuacyjnej. Innymi słowy duet Przeznaczenia z niedźwiedziem nigdy się nie nudzi.
Zupełnie inaczej przedstawiono postać Hugo. Jest on rozważnym, szlachetnym czynem oraz roztropnie postępującym młodzieńcem. Otwarcie przeciwstawia się niegodziwości i zawsze jest gotów pomóc innym, niezależnie od ich statusu urodzenia. Dzięki temu zyskuje najprzeróżniejszych wrogów oraz przyjaciół, a jego życie trubadura rzuca go od jednej krainy do drugiej. Z wszelkich opresji wychodzi niemal zawsze obronną ręką, jednak nigdy w pojedynkę. Jest to idealny obraz człowieka, który zna i przede wszystkim rozumie znaczenia takich słów jak przyjaźń, oddanie, waleczność oraz honor. Wielokrotnie można by go potraktować jak rycerza z bajki, jednak fakt że mamy do czynienia z trubadurem, czyli wędrownym grajkiem, sprawia że czytelnik czuje do tej postaci o wiele większą sympatię. Poza tym zabieg ten sprawił, że autor odszedł wielokrotnie od sztampowego schematu rycerza w lśniącej zbroi, który walczy w obronie uciśnionych w imię ideałów, nie zaś z poczucia zwykłej moralności.
Zaklęcie w fasolę Jest pierwszym z pięciu zeszytów o Hugo, jakie zostały wydane. Cieszę się, że będąc dzieckiem zebrałem je wszystkie i teraz mogę porównać wydanie Orbity do obecnego wydania Egmontu. Czy coś się zmieniło? W sumie to sporo, od czcionki począwszy po niektóre wyrażenia, które obecnie są mniej dobitne. Czasami nawet zbyt ugrzecznione czy dziecinne. Stare wydanie nie głaskało czytelnika po główce i często używało dosadnych sformułowań, ale sens wypowiedzi pozostał, więc nadal czyta się to rewelacyjnie. Uwielbiam wracać do tego baśniowego świata fantasy i po raz milionowy przeżywać wspaniałe przygody dzielnego trubadura. Serię polecam absolutnie każdemu, a zwłaszcza osobom lubującym się w wszelkiej maści baśniach europejskich. Z pewnością poczują od razu magię przygody, jaka tkwi w każdym z zeszytów. Bo z mądrych bajek nigdy się nie wyrasta.
Szukamy ofert...
2207 
1476 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Wielki turniej
"Kajko i Kokosz. Rogata heca" to specjalne wydanie komiksu Janusza Christy przełożone na gwarę warszawską. Publikacja ukazała się nakładem Wydawnictwa Egmont.
“Rogata heca” swoją oryginalną premierę miała w 1976 roku. To właśnie wtedy światło dzienne ujrzał “Wielki turniej” opowiadający o perypetiach dzielnych wojów z Mirmiłowa.
Kasztelan Mirmił nie ma łatwego życia. Ani nie może się w spokoju wyspać, ani ryb połowić, a tu jeszcze trzeba wysłać barana na turniej. Problem tylko w tym, że w grodzie nie ma żadnego tryka odpowiedniego, by stanąć do walki o chwałę i zwycięstwo. Dlatego też Kajko i Kokosz oddelegowani zostają z misją znalezienia rogacizny, która będzie godnie reprezentować Mirmiłowo w zawodach.
Nigdy nie byłam wielką fanką Kajka i Kokosza, ale od dziecka jestem fanką wszelkiego rodzaju gwary. Tak więc gdy na horyzoncie pojawił się komiks pisany po warszawsku, nie mogłam przejść obojętnie obok takiej historii.
