Batman: przysięga zza grobu

Graficznie: arcydzieło.
Fabularnie: niestety słabo.
Plusem dużym jest to, że w "Przysiędze zza grobu" Batmanowi towarzyszą uzasadnione emocje takie jak strach, troska, obłęd, gniew.

Graficznie: arcydzieło.
Fabularnie: niestety słabo.
Plusem dużym jest to, że w "Przysiędze zza grobu" Batmanowi towarzyszą uzasadnione emocje takie jak strach, troska, obłęd, gniew.

Cóż z tego, że fabuły kuleją, ten komiks to graficzne arcydzieło. Ale także wydawnicze, edytorskie cacko (ciekawie wykonana okładka, ciekawy papier, a nawet liternictwo).

Cóż z tego, że fabuły kuleją, ten komiks to graficzne arcydzieło. Ale także wydawnicze, edytorskie cacko (ciekawie wykonana okładka, ciekawy papier, a nawet liternictwo).

Pierwszym skojarzeniem z polskim wydawcą komiksów o Batmanie w latach 90. jest wydawnictwo TM-Semic. Jednakże w 1991 r. również wydawnictwo Beta Books postanowiło wydać album komiksowy z udziałem tego bohatera. Czy dorównuje on najlepszym historiom z serii regularnej?

Najpierw parę słów o samej jakości wydania. Album jest zbiorem pięciu czarno-białych historii z lat 70. Same opowieści poprzedzają krótkie notki o autorach, a także wstęp Jonathana Rossa, krytyka filmowego. Bardzo podobało mi się umieszczenie tego typu informacji – sprawia, że czytelnik może więcej się dowiedzieć o danych twórcach i dostaje coś więcej niż tylko komiks. Wstęp też jest bardzo klimatyczny i wyjaśnia trochę jak zmieniał się Batman na przestrzeni czasu i dlaczego warto cenić wersję z lat 70. Niestety brakuje danych na temat tego, którzy twórcy stworzyli daną historię, a także tego w jakim numerach były oryginalnie publikowane. Jest to spore niedopatrzenie, które jednak również wydawnictwo TM Semic popełniało na początku swojej działalności.

Tom otwiera historia „Duch zabójczych niebios”. Tutaj Batman prowadzi śledztwo w sprawie śmierci aktora na planie filmu o I wojnie światowej. Podobał mi się zabieg, że czytelnik razem z bohaterem ma tyle samo danych i może wspólnie dojść do rozwiązania zagadki. Niestety jest to też minus, bo tożsamość sprawcy jest bardzo oczywista, a jego motywacja dosyć banalna i popełnia częsty błąd złoczyńców. Na szczęście rysunki Neala Adamsa ratują całość. Są bardzo dokładne i świetnie oddają emocje postaci. Podobało mi się też jak widowiskowo przedstawia tu też podniebne walki dawnych samolotów. Ciekawym motywem jest też to, że maska pilota bardzo przypomina maskę Batmana.

W drugiej opowieści czyli „Nocy żniwiarza” w okolicy grasuje tajemniczy morderca przebrany za stereotypowe wyobrażenie Śmierci, więc tylko Batman może go powstrzymać. Podobnie jak w poprzedniej historii, tutaj również tożsamość sprawcy nie zaskakuje. Jego motywacja jest jednak o wiele bardziej interesująca, a zakończenie jego wątku niemal poetyckie. Wplecenie w to motywów z II wojny światowej wprowadza mylne tropy i bardziej urozmaica akcję. Tym razem Neal Adams rysuje zdecydowanie mniej dokładnie. Czasami ciężko przez to odróżnić postacie od siebie. Jednakże duży plus za dodanie pewnych smaczków w postaci balu maskowego z osobami przebranymi za postacie z komiksów Marvela.

Trzecia historia czyli „Dom, który przeraził Batmana” początkowo zapowiada się na horror. Mściciel z Gotham jest uwięziony w domu, gdzie jest świadkiem bardzo niepokojących wizji. Pomysł jest bardzo obiecujący i wciąga czytelnika w chęć odkrycia tajemnicy. Niestety zdecydowanie zbyt szybko zostają wyłożone wszystkie karty na stół, a całość zamienia się w jedną wielką nawalankę. Szkoda, że Neal Adams nie miał tu większej okazji do popisania się bardziej szalonymi motywami.

Następna opowieść to tytułowa „Przysięga zza grobu”. Batman w pogoni za mordercą trafia do domku na prowincji zamieszkanego przez dawnych cyrkowców. Na miejscu będzie musiał rozwikłać inną zagadkę. Jest to bardzo dobrze poprowadzona intryga kryminalna, gdzie podobnie jak w pierwszej historii czytelnik może prowadzić śledztwo razem z bohaterem. Niestety po raz kolejny też motywacja sprawcy rozczarowuje. Ciekawostką może być, że historia ta była inspiracją dla jednego z odcinków serialu animowanego „Batman – The Animated Series”. Tutaj Neal Adams ukazuje pełnię swojego talentu artystycznego, chociaż można było ukazać bardziej widowiskowych cyrkowców.

