Zabójstwo Rogera Ackroyda

Bardzo lubię Agathę Christie. Jej sposób narracji, pomysły i to, że pozwala czytelnikowi prowadzić własne śledztwo.

Jednak zdarzają się jej książki, które tak bardzo mnie nie porywają. Ta właśnie taka była. Ciągnęła się niemiłosiernie, czytałam ją a potem porzucałam na wiele tygodni. Szczerze myślę, że mogła być około 100 stron krótsza.

Chciałam jej dać mniej gwiazdek, ale dodaję więcej za zakończenie. Bo nie spodziewałam się go.

Bardzo lubię Agathę Christie. Jej sposób narracji, pomysły i to, że pozwala czytelnikowi prowadzić własne śledztwo.

Jednak zdarzają się jej książki, które tak bardzo mnie nie porywają. Ta właśnie taka była. Ciągnęła się niemiłosiernie, czytałam ją a potem porzucałam na wiele tygodni. Szczerze myślę, że mogła być około 100 stron krótsza.

Chciałam jej dać mniej gwiazdek,...

Typowy Hercules Poirot, ale tym razem z lekkim twistem! Ciekawy zabieg, gdzie jeden z głównych bohaterów pisze dziennik i relacjonuje ze swojej perspektywy śledztwo prowadzone przez małego Belga.

Typowy Hercules Poirot, ale tym razem z lekkim twistem! Ciekawy zabieg, gdzie jeden z głównych bohaterów pisze dziennik i relacjonuje ze swojej perspektywy śledztwo prowadzone przez małego Belga.

Z każdą kolejną pozycją Agathy Christie mam nadzieję, że w końcu uda mi się rozwikłać zagadkę przed zakończeniem. Niestety tym razem również Herkules Poirot okazał się duużo sprytniejszy ode mnie :(
Kolejne ciekawe, wciągające i przyjemne do "pochłonięcia" dzieło Christie.

Z każdą kolejną pozycją Agathy Christie mam nadzieję, że w końcu uda mi się rozwikłać zagadkę przed zakończeniem. Niestety tym razem również Herkules Poirot okazał się duużo sprytniejszy ode mnie :(
Kolejne ciekawe, wciągające i przyjemne do "pochłonięcia" dzieło Christie.

King's Abbot-mała angielska mieścina, idealna dla ciekawskich babć, starych panien-plotkar, małżeństw z problemami i detektywa na emeryturze. Przynajmniej tak mogłoby się początkowo wydawać. Jednak tym razem, to spokojne i nudne otoczenie, nagle staje się miejscem zbrodni, a Herkules Poirot bez przyjaciela-Hestingsa, musi rozwiązać zagadkę kolejnego morderstwa. Nawet na emeryturze, szare komórki, przecież nie mogą spać.
Za asystenta i zarazem narratora całej historia dla czytelnika, ten słynny detektyw ma doktora Shepparda. Ten miejscowy lekarz zna wszystkie tajemnice miasteczka i na pewno przyda się detektywowi.
Karolina Sheppard-plotkara, niepodejrzana;
Pani Ackroyd-szwagierka ofiary, Parker-lokaj, Raymond-asystent, major Blant-znajomy/przyjaciel ofiary, Flora Ackroyd-bratanica ofiary, panna Russel-pokojówka, Ralf-przybrany syn ofiary.
Lista podejrzanych przedstawia się niby prosto. Każdy mógł chcieć czegoś od ofiary albo mieć z nim jakieś zatargi. Jednak brakuje na tej liście paru osób. Kogo? Tego się dowiedzieć można, dopiero bardziej wczytując się w historie. Bo chociaż na początku wszystko wydaje się oczywiste, to z czasem supły się rozplątują i prawda nie okazuje się, taka jak się można było spodziewać.
Przynajmniej tak mogło to wyglądać dla kogoś, kto, nie znał tej historii. W moim przypadku mordercę znałam od samego początku-oglądałam zbyt wiele razy serial, aby takich szczegółów nie znać. Jednak jakoś przez cały czas miałam gdzieś z tyłu głowy, że mogę jednak się mylić. No bo przecież autorka, nie zrobiłaby z mordercy narratora. Jak bardzo się myliłam, stało się jasne z końcem historii.
I cóż, człowiek chciałby się czasami mylić. Myśleć, że nasze przypuszczenia lub kłamstwa nigdy nie wyjdą na wierzch. Doktor Sheppard się przeliczył, ja również. Jednak w moim przypadku, nie zakończyło się to śmiercią, a po prostu pewnego rodzaju zaskoczeniem i kolejną doskonałą książką na liście przeczytanych.

