rozwińzwiń

W sieci tajemnic

Okładka książki W sieci tajemnic autora Pam Jenoff, 9788377780497
Okładka książki W sieci tajemnic
Pam Jenoff Wydawnictwo: G+J kryminał, sensacja, thriller
268 str. 4 godz. 28 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Tytuł oryginału:
A Hidden Affair
Data wydania:
2011-10-19
Data 1. wyd. pol.:
2011-10-19
Liczba stron:
268
Czas czytania
4 godz. 28 min.
Język:
polski
ISBN:
9788377780497
Średnia ocen

6,5 6,5 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup W sieci tajemnic w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

W sieci tajemnic



książek na półce przeczytane 2839 napisanych opinii 1745

Oceny książki W sieci tajemnic

Średnia ocen
6,5 / 10
140 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce W sieci tajemnic

avatar
581
441

Na półkach: ,

Książka bardzo mi się podobała. Z przyjemnością przeczytałam o dalszych losach Jordan Weiss .
Nowe przygody, nowi bohaterowie i miłość. Która zwycięży? Którego mężczyznę wybierze bohaterka? Zakończenie mnie nie zaskoczyło , ale polecam obie książki:)

Książka bardzo mi się podobała. Z przyjemnością przeczytałam o dalszych losach Jordan Weiss .
Nowe przygody, nowi bohaterowie i miłość. Która zwycięży? Którego mężczyznę wybierze bohaterka? Zakończenie mnie nie zaskoczyło , ale polecam obie książki:)

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
343
292

Na półkach: , , , ,

Jaka tak książka jest ładna! Naprawdę ładna.
Czyta się tak szybko. Dialogi są bardzo fajne, opisy również. Sam przebieg wydarzeń jest bardzo ciekawy i malowniczy. Dużo się dzieje, zmieniają się krajobrazy, kraje, środki transportu. Bardzo mi się to podoba.
Rozwiązywanie zagadki z winem, Nicole i Jaredem, jest interesujące, ale również to, co rodzi się między Jo i Arim jest wciągające!!
Wiem, że wiele rzeczy były trochę naciąganych, czasami niewyjaśnionych. A jak już coś było wyjaśniane, to jak na spowiedzi i często bohaterowie zwierzali się sobie w dziwnych momentach, ale to nic, bo ta książka i tak mi się podoba. Pod koniec przypomina film akcji z efektami specjalnymi, ale naprawdę mi to nie przeszkadza.
Nie spodziewałam się, że ta historia tak mi się spodoba i że tak polubię bohaterów!

Jaka tak książka jest ładna! Naprawdę ładna.
Czyta się tak szybko. Dialogi są bardzo fajne, opisy również. Sam przebieg wydarzeń jest bardzo ciekawy i malowniczy. Dużo się dzieje, zmieniają się krajobrazy, kraje, środki transportu. Bardzo mi się to podoba.
Rozwiązywanie zagadki z winem, Nicole i Jaredem, jest interesujące, ale również to, co rodzi się między Jo i Arim...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
366
87

Na półkach:

brakowało tam tylko ufoludków... fakt, czyta się dobrze i szybko, ale o fabule mam nadzieję jak najszybciej zapomnieć ;)

brakowało tam tylko ufoludków... fakt, czyta się dobrze i szybko, ale o fabule mam nadzieję jak najszybciej zapomnieć ;)

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

345 użytkowników ma tytuł W sieci tajemnic na półkach głównych
  • 180
  • 162
  • 3
62 użytkowników ma tytuł W sieci tajemnic na półkach dodatkowych
  • 45
  • 6
  • 3
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2