Ostatnią historią jest „Noc tropiciela”. Fabuła nie jest tu specjalnie skomplikowana – Batman ściga przestępców, którzy napadli na bank. Nie ma tu żadnej intrygi i jest to głównie pokaz skuteczności bohatera. Przewija się tu jednak interesujący motyw zestawienia obecnych wydarzeń ze śmiercią rodziców Bruce’a Wayne’a. Również zaskakująco poruszające są ostatnie strony. Wyjątkowo za rysunki odpowiadają tutaj Vin i Sal Amendola. Dobrze wychodzą im sceny akcji, które są bardzo dynamiczne, ale w bardziej spokojnych momentach uwidacznia się brak szczegółowości.

Niestety historie z lat 70. nie robią już specjalnie wrażenia. Mają dosyć podobne fabuły, które często nie są zbyt pomysłowe. Bronią się głównie warstwą graficzną i paroma interesującymi pomysłami. Głównie dla osób ciekawych jak kiedyś wyglądały komiksy z Batmanem.

Pierwszym skojarzeniem z polskim wydawcą komiksów o Batmanie w latach 90. jest wydawnictwo TM-Semic. Jednakże w 1991 r. również wydawnictwo Beta Books postanowiło wydać album komiksowy z udziałem tego bohatera. Czy dorównuje on najlepszym historiom z serii regularnej?

Najpierw parę słów o samej jakości wydania. Album jest zbiorem pięciu czarno-białych historii z lat 70....

Chciałem napisać, że to mój pierwszy komiks, ale bym skłamał, ponieważ wiele lat temu przeczytałem jedyny komiks w swoim życiu tzn Transformersów. Ale nie pamiętam tytułu, numeru, daty, treści, NIC!

Otóż historie, w których bohaterem jest Batman nie znudzą mi się, a taka forma literatury przyciągnęła mnie po rozmowach z dobrą znajomą i coś mi się zdaje, że ta postać odbiła piętno na moim życiu.

Batman jako postać fikcyjna, towarzyszył mi od czasów dzieciństwa i chyba już tak pozostanie.

Chciałem napisać, że to mój pierwszy komiks, ale bym skłamał, ponieważ wiele lat temu przeczytałem jedyny komiks w swoim życiu tzn Transformersów. Ale nie pamiętam tytułu, numeru, daty, treści, NIC!

Otóż historie, w których bohaterem jest Batman nie znudzą mi się, a taka forma literatury przyciągnęła mnie po rozmowach z dobrą znajomą i coś mi się zdaje, że ta postać odbiła...

PULP FICTION

„Przysięga zza grobu” to legendarny już w naszym kraju zbiór krótkich historii o Batmanie. Niestety – to przy okazji jeden chyba najbardziej przeceniany komiks jaki miałem w swoich rękach.

Batman wyjaśniający sprawę mordu na planie filmu. Batman wyjaśniający sprawę mordu na balu przebierańców. Batman wyjaśniający tajemnicę domu, który wydaje się jak z koszmaru. Batman wyjaśniający mord wśród ludzi rodem z Freak Show. I w końcu Batman ścigający zabójcę matki chłopca, co przypomina mu jego własną stratę.

Ten zbiór czarnobiałych historii, jeden z największych białych kruków w mojej komiksowej kolekcji, kupiłem jako 3-letnie dziecko by traktować jako kolorowankę. Szkoda, ale nie aż taka duża. Komiks przypomina bowiem tanie pulpowe publikacje, z płaskimi, nierozróżnialnymi łotrami i fabuła tak patetyczną, że aż boli. Nieźle to narysowano, a i lista twórców tego albumu jest przyjemna dla oka, ale niestety nic poza tym. Miała to być opozycja dla DKR, powrót do korzeni, ale czy warto wracać do rzeczy bez polotu?

Urok oldschoolu ratuje trochę całość, a trudno też nie wspomnieć o świetnym wydaniu – biały papier i to nie cienki, kancik, twardsza, lakierowana okładka. Jak na rok 1991, kiedy TM-Semic raziło offsetem jak z gazety, to po prostu rewelacja.

Polecam, ale bardziej jako ciekawostkę, niż coś naprawdę wartościowego.

Recenzja opublikowana także na moim blogu http://ksiazkarnia.blog.pl/2015/05/02/batman-przysiega-zza-grobu/

PULP FICTION

„Przysięga zza grobu” to legendarny już w naszym kraju zbiór krótkich historii o Batmanie. Niestety – to przy okazji jeden chyba najbardziej przeceniany komiks jaki miałem w swoich rękach.

Batman wyjaśniający sprawę mordu na planie filmu. Batman wyjaśniający sprawę mordu na balu przebierańców. Batman wyjaśniający tajemnicę domu, który wydaje się jak z...

6,5

6,5