Nie do wykrycia

Jeśli się omija wątek erotyczny, to całkiem niezłe. (Wypożyczyłam przez przypadek, sądząc, że to kryminał).

Jeśli się omija wątek erotyczny, to całkiem niezłe. (Wypożyczyłam przez przypadek, sądząc, że to kryminał).

Książki Laury Griffin kupiłam kilka lat temu, gdy planowałam mieć swoją własną biblioteczkę. Zainteresowało mnie wtedy połączenie kryminału z romansem. Myślę, że gdybym przeczytała je te kilka lat temu podobałby mi się zdecydowanie bardziej niż teraz, kiedy mój gust literacki jest dużo bardziej wymagający niż na początku mojej przygody z czytaniem na poważnie.
Alexandra Lovell to prywatna detektyw. Pomaga swoim klientkom zniknąć, a także rozpocząć nowe bezpieczne życie. Gdy pewnego dnia pomaga Melanie Bess, która jest żoną policjanta z doskonałymi układami w policji Alex nie wie jeszcze jak ta sprawa wpłynie na nią i jej życie. W momencie, gdy Melanie przestaje odpowiadać na wiadomości Alex podejrzewa, że mąż odnalazł kobietę i zamordował. Swoją teorią dzieli się ze znajomym detektywem z wydziału zabójstw Nathanem Devereaux, który uważa, że bez ciała nie ma zbrodni, a na dodatek mąż Melanie to w pracy szanowany policjant z wydziału zabójstw, który w żaden sposób nie pasuje do obrazu damskiego boksera, a tym bardziej mordercy. Czy intuicja Alex ją zawiedzie?
Muszę przyznać, że trochę obawiałam się połączenia kryminalu z romansem. Zazwyczaj jest tak, że romans dominuje i wychodzi z książki takie nie wiadomo co. Laura Griffin całkiem dobrze poradziła sobie z tym zadaniem. Nie czułam żeby bohaterowie i ich romans dominował, a nawet miałam wrażenie, że czasem jest tego trochę za mało.
Alex początkowo jako główna bohaterka nie robi piorunującego wrażenia. W sumie to oprócz uporu to niczym się nie wyróżniała. Dopiero wraz z rozwojem akcji stawała się coraz bardziej realną postacią, ale dalej nie jakoś mega wybitną. Podejmowała decyzje, które kończyły się dla niej kłopotami, a wtedy do akcji musi wkroczyć Nathan niczym rycerz na białym koniu. Osobiście rozumiem upór Alex, bo ja podobnie jak ona, jak się czegoś uczepię to nie jestem w stanie odpuścić. Tak było w przypadku haftu krzyżykowego. Nie odpuściłam póki nie opanowałam podstaw. Z tym, że mnie z tego powodu nie groziła śmierć. Mam też wrażenie, że ten upór Ale napędzał całą powieść.
Wątek romantyczny mi pasował. Uważam, że został dobrze skonstruowany. Podobało mi się to jak bohaterowie na siebie działali i początkowo próbowali to ukryć. Naprawdę byłam mocno zdziwiona, że wątek miłosny nie zdominował powieści. Napawało mnie to optymizmem, jeśli chodzi o kolejne części. Nawet przeszło mi przez głowę, że szkoda, że w Polsce wydawnictwo Prószyński wydało tylko trzy tomy tej serii, a pozostałych nie.
Czy polecam? Jeśli lubicie takie połączenie kryminału z romansem i oczywiście nie oczekujecie bardzo mocno trzymającego w napięciu kryminało to myślę, że pozycja Laury powinna Wam się spodobać. Ja z chęcią sięgnęłam po drugi tom.

Książki Laury Griffin kupiłam kilka lat temu, gdy planowałam mieć swoją własną biblioteczkę. Zainteresowało mnie wtedy połączenie kryminału z romansem. Myślę, że gdybym przeczytała je te kilka lat temu podobałby mi się zdecydowanie bardziej niż teraz, kiedy mój gust literacki jest dużo bardziej wymagający niż na początku mojej przygody z czytaniem na poważnie.
Alexandra...