Inne książki autora

Okładka książki Grand Central. Historie o wojnie i miłości Melanie Benjamin, Jenna Blum, Kristin Hannah, Amanda Hodgkinson, Pam Jenoff, Sarah Jio, Sarah McCoy, Kristina McMorris, Alyson Richman, Erika Robuck, Karen White
Ocena 7,8
Grand Central. Historie o wojnie i miłości Melanie Benjamin, Jenna Blum, Kristin Hannah, Amanda Hodgkinson, Pam Jenoff, Sarah Jio, Sarah McCoy, Kristina McMorris, Alyson Richman, Erika Robuck, Karen White
Pam Jenoff
Pam Jenoff
Amerykańską autorką bestsellerowych powieści. Urodziła się w Maryland. Studiowała w Waszyngtonie na George Washington University, a następnie kontynuowała naukę w Cambridge. Po otrzymaniu tytułu magistra historii w Cambridge przyjęła nominację na specjalną asystentkę Sekretarza Armii. Praca ta stanowiła wyjątkową okazję do uczestniczenia w operacjach prowadzonych na najwyższych szczeblach rządowych. Zajmowała się m.in. organizowaniem pomocy rodzinom ofiar zamachu terrorystycznego na samolot pasażerski linii Pan Am, działaniami w miejscu zamachu bombowego w Oklahoma City czy przygotowywaniem ceremonii upamiętniających 50. rocznicę II wojny światowej. Po kilku latach pracy w Pentagonie Jenoff przeniosła się do Departamentu Stanu. W 1996 roku została skierowana do Konsulatu USA w Krakowie. W czasie pobytu w Polsce ze szczególną uwagą zajmowała się tematem Holocaustu i skomplikowanych relacji polsko-żydowskich, nawiązała też bliskie relacje z ocalałymi. Po zakończeniu służby dyplomatycznej Jenoff podjęła kolejne studia, tym razem prawnicze na Uniwersytecie Pensylwanii. Obecnie skupia się na pisaniu kolejnych książek oraz nauczaniu prawa w Rutgers.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Matka Pearl Maureen Lee
Matka Pearl
Maureen Lee
"Matka Pearl" autorstwa Maureen Lee to poruszająca powieść, która przenosi czytelnika w inny czas i świat, dostarczając zarówno emocji, jak i refleksji na temat relacji rodzinnych i miłości. Fabuła tej książki ukazuje życie Pearl, kobiety silnej, pełnej determinacji i poświęcenia dla swojej rodziny. Jako matka, żona i przyjaciółka, staje w obliczu różnych wyzwań i trudności, ale mimo to nie traci wiary w lepsze jutro. Historia ta jest jednocześnie pełna wzruszeń i inspirująca. Maureen Lee doskonale oddaje atmosferę epoki, ukazując zwyczaje, obyczaje i trudności życia codziennego. Wprowadza czytelnika w świat postaci, z którymi łatwo się utożsamić, co sprawia, że historia nabiera głębokiego znaczenia. Główna bohaterka, Pearl, staje się symbolem siły kobiet w obliczu trudności losu. Jej determinacja, miłość do rodziny i gotowość do poświęceń sprawiają, że czytelnik z łatwością może się z nią utożsamić. Przez kolejne strony powieści śledzimy jej losy, uczestniczymy w jej radościach i smutkach, a także obserwujemy, jak rozwija się jako kobieta. Powieść Maureen Lee to nie tylko opowieść o jednej rodzinie, ale także podróż w czasie, która pozwala zrozumieć, jak wiele się zmieniło, a jednocześnie, jak wiele pozostało niezmiennych wartości. Autorka umiejętnie snuje wątki, które łączą się w spójną całość, tworząc opowieść pełną napięcia i wzruszeń. "Matka Pearl" to lektura, która pozwala zanurzyć się w świat emocji, przemyśleń i relacji międzyludzkich. To książka dla tych, którzy cenią sobie poruszające historie rodzinne i chcą zanurzyć się w życie bohaterów, pełne wyzwań i niezwykłych chwil. Maureen Lee stworzyła dzieło, które z pewnością zostanie w pamięci czytelnika na długo po zakończeniu lektury.
LubiemCzytać - awatar LubiemCzytać
ocenił na102 lata temu
Lustro czasu Anna Piega
Lustro czasu
Anna Piega
