Ostatni z Jacinto

Druga z trzech wydanych w Polsce powieści ze świata Gears of War, rozwija wątki poprzedniczki nie dokonując przy tym rewolucji. Owszem, ma się wrażenie, że autorka radzi sobie coraz lepiej, a i literacko warsztat z lekka uległ poprawie. Jeśli komuś podobała się jedynka, może śmiało sięgać po kontynuację.

Druga z trzech wydanych w Polsce powieści ze świata Gears of War, rozwija wątki poprzedniczki nie dokonując przy tym rewolucji. Owszem, ma się wrażenie, że autorka radzi sobie coraz lepiej, a i literacko warsztat z lekka uległ poprawie. Jeśli komuś podobała się jedynka, może śmiało sięgać po kontynuację.

Bardzo ciekawe uzupełnienie gry. Zwraca uwagę na to, co w ferworze walki i pościgach za kolejnymi przeciwnikami często jednak umyka. Tutaj walk jest zdecydowanie mniej, pojawia się natomiast dużo polityki, moralnych rozterek, zmagań z wycieńczoną przez wojnę psychiką. No i nie można przecież zapomnieć o cywilach, dla których trzeba znaleźć schronienie, pożywienie i godne zajęcie. Nagle Szarańcza przestaje być tak wielkim problemem, a przetrwanie okazuje się czymś więcej, niż wygraniem wojny.

Bardzo ciekawe uzupełnienie gry. Zwraca uwagę na to, co w ferworze walki i pościgach za kolejnymi przeciwnikami często jednak umyka. Tutaj walk jest zdecydowanie mniej, pojawia się natomiast dużo polityki, moralnych rozterek, zmagań z wycieńczoną przez wojnę psychiką. No i nie można przecież zapomnieć o cywilach, dla których trzeba znaleźć schronienie, pożywienie i godne...

Jestem bardzo przyjemnie zaskoczony. Gra była ekstra, przez przypadek trafiłem na książkę. Nieufnie pochodzę do książek pisanych na podstawie filmów czy gier, ale w tym wypadku... Czapka z głowy. Podobało mi się.

Jestem bardzo przyjemnie zaskoczony. Gra była ekstra, przez przypadek trafiłem na książkę. Nieufnie pochodzę do książek pisanych na podstawie filmów czy gier, ale w tym wypadku... Czapka z głowy. Podobało mi się.

Druga część serii "Gears of War" jest stosunkowo lepsza od poprzedniej. Możliwe, że wynika to z faktu ponownego spotkania "starych znajomych", do których przyzwyczaiłem się czytając wcześniejsze przygody ich wojskowego oddziału.

Akcja nadal toczy się na dwóch płaszczyznach, dzięki czemu jednocześnie poznajemy dalsze losy naszych bohaterów dzielnie odpierających ataki Szarańczy, jak również okoliczności użycia wspomnianej niejednokrotnie w części pierwszej broni masowej zagłady - "Młota Świtu".

Książka jest nieco dłuższa od swojej poprzedniczki (o niemal 140 stron),jednak wiele rzeczy nie uległo znaczącej zmianie. Polski tłumacz, styl okładki oraz czcionka pozostały bez zmian, zresztą obydwa tytuły wydane zostały u nas w tym samym roku nakładem Fabryki Słów.

Fabularnie całość pozostaje bez zmian, choć historia opisana w "Ostatnich z Jacinto" wydaje mi się ciekawsza. Wyjaśniło się wiele wątków pobocznych rozpoczętych w części poprzedniej, jednak po przeczytaniu obydwu tomów jestem usatysfakcjonowany i wcale nie wymagałbym kontynuacji historii. Nie oznacza to oczywiście, że na tym seria się kończy. Bynajmniej. Nowe komplikacje i okoliczności sprawiają, że można spokojnie ciągnąć całą historię dalej (zresztą oficjalnie na cykl składa się pięć tomów),jednak z mojego punktu widzenia nie ma aż tak naglącej potrzeby sięgnięcia po część trzecią.

