Po obu końcach smyczy

Okładka książki Po obu końcach smyczy autora Zofia Mrzewińska, 8386268921
Okładka książki Po obu końcach smyczy
Zofia Mrzewińska Wydawnictwo: Agencja Wydawnicza Egros Seria: Hobby hobby
47 str. 47 min.
Kategoria:
hobby
Format:
papier
Seria:
Hobby
Data wydania:
1998-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1998-01-01
Liczba stron:
47
Czas czytania
47 min.
Język:
polski
ISBN:
8386268921
Średnia ocen

7,7 7,7 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Po obu końcach smyczy w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Po obu końcach smyczy

Średnia ocen
7,7 / 10
55 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Po obu końcach smyczy

avatar
51
50

Na półkach:

Jak dla mnie, autorka to autorytet w dziedzinie wiedzy o psach. Pisze w sposób zabawny, z humorem, a jednocześnie tak trafnie i rzeczowo. Książki Mrzewińskiej to stara dobra szkoła - jej rady docenia sie dopiero po latach pracy z psami.

Jak dla mnie, autorka to autorytet w dziedzinie wiedzy o psach. Pisze w sposób zabawny, z humorem, a jednocześnie tak trafnie i rzeczowo. Książki Mrzewińskiej to stara dobra szkoła - jej rady docenia sie dopiero po latach pracy z psami.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
28
24

Na półkach: ,

To niesamowite ile wartościowej treści można znaleźć w tej króciutkiej książce - broszurze wręcz. Co prawda język jakim została jest już trochę przedawniony, nie ujmuje jej to jednak niczego. Pozycja wartościowa dla każdego początkującego właściciela psa.

To niesamowite ile wartościowej treści można znaleźć w tej króciutkiej książce - broszurze wręcz. Co prawda język jakim została jest już trochę przedawniony, nie ujmuje jej to jednak niczego. Pozycja wartościowa dla każdego początkującego właściciela psa.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
156
19

Na półkach: ,

Kiedy próbujesz wychować najgorszego psa świata... zaliczasz psie przedszkole, szkolenie jedno, drugie, behawiorystę ... i nic. Czytasz dziesiątki książek i inne "mądrości", a w domu jest czworonożny diabeł... I nagle znajdujesz autorkę, którą dobrze się czyta, pisze sensownie, nie zagłębia się w teorie z kosmosu, często dawno obalone... Zaczynasz widzieć światełko w tunelu :)

Kiedy próbujesz wychować najgorszego psa świata... zaliczasz psie przedszkole, szkolenie jedno, drugie, behawiorystę ... i nic. Czytasz dziesiątki książek i inne "mądrości", a w domu jest czworonożny diabeł... I nagle znajdujesz autorkę, którą dobrze się czyta, pisze sensownie, nie zagłębia się w teorie z kosmosu, często dawno obalone... Zaczynasz widzieć światełko w tunelu...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

136 użytkowników ma tytuł Po obu końcach smyczy na półkach głównych
  • 70
  • 66
56 użytkowników ma tytuł Po obu końcach smyczy na półkach dodatkowych
  • 35
  • 7
  • 5
  • 3
  • 2
  • 2
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Po obu końcach smyczy