King's Abbot-mała angielska mieścina, idealna dla ciekawskich babć, starych panien-plotkar, małżeństw z problemami i detektywa na emeryturze. Przynajmniej tak mogłoby się początkowo wydawać. Jednak tym razem, to spokojne i nudne otoczenie, nagle staje się miejscem zbrodni, a Herkules Poirot bez przyjaciela-Hestingsa, musi rozwiązać zagadkę kolejnego morderstwa. Nawet na...

Styl nie do podrobienia.

Styl nie do podrobienia.

Pierwszy raz udało mi się być krok przed Herkulesem Poirot i przewidziałam, kto czai się za całym podstępem! Niezmiennie jednak jestem oczarowana pomysłowością Christie.

Pierwszy raz udało mi się być krok przed Herkulesem Poirot i przewidziałam, kto czai się za całym podstępem! Niezmiennie jednak jestem oczarowana pomysłowością Christie.

Agatha Christie potrafi zaskoczyć!

Agatha Christie potrafi zaskoczyć!

Klasyka powieści cosy crime od królowej kryminału! Świetnie się tego słuchało, interpretacja Krzysztofa Gosztyły rewelacyjna. Oddanie różnych akcentów (francuski akcent Herculesa!) sprawiało wielką frajdę. Co do samej historii to schemat jest dobrze znany z każdej tego rodzaju książki. Nie ma w niej nic wielce zaskakującego, ani odkrywczego. Jednak nie o to tutaj chodzi! Bardzo przyjemny przerywnik od bardziej poważnych, wymagających pozycji. Polecam każdemu, świetnie ogrzewa humorem i całym klimatem w te zimowe dni.
Przeczytane/przesłuchane w ramach wyzwania LC na styczeń 2026

Klasyka powieści cosy crime od królowej kryminału! Świetnie się tego słuchało, interpretacja Krzysztofa Gosztyły rewelacyjna. Oddanie różnych akcentów (francuski akcent Herculesa!) sprawiało wielką frajdę. Co do samej historii to schemat jest dobrze znany z każdej tego rodzaju książki. Nie ma w niej nic wielce zaskakującego, ani odkrywczego. Jednak nie o to tutaj chodzi!...

Cóż za historia! Nie sądziłam, że narracja będzie mieć takie znaczenie. Swoją drogą właśnie dzięki niej dobrze się czytało. Inna niż zwykle, pierwszoosobowa. Jak głupie to założenie, że wyklucza się osobę opowiadającą! Do pewnego czasu obstawiałam innego sprawcę. A potem totalnie zgłupiałam. Mógł każdy a jednak żaden z domowników. Naprawdę ciekawa historia. I to zakończenie, jak dla mnie niesprawiedliwe ale cóż… Co do Poirota ponownie nie ma on za grosz skromności ale tutaj to raczej mnie bawiło. W istocie dziwny i śmieszny z niego człowieczek. Jak zwykle u Agathy, dużo szczegółów pozornie nic nie znaczących. Jestem pełna podziwu jej kreatywności, dla mnie to niepojęte, że tyle elementów musi się połączyć by stworzyć fabułę. Dlatego składam wyrazy uznania dla autorki i jej bohatera. W końcu on nigdy nie przegrywa! Oby każda kolejna pozycja od królowej kryminału była równie udana!

Cóż za historia! Nie sądziłam, że narracja będzie mieć takie znaczenie. Swoją drogą właśnie dzięki niej dobrze się czytało. Inna niż zwykle, pierwszoosobowa. Jak głupie to założenie, że wyklucza się osobę opowiadającą! Do pewnego czasu obstawiałam innego sprawcę. A potem totalnie zgłupiałam. Mógł każdy a jednak żaden z domowników. Naprawdę ciekawa historia. I to...

Na literackie rozczarowanie najlepsza jest Agatha Christie. I tym razem Autorka nie zawiodła. Mając na uwadze ciekawie poprowadzoną akcję i tuzin wątpliwości co do osoby sprawcy - mogę tylko polecić "Zabójstwo Rogera Ackroyda" na jedno popołudnie.

Na literackie rozczarowanie najlepsza jest Agatha Christie. I tym razem Autorka nie zawiodła. Mając na uwadze ciekawie poprowadzoną akcję i tuzin wątpliwości co do osoby sprawcy - mogę tylko polecić "Zabójstwo Rogera Ackroyda" na jedno popołudnie.