"Gears of War" to kawałek dobrej, niewymagającej literatury przygodowej na jeden raz. Nawet jeśli nigdy nie graliście w grę (jak ja),to wystarczy że potraktujecie książki Karen Traviss jako dylogię - a i tak będziecie się dobrze bawić.

Druga część serii "Gears of War" jest stosunkowo lepsza od poprzedniej. Możliwe, że wynika to z faktu ponownego spotkania "starych znajomych", do których przyzwyczaiłem się czytając wcześniejsze przygody ich wojskowego oddziału.

Akcja nadal toczy się na dwóch płaszczyznach, dzięki czemu jednocześnie poznajemy dalsze losy naszych bohaterów dzielnie odpierających ataki...

Jestem całkiem miło zaskoczony książką.
Autorka nie ma zbytniego talentu do opisywania scen batalistycznych, przynajmniej jeżeli chodzi o Gears of War. Na szczęście nie ma ich tutaj za wiele. Bardzo dobrze jednak wychodzi jej opisywanie ludzkich emocji, toku myślenia bohaterów oraz patrzenia na ich życie z perspektywy psychologicznej.
Nie jest to wymagająca lektura, za to czyta się szybko i przyjemnie. I jako tako skłania do myślenia.
Jeżeli lubi się science fiction - polecam. Szybka wędrówka przez Serę nikomu nie przyniesie straty czasu.
PS. warto zagrać w Gears of War II przez zabraniem się za lekturę.

Jestem całkiem miło zaskoczony książką.
Autorka nie ma zbytniego talentu do opisywania scen batalistycznych, przynajmniej jeżeli chodzi o Gears of War. Na szczęście nie ma ich tutaj za wiele. Bardzo dobrze jednak wychodzi jej opisywanie ludzkich emocji, toku myślenia bohaterów oraz patrzenia na ich życie z perspektywy psychologicznej.
Nie jest to wymagająca lektura, za to...

www.paradoks.net.pl | www.czytajzfantazja.blogspot.com

Gears of War to nazwa znanej na całym świecie gry komputerowej. Tak więc szczególnie graczom nie powinno być obce nazwisko Karen Traviss – autorki bardzo dobrze przyjętego literackiego prequelu Gears of War: Pola Aspho. Wydawnictwo Fabryka Słów, 24 lutego 2012 roku, wydało kolejny tom powieści osadzonej w realiach gry, mianowicie Gears of War 2: Ostatni z Jacinto. Czy drugi tom powieści dorównuje swojemu poprzednikowi?

Kilkanaście lat po uderzeniu Młota Świtu, broni masowego rażenia, która przeważyła szalę zwycięstwa na stronę ludzi w wojnie z Szarańczą, ci podejmują ostatnią próbę zwyciężenia nad wrogiem. Jacinto – ostatni bastion ludzkości, zostaje zatopiony, by ostatecznie pozbyć się plądrującej świat Hordy. Wojna powoli się kończy, gdzieniegdzie natknąć się można na ostatnie niedobitki obcej formy życia, jednak radzi sobie z nimi niekompletny, lecz nadal efektywny oddział delta, wchodzący w skład jednostki Gearów. Dowództwo COG, postanawia przetransportować ocalałych na jedną z wysp niedotkniętych skażeniem. Okazuje się jednak, że jest ona zamieszkana, a ludność choć to lojalni obywatele Koalicji, wcale nie będzie chciała się tak łatwo podporządkować. Pozostaje także kwestia Odrzuconych…