Inne książki autora

Zofia Mrzewińska
Zofia Mrzewińska
Zofia Mrzewińska jest trenerką psów, mogącą się pochwalić imponującym, wieloletnim doświadczeniem w tej dziedzinie. Jako osoba ciesząca się niepodważalnym autorytetem w zakresie kynologii, na co dzień zajmuje się prowadzeniem szkoleń zarówno dla behawiorystów, trenerów psów, jak i wszystkich miłośników tych zwierząt. Ponadto jest autorką poczytnych poradników, w których zawarła bezcenną wiedzę na temat postępowania z psem i jego tresury, w tym „Jak rozmawiać z psem”, „Po obu końcach smyczy” oraz „Psim zdaniem”. Zofia Mrzewińska jest aktywna w środowisku kynologicznym – a więc skupiającym osoby hodujące i tresujące psy – od bardzo wielu lat. Posiada uprawnienia międzynarodowej sędzi prób pracy i charakteru – co oznacza sprawdzanie, czy dany pies spełnia wymagania przypisane do konkretnej rasy i czy poprawnie wykonuje typowe dla niej czynności i zadania. Trenerka jest także instruktorem szkolenia psów Związku Kynologicznego w Polsce. Mrzewińska wraz z ponad dwudziestoma innymi osobami zainteresowanymi szkoleniem psów założyła w grudniu 1999 roku w Rzeszowie „Storat” - Stowarzyszenie Cywilnych Zespołów Ratowniczych z Psami. Zwierzęta, które stowarzyszenie to obejmuje swoim programem, przygotowywane są do tego, by później mogły służyć pomocą w akcjach ratowniczych i poszukiwawczych. Sama Zofia Mrzewińska zajmuje się trenowaniem psów, które potem, po zakończeniu szkolenia, mogą uratować niejedno ludzkie życie. Jako autorka popularnych poradników na temat szkolenia psów, posiada tę niezwykłą umiejętność opisywania nawet trudnych zagadnień w sposób zwięzły, prosty i przystępny dla odbiorcy. Nie bez znaczenia jest również to, że pisze o zwierzętach i ich relacji z człowiekiem pięknym, ale jednocześnie nieskomplikowanym językiem. Na kartach jej książek czytelnik może niemal namacalnie odczuć głębię miłości trenerki do czworonogów, ale jednocześnie ma pewność, że wszelkie informacje i rady przekazuje osoba, która o psach i postępowaniu z nimi wie po prostu wszystko, co wiedzieć można. W swoich poradnikach Zofia Mrzewińska porusza różnorodne zagadnienia i kwestie, które mogą sprawiać kłopoty hodowcom psów i ich trenerom. Obala też wiele krążących wśród ludzi mitów na temat tych zwierząt. W „Jak rozmawiać z psem” tłumaczy sygnały, jakimi komunikują się z nami nasi czworonożni przyjaciele; w „Po obu końcach smyczy” koncentruje się na człowieku – tym, kto nadaje się na posiadacza psa, jaka rasa jest dla niego najodpowiedniejsza oraz jak na co dzień należy zajmować się zwierzęciem; w „Psim zdaniem” w humorystyczny sposób prezentuje najpopularniejsze błędy właścicieli psów; w „Sam wychowasz swojego psa” daje cenne rady osobom planującym adopcję lub zakup pierwszego psa; w książce „Zwykły niezwykły przyjaciel” przeprowadza czytelników przez początkowy etap posiadania szczeniaka w domu; natomiast w „Z kluczem do psa” tłumaczy, na czym polega odpowiedzialna, mądra i troskliwa opieka nad domowym zwierzęciem.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Mój pies się nie boi. Jak pomóc psu pokonać jego lęki. Nicole Wilde
Mój pies się nie boi. Jak pomóc psu pokonać jego lęki.
Nicole Wilde