Oczywiście “Rogata heca” zawiera dokładnie te same grafiki, jakie lata temu pierwotnie stworzył Janusz Christa. Charakterystyczna kreska i kolorystyka (choć w czeluściach domowej biblioteczki znalazłabym jeszcze oryginalne pierwsze rysowane czarnym tuszem i drukowane na żółtym papierze wydania komiksów Christy) są elementami, po których najłatwiej rozpoznać przygody dzielnych wojów. Jednak dialogi i opisy to już inna sprawa. Dzięki Januszowi Dziano i Sylwii Węglowskiej możemy przekonać się, jak mówiliby bohaterowie, gdyby przyszli na świat w przedwojennej Warszawie. Charakterystyczna wymowa niektórych głosek oraz specyficzne określenia, które wciąż funkcjonują we współczesnym języku, mimo że często nawet nie mamy pojęcia, skąd się wywodzą, są czymś, co Czytelnik znajdzie w komiksie “Rogata heca”. Dla przykładu, by nie być gołosłowną, wspomnę, że np. Zbójcerzy stali się Grandziarzami.
“Rogata heca” to pełne przygód, niebezpieczeństw, radości i humoru perypetie Kajka i Kokosza. Po raz kolejny na próbę wystawione zostaje ich dobre serce, dzięki któremu bohaterowie przekonują się, iż nie wszystko można kupić za pieniądze, a najsłabsze ogniwo może okazać się czarnym koniem turnieju. W tej historii jasno wiadomo, kto jest dobry, a kto zły oraz komu należy kibicować.
“Rogata heca” stanowi interesujący kąsek dla fanów Mirmiłowa, gwary oraz kolekcjonerów komiksów o Kajku i Kokoszu. Po wydanie można sięgnąć bez obaw o nie zrozumienie treści. Jeśli nawet nie będziecie znać jakiegoś słowa, sam kontekst sytuacyjny podpowie, co potrzeba. Ale jak już wspomniałam, słownictwo gwary warszawskiej funkcjonuje w codziennym języku różnych części kraju. Lektura “Rogatej hecy” była dla mnie przyjemnie spędzonym czasem.
Recenzja powstała w ramach współpracy z Wydawnictwem Egmont
"Kajko i Kokosz. Rogata heca" to specjalne wydanie komiksu Janusza Christy przełożone na gwarę warszawską. Publikacja ukazała się nakładem Wydawnictwa Egmont.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to“Rogata heca” swoją oryginalną premierę miała w 1976 roku. To właśnie wtedy światło dzienne ujrzał “Wielki turniej” opowiadający o perypetiach dzielnych wojów z Mirmiłowa.
Kasztelan Mirmił nie ma łatwego życia. Ani...
Lubiłem czytać przygody Kajka i Kokosza gdy byłem dzieckiem ale teraz widzę w nich dużo więcej, pełno w nich aluzji do PRL-owskiej rzeczywistości. Jedyne co mi przeszkadza to momenty gdy Mirmił desperuje. Pieśni zbójcerzy oraz transparent ekipy Mirmiła w drodze na turniej - rewelacyjne.
Lubiłem czytać przygody Kajka i Kokosza gdy byłem dzieckiem ale teraz widzę w nich dużo więcej, pełno w nich aluzji do PRL-owskiej rzeczywistości. Jedyne co mi przeszkadza to momenty gdy Mirmił desperuje. Pieśni zbójcerzy oraz transparent ekipy Mirmiła w drodze na turniej - rewelacyjne.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiezmiennie: ładna kreska, fajny klimat słowiańszczyzny, zabawne przygody z przymróżeniem oka. Fajnie się to czyta i jest przyjemną rozrywką na wieczór.
Niezmiennie: ładna kreska, fajny klimat słowiańszczyzny, zabawne przygody z przymróżeniem oka. Fajnie się to czyta i jest przyjemną rozrywką na wieczór.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Kajko i Kokosz: Wielki turniej" skupia się na rycerzach - rozbójnikach Hegemona, którzy dręczą kasztelana Mirmiła senną zmorą, co prowadzi do zabawnych perypetii z koszmarami o baranach a następnie wielkim turniejem, gdzie pozornie słaby baran Bek musi stawić czoła potężnemu rywalowi zbójcerzy - Baranowi Taranowi. Ta część to pełen humoru komiks, z celnymi dialogami i morałami – idealny dla starszych i młodszych czytelników. Krótko: must-read dla fanów serii!