Zaczęłam od "Nie do opisania" - drugiej części cyklu Laury Griffin, potem przeczytałam "Nie do wybaczenia" - trzecią część, a na samym końcu "Nie do wykrycia" - część pierwszą. Niektóre postaci przewijają się we wszystkich trzech częściach, ale nie trzeba ich czytać po kolei. Powieści są pisane według tego samego schematu, zmieniają się tylko zbrodnie. Jest pani lub pan detektyw, lub inny reprezentant zawodu wykrywającego przestępstwa - jest ona i on. Współpracują i mają rozterki sercowe, ale wszystko kończy się happy endem. Przestępca zostaje złapany, a ona i on rozpoczynają wspólne życie. 70% romansu i 30% kryminału. Trzy powieści tego typu jednej autorki to dla mnie dość, czwartej nie dałabym rady przeczytać.

Zaczęłam od "Nie do opisania" - drugiej części cyklu Laury Griffin, potem przeczytałam "Nie do wybaczenia" - trzecią część, a na samym końcu "Nie do wykrycia" - część pierwszą. Niektóre postaci przewijają się we wszystkich trzech częściach, ale nie trzeba ich czytać po kolei. Powieści są pisane według tego samego schematu, zmieniają się tylko zbrodnie. Jest pani lub pan...

Szkoda czasu

Szkoda czasu

Typowa historia o perypetiach kobiety-detektywa oferującej swoim klientkom skuteczne zniknięcie z oczu swoim partnerom i zacieranie śladów. Do tego dochodzi wątek romansu z przystojnym detektywem policji Nathanem. Są też sceny erotyczne, ale napisane ze smakiem. W ogóle język w powieści jest prosty, komunikatywny, lekki. Nie ma tu wielkich fajerwerków ani zbyt wielu trupów, ale coś wciąga czytelnika. Niektóre rzeczy można przewidzieć, inne są zaskoczeniem. Akcja raz przyspiesza, a raz zwalnia. Ot kryminalny romans, który szybko i lekko się czyta. Naprawdę szczerze polecam! :)

Typowa historia o perypetiach kobiety-detektywa oferującej swoim klientkom skuteczne zniknięcie z oczu swoim partnerom i zacieranie śladów. Do tego dochodzi wątek romansu z przystojnym detektywem policji Nathanem. Są też sceny erotyczne, ale napisane ze smakiem. W ogóle język w powieści jest prosty, komunikatywny, lekki. Nie ma tu wielkich fajerwerków ani zbyt wielu trupów,...

Książka zaczyna się sceną jak z horroru......Jednak w kolejnym rozdziale już poznajemy główną bohaterkę, a scena z pierwszego wyjaśnia się dopiero później....
Poznajemy Alex prywatnego detektywa, która pomaga kobietą maltretowanym przez męża, uciec, zniknąć....jednak jedna z nich jej nie posłuchała i przez to ściągnęła na siebie i Alex niezłe tarapaty.
Alex prosi o pomoc Nathana policjanta w wydziale zabójstw o pomoc. Jednak ten nie jest przekonany czy mąż kobiety, również policjant rzeczywiście zrobił jej krzywdę... Przed nimi długa droga do prawdy i do siebie :) Tak, tak jest też romans :)
Książka mnie wciągnęła mnie od początku i do końca trzymała w napięciu i ciekawości jak to się potoczy i zakończy.

Książka zaczyna się sceną jak z horroru......Jednak w kolejnym rozdziale już poznajemy główną bohaterkę, a scena z pierwszego wyjaśnia się dopiero później....
Poznajemy Alex prywatnego detektywa, która pomaga kobietą maltretowanym przez męża, uciec, zniknąć....jednak jedna z nich jej nie posłuchała i przez to ściągnęła na siebie i Alex niezłe tarapaty.
Alex prosi o pomoc...

Alexandra poszukuje Melanie,której powiedziała jak uciec od bijącego ją męża.Gdy w swoim gabinecie widzi Melanie,doznaje szoku.Śledziła Coghana.Sophie,asystentką Alex jest.Zaczynają szukać Coghana.
Melanie zostaje postrzelona i okazuje się,że ma dziecko Grace.Nastaje romans między Alex i Nathanem,detektywem wydziału zabójstw.Coghan uprowadził Alex.
Naznacza papierosem znak na jej ramieniu,szyi.Ratują ją Nathan i inni włączeni do jej poszukiwań.Postrzelił Coghnana.Nathan i Alex zamieszkali razem.
To pierwsza część,polecam.

