The great escape

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Dlaczego w tych romansach zawsze jest tak, że ludzie, którzy się nie znoszą mimowolnie czują do siebie pożądanie? Może jestem dziwna, ale nie umiałabym być z kimś, kto mnie najpierw mnie podle traktuje, a potem jest wielki wybuch miłości i sielanka. Mnie by to odrzucało.
Po książkę sięgnęłam zaciekawiona tytułem, co jak się później okazało miało niewiele wspólnego z treścią. A potem jeszcze doszło, że to jest już czwarta część jakiegoś tam cyklu. Tylko w książce nie ma o tym mowy, a tym bardziej nie ma notki na okładce. Nie znoszę takich sytuacji i za to gwiazdka w dół.
Kolejny minus za debilnie irytujących bohaterów. Brak mi słów. Meczą się razem, gniewają, przepraszają, a potem dalej się męczą. Paranoja.

Dlaczego w tych romansach zawsze jest tak, że ludzie, którzy się nie znoszą mimowolnie czują do siebie pożądanie? Może jestem dziwna, ale nie umiałabym być z kimś, kto mnie najpierw mnie podle traktuje, a potem jest wielki wybuch miłości i sielanka. Mnie by to odrzucało.
Po książkę sięgnęłam zaciekawiona tytułem, co jak się później okazało miało niewiele wspólnego z...

To moje drugie spotkanie z powieścią tej autorki i tym razem nie jestem zachwycona. Jest to jedna z niewielu książek, której nie skończyłam czytać i dotarłam tylko do połowy. Do połowy była jako tako ciekawa, ale od momentu zamieszkania bohaterki na wyspie zrobiła się strasznie nudna. Lucy mnie bardzo irytowała i nie czułam chemii między nią a Patrickiem. Jako para nie przypadli mi do gustu.
Oceniam bardzo średnio.

To moje drugie spotkanie z powieścią tej autorki i tym razem nie jestem zachwycona. Jest to jedna z niewielu książek, której nie skończyłam czytać i dotarłam tylko do połowy. Do połowy była jako tako ciekawa, ale od momentu zamieszkania bohaterki na wyspie zrobiła się strasznie nudna. Lucy mnie bardzo irytowała i nie czułam chemii między nią a Patrickiem. Jako para nie...

Podczas lektury od początku do samego końca miałam wrażenie deja vu - jakbym już kiedyś czytała tę powieść. Mówi to wiele o zdolnościach autorki do kreowania tych samych historii, w których zmieniają się tylko pojedyncze szczegóły.

Podczas lektury od początku do samego końca miałam wrażenie deja vu - jakbym już kiedyś czytała tę powieść. Mówi to wiele o zdolnościach autorki do kreowania tych samych historii, w których zmieniają się tylko pojedyncze szczegóły.

Ajj… Nie jestem osobą, która zaczyna coś czytać i nie kończy.. jaka książka by nie była- mam coś takiego w sobie że chcę dać jej szansę i zobaczyć czy było warto… tą książkę zaczęłam czytać dawno temu i niestety nie skończyłam jej czytać… nie wciągnęła mnie ona natomiast czytając wiele pozytywnych opinii na jej temat może jednak warto znów po nią sięgnąć?

Ajj… Nie jestem osobą, która zaczyna coś czytać i nie kończy.. jaka książka by nie była- mam coś takiego w sobie że chcę dać jej szansę i zobaczyć czy było warto… tą książkę zaczęłam czytać dawno temu i niestety nie skończyłam jej czytać… nie wciągnęła mnie ona natomiast czytając wiele pozytywnych opinii na jej temat może jednak warto znów po nią sięgnąć?

"Patrick wstał od stołu.
- Jeśli mi wybaczycie, pójdę na zewnątrz, żeby się zastrzelić.
- Zrób to blisko wody. Nie chcemy po tobie sprzątać - warknęła Lucy."

Lucy Jorik zawsze dbała o to, by nie skompromitować rodziny – w końcu jej matka, była prezydent USA, jest jedną z najsławniejszych kobiet świata. A teraz, w dzień własnego wesela, przynosi wstyd nie tylko rodzicom, ale i najwspanialszemu mężczyźnie, jakiego kiedykolwiek znała. Zamiast powiedzieć „tak” i wyjść za Pana Doskonałego, ucieka z kościoła, wskakuje na motor jakiegoś obcego faceta i odjeżdża w nieznane… (fragment opisu wydawcy)

Lubię książki od S.E. Phillips. Niby proste czytadełka, dobre na odpoczynek czy mały przestój lub ten moment chcecie odpocząć przy książce pełnej humoru i lekkiej, ale jednak poruszającej różne ważne kwestie.
Tutaj akurat Lucy mierzy się z tym by po latach nakładania na presji bycia idealną w oczach całej Ameryki, odnaleźć prawdziwą siebie.