Daria miała swoją ścieżkę życia. Kroczyła po niej pewnie i prosto ku jasnej dla niej przyszłości, torowanej przez posiadany talent muzyczny. Była uparta, dumna i młoda. Tą młodością roszczącą sobie prawo do przychylnego losu, egoizmu i ignorancji wobec słabszych, mniej odpornych na życie. Jak ona mnie irytowała! Tą pewnością siebie, że stery leżą tylko i wyłącznie w jej rękach, a obrany kurs, zależy tylko od niej. Tym przekonaniem o jedynej słusznej prawdzie. Jej prawdzie. Może dlatego poczułam tę złośliwą przyjemność, gdy świat Darii runął. Nikt dziewczynie nie powiedział, że nic nie jest pewne, niezmienne i dane na zawsze. Że do życia, do jego przeżywania, gładkiego, długiego, ciekawego, szczęśliwego trzeba mieć talent. "Zdolny człowiek potrafi ze swego życia uczynić dzieło sztuki, wypełniając je – według klasycznej zasady – jednością prawdy, piękna i dobra." To nie żart! Chociaż mogło to zabrzmieć jak truizm albo banał, bo co z tymi, którzy rodzą się bez tego daru? Przecież talent jako taki to przywilej niektórych, wręcz wybranych! To prawda, dlatego tylko nieliczni mają w życiu bardzo dobrze. Nikt też nie obiecywał ludzkości sprawiedliwości w tym zakresie. Reszta musi po prostu nauczyć się żyć. Jedni to robią, wyciągając wnioski z lekcji życia, inni nie, miotając się w nim tak bardzo i powielając błędy, że jedynym rozwiązaniem okazuje się wyjście ostateczne. Przecięcie zamotanego i zbyt mocno zaciśniętego supła na delikatnej nitce życia. Są jeszcze pętle, które ci najbardziej cierpliwi i rozsądni mogą rozsupłać, ale odzyskana nić ma zupełnie inną jakość, która zależy od przeżytych doświadczeń podczas procesu rozplątywania. Pętlę na nici życia, pewnej siebie i swego głównej bohaterki powieści, zawiązała w ciągu jednej, krótkiej chwili, niedbale rzucona uwaga, której moc zawartej w niej informacji miała siłę apokalipsy niszczącej nie tylko jej przekonania, światopogląd i postawy, ale również fundament jej istnienia – tożsamość. Mogłabym w tym momencie powiedzieć sobie – No! Nareszcie! Stało się! I co teraz panno Wszystko Wiem? Ale nie zrobiłam tego, bo kiedyś też taka byłam i być może ta moja początkowa irytacja była niewygodnym przypomnieniem własnej ignorancji. Ostatecznie nie to jest ważne, bo nie urodziłam się z talentem do życia, ale to, czego nauczyłam się. A czego nauczyła się Daria? Nie tylko czego, ale i jak się tego uczyła, niezwykle ciekawie, obrazowo i, wbrew skomplikowanej fabule, prosto (to ogromna zaleta, gdy o trudnych i skomplikowanych sprawach potrafi pisać się w jasny i logiczny sposób) opowiada ta powieść, sama swoją konstrukcją przypominając pętlę czasu. Uwięziona w niej Daria, dzięki swojemu uporowi, powoli, mozolnie, na nowo odbudowuje zniszczoną tożsamość niczym zbite lustro, w którym do tej pory tak pewnie się przeglądała. Ten proces odnowy nie był łatwy i lekki, ponieważ kawałki potrzebne do sklejenia go na nowo, tkwiły w umysłach jej najbliższych członków rodziny, wywołując z mroków pamięci bolesne wspomnienia. Wyrywane wręcz z pamięci innych, przepełnione cierpieniem tajemnice rodzinne nawet po wielu latach, raniły i krwawiły tak samo. Odbijały też za każdym razem inny, subiektywny, niewielki wycinek większej całości, którego kształt i treść zależała od opowiadającego. Dopiero pozbierane w jedną całość dały obiektywne spojrzenie na przeszłość. Ta nowa jakość składowych i nowe doświadczenia przeżyte podczas ich zbierania sprawiły, że powstałe lustro nie mogło być takie samo, a przeglądająca się w nim Daria tą samą dziewczyną. Książka-tłumaczka, która niczym życzliwa, mądra, doświadczona życiem osoba opowiada dlaczego ci, którzy mając wszystko, są nieszczęśliwi, z uporem rwąc nić życia, a ci, którzy nie mając nic, niestrudzenie snują wiecznie zrywającą się osnowę. W niej cała tajemnica trudnej sztuki życia i koronkowe mistrzostwo jej opisania słowem. http://naostrzuksiazki.pl/
Maria Akida - awatar Maria Akida
oceniła na76 lat temu
Skrywana przeszłość Anna Birger
Skrywana przeszłość
Anna Birger
"Cóż warte jest życie, kiedy w każdej chwili można je zdmuchnąć jak płomień? Podmuch wiatru, nagły przeciąg i już .... Nie ma cię! Przestajesz istnieć w jednej, nieoczekiwanej chwili. O niczym innym od dawna nie byłam w stanie myśleć. Zobojętniała na wszystko, odliczałam czas kolejnymi transportami, zrezygnowana, zniechęcona, nie wierzyłam już, że cokolwiek mnie jeszcze zaskoczy, że coś dobrego mnie jeszcze spotka". Początek książki to historia Laury. Po śmierci rodziców wychowuje ją babcia Irena. Jednak nie ma pomiędzy nimi miłości, babcia jest surowa i nie okazuje wnuczce uczucia. Laura dorasta, wychodzi za mąż za Niemca i i wyprowadza się do Berlina. Jorgen to bardzo dobry i opiekuńczy mężczyzna. Jednak babcia nie toleruje go i jest przeciwna temu związkowi. Nigdy go nie zaakceptowała. Pokłóciła się