Jako behawiorysta jestem bardzo mile zaskoczona tą książką, ponieważ mimo roku wydania (2006),naprawdę jest oparta na szkoleniu pozytywnym, a to rzadko spotykane na tamte czasy. Większość pozycji mowi o pozytywnym szkoleniu, ale opisane metody temu przeczą. Oczywiście tu też nie było idealnie i możemy tu znaleźć takie rzeczy jak: • teorie, że pies musi na wszystko zapracować, • twierdzenie, że gryzaki z prasowanej skóry są lepsze niż naturalne suszone uszy, • polecanie jako nagrody dla psa parówek, sera, a nawet hamburgerów • wprowadzanie obcego psa do domu w ramach ćwiczeń rozpraszania, wątpię, że jakikolwiek pies przeszedł by taki test.. • przywiązywanie psa podczas ćwiczeń (to forma przymuszania psa, mało ma wspólnego z pozytywnym szkoleniem) • wymaganie skupienia w stresujących sytuacjach (to nie sprawi, że pies będzie czuł się bezpiecznie i komfortowo, najpierw pracujemy nad poprawą samopoczucia) • polecanie szelek easy walk i kantara mimo, że odradzane są kolczatki, OE i flexi. Dodatkowo kantar jest polecany dla gwałtwonie zachowujacych się psów i używany bez dodatkowego zabezpieczenia (druga smycz przy obroży). To prosta droga do zrobienia psu ogromnej krzywdy, więc to chyba mnie najbardziej uderzyło. Pojawiło się też polecenie użycia kantar do siłowego zamknięta psu pyska! Jednak nie licząc tych kilku punktów naprawdę mogę ją polecić.
Daria - awatar Daria
oceniła na71 rok temu
Zwierzęta czynią nas ludźmi Temple Grandin
Zwierzęta czynią nas ludźmi
Temple Grandin Catherine Johnson
"Zwierzęta czynią nas ludźmi" to książka dość nietypowa (na tle innych o tej tematyce przeczytanych przeze mnie),jak na pozycję poświęconą tematowi hodowli przemysłowej zwierząt. Nie skupia się ona na pokazaniu, jakie okrucieństwa dzieją się za zamkniętymi drzwiami rzeźni. Wręcz przeciwnie- autorka współpracuje z przemysłem mięsnym, wspomaga go. I tu dochodzimy do sedna. Mam po przeczytaniu tej książki bardzo mieszane uczucia. Rozumiem zamysł Temple Grandin, aby polepszać życie zwierząt w wielkich hodowlanych. Myślałam sobie w trakcie czytania, że to właściwie słuszne podejście: nie jesteśmy w stanie sprawić, by w tej chwili jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki wszystkie rzeźnie czy ogrody zoologiczne zniknęły, ale możemy spróbować zrobić cokolwiek, aby poprawić dobrostan zwierząt w tych miejscach. I poniekąd jest to słuszne. Niezgoda pojawiła się we mnie w momencie, gdy autorka wspomniała o obupólnym interesie: ludzie dają zwierzętom opiekę i schronienie, a zwierzęta dają ludziom mięso. Dla mnie to potworna bzdura. Zwierzęta nie dają nam swoich ciał na żer. Gdyby ludzie nie zmuszali zwierząt do masowego, ponad ich siły, rozmnażania, w dodatku w niewoli, nie musieliby się nimi "opiekować". Jest to moim zdaniem sztuczne usprawiedliwianie spożywania przez ludzi mięsa. W rzeczywistości nie jest to ani moralne, ani zdrowe. Inaczej rzecz się ma w kwestii ogrodów zoologicznych. Tu przebywają zwykle zwierzęta, które nie mają już szans na powrót do swojego naturalnego środowiska. Jak by to nie było smutne i okrutne, możemy jedynie pomóc im w poprawie warunków bytowania, tak, aby łatwiej znosiły życie w niewoli. I tu rady pani Grandin mogą okazać się cenne. Generalnie zamysł książki jest dobry i rozumiem co powodowało autorką, kiedy proponowała różne rozwiązania. Skoro zwierzę już jest w potrzasku, jaki stanowi ferma czy ZOO, dobrze, aby chociaż można było zminimalizować jego strach i cierpienie. Prawda jest jednak taka, że autorka po pierwsze mówi o środowisku dalekim od naszych polskich warunków, a po drugie, ciężko niestety o ludzi, którzy zrozumieją sens jej propozycji i będą stosowali jej metody na dłuższą metę. W rzeczywistości łatwiej pójść tradycyjną (opartą na okrucieństwie) drogą, niż pozwolić zwierzętom na spokojne przyzwyczajanie się do nowych sytuacji. W końcu dla przemysłu czas to pieniądz. Książka na pewno warta uwagi, choć we mnie wzbudziła skrajne emocje.
PaniBookietowa - awatar PaniBookietowa
oceniła na66 lat temu

Cytaty z książki Po obu końcach smyczy

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Po obu końcach smyczy