Kieszeń pełna żyta

Po raz kolejny panna Marple była jedynie postacią drugoplanową w książce z serii o pannie Marple. Prawdę mówiąc byłoby to dość irytujace, gdyby nie fakt iż i tym razem postać wraz z którą śledziliśmy zagadkę była niezwykle interesująca. Inspektor Neele to szalenie inteligentny i cięty detektyw, który—jak sądzę—poradziłbny sobie z odnalezieniem sprawcy bez pomocy panny Marple.

Po raz kolejny panna Marple była jedynie postacią drugoplanową w książce z serii o pannie Marple. Prawdę mówiąc byłoby to dość irytujace, gdyby nie fakt iż i tym razem postać wraz z którą śledziliśmy zagadkę była niezwykle interesująca. Inspektor Neele to szalenie inteligentny i cięty detektyw, który—jak sądzę—poradziłbny sobie z odnalezieniem sprawcy bez pomocy panny Marple.

Styl nie do podrobienia.

Styl nie do podrobienia.

Świetny kryminał. Moja ulubiona pisarka. dzięki jej kryminałom polubiłam ten rodzaj literatury. Często wracam do książek Agathy Christie. Polecam zdecydowanie

Świetny kryminał. Moja ulubiona pisarka. dzięki jej kryminałom polubiłam ten rodzaj literatury. Często wracam do książek Agathy Christie. Polecam zdecydowanie

Przyjemna lektura. Jak to u Christie masa bohaterów. Rodzina, służba, policja, obcy. Oczywiście prawie każda
tych osób ma coś na sumieniu. Każda
ma swoją tajemnicę, na którą wskazywał jeden element układanki tej sprawy. Ale morderca jest tylko jeden. Choć w tej historii chyba bardziej pasuje określenie sprawca kierowniczy czy polecający. Zabójstw było aż trzy. W wątek wplątany został dziecięcy wierszyk (trochẹ jak w INBJN). Sa też dwie nieprawdziwe tożsamości. No naprawdę sporo się dzieje. Co do rozwiązania- przystojny, młody chłopak wykorzystał swoje atuty. Dosyć znany schemat, bardzo dogodny. Osoba sprytna i dobrze się ukrywająca. A odnosząc się do inspektora Neela i panny Marple to śmieszny z nich duet. Polubiłam i jedno i drugie (to znaczące bo inne książki z Marple tak mi się nie podobały). Tutaj starsza pani
robiła klimat i wprowadzała ciekawe dialogi. Choć od razu mi nie podeszła to udana pozycja.

Przyjemna lektura. Jak to u Christie masa bohaterów. Rodzina, służba, policja, obcy. Oczywiście prawie każda
tych osób ma coś na sumieniu. Każda
ma swoją tajemnicę, na którą wskazywał jeden element układanki tej sprawy. Ale morderca jest tylko jeden. Choć w tej historii chyba bardziej pasuje określenie sprawca kierowniczy czy polecający. Zabójstw było aż trzy. W wątek...

Uwielbiam kryminały retro!

Uwielbiam kryminały retro!

„Kieszeń pełna żyta” to lekka i zabawna lektura, która dostarcza przyjemnej rozrywki, choć momentami fabuła wydaje się trochę przewidywalna. Dobra książka na relaks, oceniam na 6/10.

„Kieszeń pełna żyta” to lekka i zabawna lektura, która dostarcza przyjemnej rozrywki, choć momentami fabuła wydaje się trochę przewidywalna. Dobra książka na relaks, oceniam na 6/10.

Typowy kryminał Agathy Christie. Z pewnością nie należy do grona jej najlepszych dzieł, ale - tak jak większość jej książek - czyta się lekko i przyjemnie.

Chociaż Panna Marple jest tutaj jedną z głównych bohaterek, to bynajmniej nie pojawia się na samym początku powieści. Fabularnie - duża posiadłość należąca do bogatej rodziny, liczni służący, więcej niż jedno morderstwo, zamknięte grono podejrzanych, stara historia rodzinna w tle.

Typowy kryminał Agathy Christie. Z pewnością nie należy do grona jej najlepszych dzieł, ale - tak jak większość jej książek - czyta się lekko i przyjemnie.

Chociaż Panna Marple jest tutaj jedną z głównych bohaterek, to bynajmniej nie pojawia się na samym początku powieści. Fabularnie - duża posiadłość należąca do bogatej rodziny, liczni służący, więcej niż jedno...