"Panna Młoda ucieka" to 4 tom cyklu "Wynette" - można czytać książki w dowolnej konfiguracji.

@sepauthor @wydawnictwo_amber

"Patrick wstał od stołu.
- Jeśli mi wybaczycie, pójdę na zewnątrz, żeby się zastrzelić.
- Zrób to blisko wody. Nie chcemy po tobie sprzątać - warknęła Lucy."

Lucy Jorik zawsze dbała o to, by nie skompromitować rodziny – w końcu jej matka, była prezydent USA, jest jedną z najsławniejszych kobiet świata. A teraz, w dzień własnego wesela, przynosi wstyd nie tylko rodzicom,...

Rozczarowująca część. 3/4 nuda w końcówce więcej się dzieje ale bez sensu. Zabrakło pomysłu i widać, że przeciąganie serii na siłę. Szkoda czasu.

Rozczarowująca część. 3/4 nuda w końcówce więcej się dzieje ale bez sensu. Zabrakło pomysłu i widać, że przeciąganie serii na siłę. Szkoda czasu.

,, Panna młoda ucieka '' pozwala uciec na chwilę od rzeczywistości jest w niej dużo humoru, poza tym tam gdzie większość książek o podobnej tematyce się kończy, tutaj następuje rozwinięcie fabuły i pokazanie bohaterów również z innej strony.

,, Panna młoda ucieka '' pozwala uciec na chwilę od rzeczywistości jest w niej dużo humoru, poza tym tam gdzie większość książek o podobnej tematyce się kończy, tutaj następuje rozwinięcie fabuły i pokazanie bohaterów również z innej strony.

Kupiłam książkę przez internet za jakieś marne grosze i powiem szczerze, że nie spodziewałam się po niej zbyt wiele. Wybrałam ją bardziej ze względu na sam tytuł i blurb, ponieważ chciałam przeczytać powieść, ze ślubem w tle. Okazało się, że tej tematyki było bardzo mało (tylko na pierwszych kartkach),ale przyznam szczerze, że losy Lucy całkowicie mnie pochłonęły. Z każdą kolejną stroną moja ciekawość rosła.
Jest to pierwsza książka tej autorki jaką przeczytałam i zaliczam to na plus. „Panna młoda ucieka” to co prawda ostatni tom (4) cyklu: Wynette, Texas, ale w moim odczuciu nie trzeba znać poprzednich, żeby sięgnąć po tę pozycję.

Kupiłam książkę przez internet za jakieś marne grosze i powiem szczerze, że nie spodziewałam się po niej zbyt wiele. Wybrałam ją bardziej ze względu na sam tytuł i blurb, ponieważ chciałam przeczytać powieść, ze ślubem w tle. Okazało się, że tej tematyki było bardzo mało (tylko na pierwszych kartkach),ale przyznam szczerze, że losy Lucy całkowicie mnie pochłonęły. Z każdą...

To moja trzecia Susan Phillips i muszę przyznać, że z każdą kolejną książką czyta mi się ją gorzej - tak jakby formuła wyczerpywała się, bo za każdym razem jest, hm, taka sama. Powielane schematy odstraszają (trzy książki i trzy jednakie motywy kobiety uzależnionej finansowo od superseksownego i męskiego faceta...) i choć Phillips ma talent do tworzenia sympatycznych bohaterów oraz pisania barwnych dialogów, to dla mnie za mało, by uznać lekturę za prawdziwie udaną.
W "Pannie młodej" pod koniec dławiłam się mdłościami i słodkościami, bo tu mamy do czynienia z aż trzema parami, które oczywiście się szczęśliwie schodzą i ich oczy aż błyszczą nawzajem jak brylanty na widok partnera. Przeszkadzały mi motywy moralizujące, sztuczna postawa Lucy, niezbyt wiarygodne oddane ciężkie przeżycia Pandy (w ogóle pod koniec ich realcja była nie do zniesienia),nieprzekonujący motyw związku Bree z Mike'iem... Generalnie do pewnego momentu byłam z lektury zadowolona, a potem wszystko się zawaliło i to, co dotychczas mnie u Susan Phillips bawiło, nagle zaczęło ciążyć i przytłaczać, a już gwoździem do trumny był epilog. Nie wykluczam, że to dla mnie ostatnia powieść tej autorki, nie mam ochoty na powtarzanie podobnych doświadczeń.

To moja trzecia Susan Phillips i muszę przyznać, że z każdą kolejną książką czyta mi się ją gorzej - tak jakby formuła wyczerpywała się, bo za każdym razem jest, hm, taka sama. Powielane schematy odstraszają (trzy książki i trzy jednakie motywy kobiety uzależnionej finansowo od superseksownego i męskiego faceta...) i choć Phillips ma talent do tworzenia sympatycznych...