Złodziej cieni

Złodziej cieni
Historie opowiadane nam przez Levy’ego zazwyczaj zawierają swój magiczny wątek. Nie inaczej jest i tym razem. Tytułowy bohater, już jako dziecko, odkrywa w sobie zdolność nie tylko podkradania (zamiany) cieni, lecz także rozmowy z nimi, co pozwala poznawać nawet skrzętnie skrywane myśli ich właścicieli. Koncepcja kreacji bohatera rodem z literatury fantasy, jednak cała historia dzieje się współcześnie w świecie jak najbardziej realnym. Chłopiec w oczach swej matki uchodzi za dziecko obdarzone bujną wyobraźnią, połączoną ze zdolnością empatii i zapewne - jeśli ktoś woli - jego nadzwyczajne, nadprzyrodzone możliwości można też tłumaczyć w racjonalny sposób.
Książka o przyjaźni, akceptacji i tolerancji wobec niedoskonałości innych ludzi. Historia o traumie chłopca z rodziny, którą opuścił ojciec wiążący się z inną kobietą. Największym rozczarowaniem bohatera jest poczucie porzucenia spowodowane brakiem kontaktu ojca z chłopcem. Jak się okazuje za ten deficyt odpowiedzialna była jednak matka, a mimo tego kochający ją bezgranicznie chłopiec jest w stanie wybaczyć jej nawet takie kłamstwo.
Jest to jednak przede wszystkim historia o poszukiwaniu w życiu miłości i o pierwszych związkach uczuciowych, w pierwszej części - chłopca, w drugiej - już jako studenta medycyny - dorosłego, młodego mężczyzny. Która z poznanych przez niego dziewczyn/kobiet okaże się ostatecznie tą najważniejszą? Warto się przekonać, bo to mądra książka, pozostawiająca czytelnika z refleksjami na temat prozy życia, ale i nutą optymizmu z racji wiary, że błędy - nawet popełnione przez naszych bliskich - można nie tylko wybaczyć, ale i naprawić.

Złodziej cieni
Historie opowiadane nam przez Levy’ego zazwyczaj zawierają swój magiczny wątek. Nie inaczej jest i tym razem. Tytułowy bohater, już jako dziecko, odkrywa w sobie zdolność nie tylko podkradania (zamiany) cieni, lecz także rozmowy z nimi, co pozwala poznawać nawet skrzętnie skrywane myśli ich właścicieli. Koncepcja kreacji bohatera rodem z literatury fantasy,...

Książka o dojrzewaniu, miłości, poszukiwaniu siebie i odpowiedzi na dziecięce pytania.
Czyta się lekko, umila długie wieczory.
Książka dająca nadzieję i przypominająca, że warto wierzyć i marzyć. Że warto spełniać marzenia i iść drogą, która nas przyciąga.
Przeznaczenie ma swój plan, choć czasem droga, która go realizuje, jest kręta i myląca.
Przepiękny i wartościowy wątek przyjaźni. Jeśli jest prawdziwa - nie przepada. Zmienia tylko swoją charakter i przechodzi na kolejny etap.

Książka o dojrzewaniu, miłości, poszukiwaniu siebie i odpowiedzi na dziecięce pytania.
Czyta się lekko, umila długie wieczory.
Książka dająca nadzieję i przypominająca, że warto wierzyć i marzyć. Że warto spełniać marzenia i iść drogą, która nas przyciąga.
Przeznaczenie ma swój plan, choć czasem droga, która go realizuje, jest kręta i myląca.
Przepiękny i wartościowy...

Ciepła i niezwykle nastrojowa opowieść o chłopcu, który potrafi kraść ludzkie cienie i rozmawiać z nimi o ukrytych bólach ich właścicieli. To książka o wrażliwości, dorastaniu i szukaniu własnej drogi. Choć bywa słodko-gorzka, pozostawia po sobie poczucie spokoju i refleksji nad tym, co skrywamy głęboko w sobie.