Powieść podejmuję fabułę w tym samym miejscu, w którym skończyła się jej poprzedniczka. Jednak wcale nie przeszkadza to w rozpatrywaniu tej lektury jako osobnego dzieła, bez znajomości tomu pierwszego. Jest to przede wszystkim zasługą tego, że historia jest opisana w dwóch wymiarach – przeszłym i teraźniejszym. Dzięki temu poznajemy fakty, które doprowadziły do takiego stanu rzeczy. Dodatkowym atutem historii jest prowadzenie wieloosobowej narracji. Pozwala to na lepsze poznanie bohaterów oraz głębsze zrozumienie ich sytuacji. Dodać do tego rewelacyjne opisy scen batalistycznych, bardzo szczegółowo wykreowany świat oraz bardzo klimatyczną okładkę i mamy gotowy przepis na bardzo dobrą książkę. Dla czytelników niezaznajomionych z poprzednim tomem, trudności może sprawić wyobrażenie sobie wyglądu niektórych oddziałów Szarańczy, jednak jak można się domyślić po nazwie, są to insekty przywodzące na myśl te z Żołnierzy kosmosu.

Fantastyczne jest to, że Gears of War 2: Ostatni z Jacinto to opowieść o ludziach, tak samo zwykłych, jak i niezwykłych. Jest to historia świata wyniszczanego przez wojny. Świata, w którym przyjaźń i lojalność nadal znaczy wiele. Jednak jest to też rzeczywistość, w której wiele kobiet jest twardszych niż niejeden mężczyzna, a wróg to nie tylko potwór. Okazuje się, że największym wrogiem może być ten ktoś siedzący w naszym wnętrzu.

Nie pozostaje mi nic innego jak czekać na następny tom, a następnie zapoznać się z grą Gears of War, a Was również zachęcam do zapoznania się z tym Uniwersum, grą oraz lekturą. Książka jest naprawdę ciekawa i zainteresuje nie tylko miłośników sci-fi.

Moja ocena: 4+/6

www.paradoks.net.pl | www.czytajzfantazja.blogspot.com

Gears of War to nazwa znanej na całym świecie gry komputerowej. Tak więc szczególnie graczom nie powinno być obce nazwisko Karen Traviss – autorki bardzo dobrze przyjętego literackiego prequelu Gears of War: Pola Aspho. Wydawnictwo Fabryka Słów, 24 lutego 2012 roku, wydało kolejny tom powieści osadzonej w...

W drugim tomie z serii "Gears of War" obawiałem się że Pani Traviss zrobi to samo co z serią "Komandosów Republiki" i od rewelacyjnej pierwszej powieści zacznie zamykać się we własnym uniwersum i obniżać regularnie poziom z każdą stroną, na szczęście się zawiodłem i śmiało mogę powiedzieć że drugi tom jest jeszcze lepszy niż "Pola Aspho". Nie mu tu wielkich spektakularnych bitew jakie mieliśmy w grze video ale za to poznajemy bohaterów, ich przeszłość, motywy które nimi kierują przez co postacie nie są pustymi mięśniakami którzy wymordują wszystko na swojej drodze bez mrugnięcia okiem. Książka znowu jest prowadzona na płaszczyźnie przeszłości i teraźniejszości i wyśmienicie oba wątki się uzupełniają i pokazują jak zdarzenie sprzed parunastu lat nadal ma wpływ co się dzieje obecnie. Mimo 600 stron książkę czyta się szybko i przyjemnie. Jedynym minusem aczkolwiek nie minusem tylko troszkę w gorszym wykonaniu niż w pierwszym tomie są cytaty przed każdym rozdziałem, są mniej ciekawe i nie wprowadzają tyle co w "Polach Aspho". Czekam na trzecią część weteranów wojennych z Sery z niecierpliwością i każdemu mogę polecić tę książkę z ręka na sercu, dawno nie czytałem tak dobrej książki na podstawie gry i cieszy wysoki poziom autorki który am nadzieję utrzyma w kolejnych powieściach z cyklu.

W drugim tomie z serii "Gears of War" obawiałem się że Pani Traviss zrobi to samo co z serią "Komandosów Republiki" i od rewelacyjnej pierwszej powieści zacznie zamykać się we własnym uniwersum i obniżać regularnie poziom z każdą stroną, na szczęście się zawiodłem i śmiało mogę powiedzieć że drugi tom jest jeszcze lepszy niż "Pola Aspho". Nie mu tu wielkich spektakularnych...