Historia tej powieści „Kieszeń pełna żyta" z cyklu: Panna Marple, zaczyna się od tego, że dyrektor Zjednoczonej Agencji Powierniczej, pan Rex Fortescue, po wypiciu popołudniowej herbatki, bardzo źle się poczuł. Panna Grosvenor, olśniewająca i wytworna, złotowłosa sekretarka znajduje szefa w konwulsjach i spazmach, bardzo cierpiącego. Mężczyzna zostaje odtransportowany do szpitala św. Judy, ale szybko następuje zgon.

Co dziwne, w kieszeni denata znaleziono ziarna żyta. Inspektor Neele rozpoczyna przesłuchiwanie domowników. Nie ma wątpliwości, że mordercą jest ktoś z zamkniętego kręgu, mieszkaniec Domku pod Cisami. W trakcie śledztwa dochodzi do kolejnych morderstw. Po przesłuchaniach inspektor doszedł do wniosku, że rodzina Fortescue to sami obrzydliwi ludzie.

Nagle jak z nieba spada mu panna Marple, urocza staruszka, która okazuje się nadzwyczaj wartościowym współpracownikiem o logicznym sposobie rozumowania. Jakie znaczenie w tej historii ma wierszyk o kosach, królu, królowej i służącej, który panna Marple pamięta z dzieciństwa?

Intryga niesamowicie pokrywa się z tekstami rymowanek, a detektywi muszą wykazać się nie lada oczytaniem, by wpaść na trop scenariusza zabójstwa.

„Kieszeń pełna żyta" to nie tylko dobry kryminał. To również bardzo smutna powieść psychologiczna – o okrutnych i/lub nieszczęśliwych ludziach. Agatha Christie po raz kolejny podkreśla rolę zmysłu obserwacji oraz studiowania ludzkich zachowań i charakterów.

Ta książka jest napisana w dobrym stylu, fabuła jest ciekawa i nie ciągnie się, nie ma zbędnych przerywników. Jednym słowem jest to powieść nieprzewidywalna, bo cały czas czuje się dreszczyk emocji. Taka jest właśnie książka Agathy Christie.
Co kryje się za tymi ohydnymi zbrodniami? Kto ich dokonał?
Polecam.

Historia tej powieści „Kieszeń pełna żyta" z cyklu: Panna Marple, zaczyna się od tego, że dyrektor Zjednoczonej Agencji Powierniczej, pan Rex Fortescue, po wypiciu popołudniowej herbatki, bardzo źle się poczuł. Panna Grosvenor, olśniewająca i wytworna, złotowłosa sekretarka znajduje szefa w konwulsjach i spazmach, bardzo cierpiącego. Mężczyzna zostaje odtransportowany do...

Znakomita lektura. Z pozoru proste zabójstwo bardzo szybko się komplikuje, gdy giną dwie kolejne osoby. Zaskoczyło mnie, że panna Marple pojawia się dopiero w połowie książki - sądziłam, że jak przy większości przeczytanych przeze mnie pozycji z jej udziałem, będzie ją widać już od początku. Jak zwykle rozwiązanie zagadki było mocno zaskakujące. Miałam swoje podejrzenia, ale żadne z nich się nie sprawdziło. Więcej nawet, rozwiązanie tajemnicy było dla mnie tak szokujące, że musiałam zbierać szczękę z podłogi. Jeden z lepszych kryminałów z panią Marple w roli głównej jaki miałam okazję czytać.

Znakomita lektura. Z pozoru proste zabójstwo bardzo szybko się komplikuje, gdy giną dwie kolejne osoby. Zaskoczyło mnie, że panna Marple pojawia się dopiero w połowie książki - sądziłam, że jak przy większości przeczytanych przeze mnie pozycji z jej udziałem, będzie ją widać już od początku. Jak zwykle rozwiązanie zagadki było mocno zaskakujące. Miałam swoje podejrzenia,...

Super są te opowiadania z Miss Marple. Jej postać nie pojawią się za czesto, wszystko wydaje się tak wyważone dzięki temu. Końcówka ciężka do odgadnięcia.

Super są te opowiadania z Miss Marple. Jej postać nie pojawią się za czesto, wszystko wydaje się tak wyważone dzięki temu. Końcówka ciężka do odgadnięcia.