Ciepła i niezwykle nastrojowa opowieść o chłopcu, który potrafi kraść ludzkie cienie i rozmawiać z nimi o ukrytych bólach ich właścicieli. To książka o wrażliwości, dorastaniu i szukaniu własnej drogi. Choć bywa słodko-gorzka, pozostawia po sobie poczucie spokoju i refleksji nad tym, co skrywamy głęboko w sobie.

Wspaniała opowieść o dorastaniu mężczyzny. Nietuzinkowa, szczera, magiczna. Bardzo, bardzo polecam.

Wspaniała opowieść o dorastaniu mężczyzny. Nietuzinkowa, szczera, magiczna. Bardzo, bardzo polecam.

Wiele w tej powieści pozytywnej energii. Główny bohater jest "dobrym złodziejem". Kradnąc cienie innych osób poznaje ich życiowe traumy, stara się pomóc albo przynajmniej zrozumieć nieakceptowane zachowania. Chłopiec swój niezwykły dar odkrywa zupełnie przypadkiem.
Pomysł takiego przedstawienia bohatera został zaczerpnięty z literatury fantasy, jednak historia dzieje się w realnym świecie. Uważam, że to ciekawy eksperyment literacki autora i do tego bardzo udany.
Utwór to pochwała przyjaźni, miłości, tolerancji, akceptacji i wyrozumiałości dla wad oraz niedoskonałości innych ludzi. Jest w nim również próba rozliczenia się z własnymi błędami, zaniedbaniami i nie do końca przemyślanymi decyzjami, które zraniły inne osoby.
Historia opowiada również o traumie dziecka rozwiedzionych rodziców, o wielkiej miłości do matki, która sprawia, że chłopiec potrafi wybaczyć mamie nawet kłamstwa. Jest to także opowieść o bolesnej pustce w sercu dziecka, która pozostała po odejściu ojca.
Rozstanie rodziców to także zmiana miejsca zamieszkania, problemy w nowej szkole, w której chłopiec jest prześladowany przez szkolnego osiłka i jego kompanów oraz pierwsza miłość, która okazała się pomyłką i kolejna zupełnie nieoczekiwana, która zmieniła wszystko.
Uważam, że jest to piękna i dobra książka, która pozostawia w czytelniku optymizm i wiarę, że dobro do nas wraca a błędy można naprawić.
Nie jestem miłośniczką literatury obyczajowej, ale ten utwór jest, według mnie, opowieścią zasługującą na miano wyjątkowej.
Wielkie uznanie dla pisarza za jego umiejętność oddziaływania na czytelnika, który poznając losy bohaterów, nawet przez moment się nie nudzi.
Polecam tę książkę wszystkim bez względu na wiek i preferencje literackie. Ona sprawia, że zaczynamy myśleć o swoich życiowych doświadczeniach i spostrzeżeniach, a co najważniejsze, autor nie pozostawia naszych pytań i wątpliwości bez odpowiedzi.

Wiele w tej powieści pozytywnej energii. Główny bohater jest "dobrym złodziejem". Kradnąc cienie innych osób poznaje ich życiowe traumy, stara się pomóc albo przynajmniej zrozumieć nieakceptowane zachowania. Chłopiec swój niezwykły dar odkrywa zupełnie przypadkiem.
Pomysł takiego przedstawienia bohatera został zaczerpnięty z literatury fantasy, jednak historia dzieje się w...

Od pierwszych stron poczułam, że "Złodziej cieni" to historia niebanalna, wręcz magiczna, oczywiście w odpowiednim rozumieniu tego słowa, bo magii akurat w tej książce nie było, chyba że uznać by za nią wyjątkowy dar, jakim został obdarowany główny bohater. Posiadał on możliwość "rozmawiania" z cieniami innych osób, które wyjawiają mu tajemnice, obawy, marzenia swojego właściciela.