„Trzeba zrozumieć, co świat musiał przejść, żeby przetrwać”

Przyznam się szczerze, iż sięgając po książkę Karen Travis „Gears of War. Ostatni z Jacinto” i mając świadomość iż jest ona dopełnieniem gry komputerowej ( podobno znakomitej i kultowej),miałem dość mieszane uczucia.

Okazało się jednak, że zupełnie niepotrzebnie…

Autorka oddała nam w ręce ciekawą, dobrze napisaną, niezwykle obrazową i wyrazistą powieść, utrzymana w iście postapokaliptycznym klimacie.

„Ostatni z Jacinto” to druga część opowieści o zmaganiach ludzkości z rasą krwiożerczych najeźdźców ( Szarańczą) i o elitarnym oddziale Gearów stojących na pierwszej linii tych zmagań. Akcja rozpoczyna się wizją zagłady ( porównanie do biblijnego potopu nasuwa się samo),ostatniego miasta i bastionu ludzkości, które w akcie desperacji i w celu ostatecznego powstrzymania najeźdźców zatopione zostaje przez własnych obrońców. Niestety, tak radykalne działanie jak można się było tego spodziewać przynosi ogromne straty, głownie wśród cywilnych mieszkańców. Ocaleni na pokładach helikopterów i wszelkich dostępnych jednostkach pływających z trudem próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości.

Dotyczy to również Gearów weteranów czternastoletniej wyniszczającej wojny, ostatnich obrońców, w pełnym tego słowa znaczeniu, jacy jeszcze pozostali przy życiu. To właśnie głównie na nich skupia się fabuła oraz akcja tej powieści i jest to również jej największy atut. Postacie głównych bohaterów są znakomicie scharakteryzowane, wliczając w to dużą dbałość o szczegóły oraz szeroki aspekt psychologiczny. Autorka ukazuje nam złożoność ich osobowości, wzajemne, niekiedy skomplikowane relacje między nimi, sposób postrzegania otaczającego ich świata, ludzi, oraz piętno które wojna wypaliła na każdym z nich.

To opowieść o przyjaźni, braterstwie, miłości ( czasami bardzo trudnej),i poświęceniu.

W powieści mamy do czynienia z wieloosobową narracja, zaś opisywane wydarzenia obserwujemy z perspektywy różnych osób i miejsc. Mamy zaserwowaną również czternastoletnią retrospekcję, dzięki czemu poznajemy przyczynowo skutkowy ciąg zdarzeń który doprowadził do sytuacji w której nasi bohaterowie znajdują się obecnie. Obydwa te światy (teraźniejszy i przeszły) przenikają się i oddziałują na siebie.

No i oczywiście jest to, co w tego rodzaju książkach lubimy najbardziej, dynamiczna, trzymająca w napięciu i potrafiący zaskoczyć akcja. Tej zdecydowanie tu nie zabraknie.

Lektura Karen Travis „Gears of War. Ostatni z Jacinto” nie jest może pozycją która literacko powala na kolana, ale chyba też nie taki zamiar przyświecał autorce. Wszystkim miłośnikom gatunku, nie mówiąc już o fanach gry komputerowej zapewni z całą pewnością wiele godzin bardzo dobrej rozrywki.

Proponowałbym jednak wszystkim czytelnikom zacząć od pierwszego tomu cyklu, co znacznie ułatwi zrozumienie i odbiór powieści, oraz poruszanie się w gąszczu wątków, postaci i nazw.

Ja sam z niecierpliwością oczekuje na tom trzeci.

„Trzeba zrozumieć, co świat musiał przejść, żeby przetrwać”

Przyznam się szczerze, iż sięgając po książkę Karen Travis „Gears of War. Ostatni z Jacinto” i mając świadomość iż jest ona dopełnieniem gry komputerowej ( podobno znakomitej i kultowej),miałem dość mieszane uczucia.

Okazało się jednak, że zupełnie niepotrzebnie…

Autorka oddała nam w ręce ciekawą, dobrze...