"Kajko i Kokosz: Wielki turniej" skupia się na rycerzach - rozbójnikach Hegemona, którzy dręczą kasztelana Mirmiła senną zmorą, co prowadzi do zabawnych perypetii z koszmarami o baranach a następnie wielkim turniejem, gdzie pozornie słaby baran Bek musi stawić czoła potężnemu rywalowi zbójcerzy - Baranowi Taranowi. Ta część to pełen humoru komiks, z celnymi dialogami i...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toUwielbiamy z dzieckiem humor i grafikę tych historii. Ja pamiętam z dzieciństwa, a on dopiero odkrywa, zachęcają go też do samodzielnego czytania. Niektóre żarty trzeba wyjaśniać, bo wynikają ze specyfiki tamtych czasów. Czcionka mogłaby być wyraźniejsza, ale poza tym super.
Uwielbiamy z dzieckiem humor i grafikę tych historii. Ja pamiętam z dzieciństwa, a on dopiero odkrywa, zachęcają go też do samodzielnego czytania. Niektóre żarty trzeba wyjaśniać, bo wynikają ze specyfiki tamtych czasów. Czcionka mogłaby być wyraźniejsza, ale poza tym super.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSama się wychowałam na tych komiksach, a teraz czytam je synowi do poduszki i oboje mamy z tego przyjemność. "Kajko i Kokosz" to klasyka polskiego komiksu, dla mnie nieodzowny kawałek kultury i chyba ośmielę się stwierdzić, że spośród innych, również lubianych, ta seria jest moim numerem jeden.
Sama się wychowałam na tych komiksach, a teraz czytam je synowi do poduszki i oboje mamy z tego przyjemność. "Kajko i Kokosz" to klasyka polskiego komiksu, dla mnie nieodzowny kawałek kultury i chyba ośmielę się stwierdzić, że spośród innych, również lubianych, ta seria jest moim numerem jeden.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWychowałam się na tych komiksach. Dla mnie są bezkonkurencyjne, rozkochały mnie w historii, a szczególnie sprowokowały do pogłębienia wiedzy o średniowieczu. Cudowna rozrywka, która nigdy się nie zestarzeje. Fantastyczna fabuła, świetni bohaterowie i wspaniała grafika. Nie potrzeba nic więcej. Dla mnie to hit.
Wychowałam się na tych komiksach. Dla mnie są bezkonkurencyjne, rozkochały mnie w historii, a szczególnie sprowokowały do pogłębienia wiedzy o średniowieczu. Cudowna rozrywka, która nigdy się nie zestarzeje. Fantastyczna fabuła, świetni bohaterowie i wspaniała grafika. Nie potrzeba nic więcej. Dla mnie to hit.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toRewelacyjny komiks. Czytałem córce na dobranoc. Dawno się tak dobrze nie bawiła, a ja razem z nią. Przeczytałem ponownie po latach, nadal jest świetny. Niepodrabialny humor, fantastyczna kreska, cudownie było znowu wrócić do dzieciństwa. Dużo kwestii z komiksu nadal pamiętam i używam na co dzień. Córka, mam nadzieję, christowego bakcyla również złapie. Już pyta o następne części z serii, co dobrze zwiastuje.
Rewelacyjny komiks. Czytałem córce na dobranoc. Dawno się tak dobrze nie bawiła, a ja razem z nią. Przeczytałem ponownie po latach, nadal jest świetny. Niepodrabialny humor, fantastyczna kreska, cudownie było znowu wrócić do dzieciństwa. Dużo kwestii z komiksu nadal pamiętam i używam na co dzień. Córka, mam nadzieję, christowego bakcyla również złapie. Już pyta o następne...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietny komiks. Wracałam wiele razy.
Świetny komiks. Wracałam wiele razy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSpecyficzna kreska, komediowa treść, spektakularni bohaterowie, śliczna barwa. Oto Kajko i Kokosz w nigdy nie nudzącej się odsłonie. Dla dzieci i dorosłych.
Specyficzna kreska, komediowa treść, spektakularni bohaterowie, śliczna barwa. Oto Kajko i Kokosz w nigdy nie nudzącej się odsłonie. Dla dzieci i dorosłych.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to