Może się wydawać, że przez ten jeden nieprawdopodobny element, opisana historia jest nierealna, a tymczasem właśnie on czyni ją niepowtarzalną.
Choć akcja powieści toczy się powoli, nawet przez moment nie czułam, że się przy niej nudzę. Wszytko rozgrywało się w swoim czasie, a ja czułam, że jestem "cieniem", który pozwolił sobie zakraść się do czyjegoś życia...
Głównego bohatera poznajemy w momencie, gdy rozpoczyna naukę w klasie 6. Z powodu niskiego wzrostu jest nękany przez Marquèsa, z którym rywalizuje o względy najładniejszej dziewczyny w klasie - Elizabeth.
Niezwykły dar, którym bohater jest obdarzony, pozwala mu uratować z płonącego składziku woźnego Yvesa, co sprawia, że między mężczyzną a chłopcem rodzi się przyjacielska więź.
Oprócz Yvesa, bohater zaprzyjaźnia się także z synem piekarza, Lukiem. Przyjaźń ta jest na tyle silna, że trwa nadal, gdy przechodzimy do drugiej części, w której bohater już jest dorosłym mężczyzną i studiuje medycynę.
Ale zanim dowiadujemy się, co przydarzyło się bohaterowi w dorosłym życiu, jesteśmy świadkami rozpadu małżeństwa jego rodziców oraz jego pierwszej młodzieńczej miłości, która nie daje mu spokoju nawet po wielu latach.
Jako dorosły nadal nie przestaje wierzyć, że to, co w dzieciństwie połączyło go z głuchoniemą Cleą jest czymś więcej niż zauroczeniem, tak jak w przypadku Elizabeth. Wspomnienia z przeszłości nie pozwalają mu zacząć żyć tu i teraz i skupić się na związku z Sophie.
Ale czy warto ryzykować przyszłość, dla tego, co zrodziło się między dwójką dzieci podczas wakacji nad morzem?
Bohater głęboko wierzy, że tak, bo czyż mógłby zapomnieć dziewczynę, która potrafi napisać latawcem "tęskniłam"?
Ta historia chwyta za serce. Warto po nią sięgnąć.

Od pierwszych stron poczułam, że "Złodziej cieni" to historia niebanalna, wręcz magiczna, oczywiście w odpowiednim rozumieniu tego słowa, bo magii akurat w tej książce nie było, chyba że uznać by za nią wyjątkowy dar, jakim został obdarowany główny bohater. Posiadał on możliwość "rozmawiania" z cieniami innych osób, które wyjawiają mu tajemnice, obawy, marzenia swojego...

Świetna historia, zupełnie niebanalna, jak to u Levy'ego. Nie spodziewacie się, jak to się może skończyć, a ja Wam nie zdradzę.

Świetna historia, zupełnie niebanalna, jak to u Levy'ego. Nie spodziewacie się, jak to się może skończyć, a ja Wam nie zdradzę.

Marc Levy w każdej swojej książce potrafi stworzyć magiczny, niepowtarzalny nastrój. Zwykła historia, ze szczyptą czegoś nieprawdopodobnego. To, że chłopiec kradnie cienie i dzięki temu wie więcej na temat danej osoby, wcale nie sprawia, że opowieść staje się nierealna. Wręcz przeciwnie. Jest prawdziwa dzięki uczuciom i emocjom, które są tu najważniejsze i najprawdziwsze.

Marc Levy w każdej swojej książce potrafi stworzyć magiczny, niepowtarzalny nastrój. Zwykła historia, ze szczyptą czegoś nieprawdopodobnego. To, że chłopiec kradnie cienie i dzięki temu wie więcej na temat danej osoby, wcale nie sprawia, że opowieść staje się nierealna. Wręcz przeciwnie. Jest prawdziwa dzięki uczuciom i emocjom, które są tu najważniejsze i najprawdziwsze.

Książka z serii- do połknięcia. Lekka, pozytywna pozycja

Książka z serii- do połknięcia. Lekka, pozytywna pozycja

Przyjemna, lekka, szybka, na jedno-dwa popołudnia.

Przyjemna, lekka, szybka, na jedno-dwa popołudnia.