Alexandra poszukuje Melanie,której powiedziała jak uciec od bijącego ją męża.Gdy w swoim gabinecie widzi Melanie,doznaje szoku.Śledziła Coghana.Sophie,asystentką Alex jest.Zaczynają szukać Coghana.
Melanie zostaje postrzelona i okazuje się,że ma dziecko Grace.Nastaje romans między Alex i Nathanem,detektywem wydziału zabójstw.Coghan uprowadził Alex.
Naznacza papierosem znak...

"Nie do wykrycia" to początek serii romansów z wątkiem kryminalnym.
Alexandra jest prywatnym detektywem, która pomaga zacząć nowe życie , kobietom maltretowanym przez mężów. Teraz jedna z jej klientek znika i Alex jest przekonana, że została zamordowana przez męża-policjanta.
Prosi więc o pomoc dawnego znajomego Nathana, policjanta z wydziału zabójstw, który zna podejrzanego. Razem prowadzą śledztwo, które zaczyna odsłaniać coraz bardziej niebezpieczne tajemnice, a ich coraz bardziej zbliżać do siebie, kłopot w tym, że ona lubi seks, ale nie ma ochoty na stały związek.

Powieść bardzo dobrze napisana i mimo że nie trzyma w napięciu, to ciągle coś się dzieje, a zakończenie jest świetne.
Podobają mi się postacie Alex i Nathana i ich burzliwy romans, a sama Alex z charakteru przypomina trochę Eve Dallas z cyklu In Death.
Na pewno przeczytam dalsze książki z tego cyklu.

"Nie do wykrycia" to początek serii romansów z wątkiem kryminalnym.
Alexandra jest prywatnym detektywem, która pomaga zacząć nowe życie , kobietom maltretowanym przez mężów. Teraz jedna z jej klientek znika i Alex jest przekonana, że została zamordowana przez męża-policjanta.
Prosi więc o pomoc dawnego znajomego Nathana, policjanta z wydziału zabójstw, który zna...

Alex jest prywatnym detektywem (a raczej panią detektyw). Śledzi ludzi próbujących wyłudzić odszkodowanie oraz... pomaga ludziom znikać. Jest geniuszem komputerowym, potrafi więc znaleźć bezpieczne miejsce i zgubić ślady np. kobiety, która musi uciekać przed swoim mężem. Jedną z takich ofiar jest Melanie. Alex pomaga jej zniknąć, a później okazuje się, że Melanie zniknęła naprawdę.

Podobał mi się pomysł na fabułę oraz jej rozwój. Nie było jakoś porywająco, ale naprawdę ciekawie. Postać Alex na początku bardzo, bardzo mnie irytowała. To typ osoby, która wie wszystko najlepiej, jest mega odważna i wie, że ze wszystkim sobie poradzi. Guzik prawda. Dziewczyna pchała się w sprawy, które powinna omijać z daleka. A wystarczyło po prostu zachować się inaczej. Trochę żałowałam, że autorka nie utarła jej nosa i nie dała nauczki, ale pewnie w jej oczach Alex była super i nic takiego jej się nie należało. No cóż, szkoda.
Mimo niechęci do głównej bohaterki, książka mi się podobała, i polecam ją wszystkim fanom kryminałów.

Alex jest prywatnym detektywem (a raczej panią detektyw). Śledzi ludzi próbujących wyłudzić odszkodowanie oraz... pomaga ludziom znikać. Jest geniuszem komputerowym, potrafi więc znaleźć bezpieczne miejsce i zgubić ślady np. kobiety, która musi uciekać przed swoim mężem. Jedną z takich ofiar jest Melanie. Alex pomaga jej zniknąć, a później okazuje się, że Melanie zniknęła...

Długo zabierałam się do tej pozycji jednak nie pożałowałam. Wciągnęła mnie totalnie szybko. Lubię historie miłosne, które nie są przesłodzone i tandetne a opowieść Alex i Nathanie taka nie jest. Polecam

Długo zabierałam się do tej pozycji jednak nie pożałowałam. Wciągnęła mnie totalnie szybko. Lubię historie miłosne, które nie są przesłodzone i tandetne a opowieść Alex i Nathanie taka nie jest. Polecam