z wnuczką i zerwała z nią kontakt na długie lata. Kiedy starsza kobieta umiera, Laura wraca do Warszawy na jej pogrzeb. Dziedziczy po niej zielone pudełko pełne zeszytów, które okazują się być pamiętnikami babci z młodości. Dzięki nim kobieta dowiaduje się o wielkiej rodzinnej tajemnicy mającej swój początek w czasach II wojny światowej. Dopiero podczas czytania pamiętników budzą się w niej ogromne emocje i zrozumienie dla babci. Książka to debiut autorki i od tego czasu nie napisała już żadnej innej. Wątek współczesny i historia Laury niezbyt mi się podobała. Natomiast wątek przewodni czyli wspomnienia babci bardzo mnie poruszyły. Mamy tu obraz wojennej Warszawy, a także getta i obozu koncentracyjnego z jego tragiczną i bardzo realistyczną rzeczywistością. Głód, strach, ból, choroby, cierpienia i dymiące kominy krematoryjne poruszają do głębi. Jest też wiele momentów, gdzie autorka w bardzo realistyczny sposób opisuje doświadczenia wykonywane na więźniach, bicie, głodzenie i mordowanie dzieci. Ta bardzo smutna i wzruszająca historia, która poraża i chwyta za serca. Opis okrucieństw i bestialstwa jakich doznawali więźniowie obozów koncentracyjnych wywołuje wściekłość i łzy, ale daje też do myślenia. Przecież takie rzeczy działy się naprawdę i człowiek człowiekowi zgotował taki los.
Maria Manterys-Storma - awatar Maria Manterys-Storma
oceniła na71 rok temu
Ostatnie spotkanie w Paryżu Lynn Sheene
Ostatnie spotkanie w Paryżu
Lynn Sheene
Dwa proste wnioski świeżo po zakończeniu lektury: ❌ NIE, to nie jest powieść historyczna, która na pierwszym miejscu stawia realizm przedstawionego świata. ✔Ale też: NIE, to nie jest płytki romans, w którym westchnięcia głównej bohaterki do swojego Romea stanowią jej codzienny rytuał. "Ostatnie spotkanie w Paryżu" wpadło w moje ręce tak bardzo przypadkowo, jak tylko mogło. I chyba właśnie ten przypadek sprawił, że moje zerowe oczekiwania względem tej powieści przerodziły się w stale rosnącą ciekawość w odkrywania kolejnych fabularnych zwrotów akcji. A tych, o dziwo, nie brakowało - tempo czasem zwalnia, ale po chwili znów przyspiesza, nie dając czytelnikowi przestrzeni na znudzenie. Do tego dochodzą same realia niespokojnego życia w wojennym Paryżu - niepokojące, ryzykowne i z dnia na dzień stające się jeszcze większym koszmarem dla mieszkańców miasta. Na jego tle obserwujemy przemianę głównej bohaterki, odkrywaną sukcesywnie z jej punktu widzenia, w 1-osobowej narracji. Nie oceniam tej powieści przez pryzmat zgodności z historycznymi faktami - i tak nie byłabym w stanie zrobić tego w sposób kompletny (i kompetentny). Nie na fakty bym tu jednak stawiała, a na ATMOSFERĘ, jaka przesiąka przez karty tej zgrabnej książki. Co więcej, po prostu czuję, że historia opowiedziana w taki sposób, w jaki zrobiła to Lynn Sheene, wywarła na mnie wiele emocji w trakcie lektury: ciekawość, niepokój, zaskoczenie. Kibicowałam bohaterom, martwiłam się o nich, wstrzymywałam oddech, gdy ich losy ważyły się w rękach brutalnego agresora. Niczego więcej nie oczekiwałam od tej książki. Dostałam dużo więcej - nieskomplikowaną, ale angażującą historię. Ulokowaną w czasach, które nie są już dla nas na wyciągnięcie ręki (i oby nigdy nie były). Więc jeśli Ty też chcesz na kilka godzin po prostu dać się wciągnąć, polecam wybrać się na to "Ostatnie spotkanie w Paryżu" 🌎.
Yoassia - awatar Yoassia
oceniła na83 lata temu
Wyspa Motyli Corina Bomann
Wyspa Motyli
Corina Bomann
"Wyspa motyli" to powieść, od której naprawdę trudno się oderwać. Corina Bomann przenosi nas w dwa światy - teraźniejszości i przeszłości - tworząc opowieść o miłości, zdradzie, rodzinnych tajemnicach i dramatycznych wyborach, które kształtują losy kolejnych pokoleń. Główną bohaterką jest Diana, wzięta prawniczka, która nie spodziewała się, że nagle opuści swoje uporządkowane życie. Zdjęcie młodej kobiety na tle wzgórz i ostatnia wola ukochanej ciotki prowadzą ją na Cejlon. To właśnie tam ma poznać swoje korzenie, a jednocześnie uciec od bolesnej rzeczywistości - zdrady męża. Podróż ta okazuje się przełomowa. Na pachnącej herbacianymi krzewami wyspie Diana odkrywa historię namiętnego, zakazanego uczucia sprzed stu lat, które zmieniło losy całej rodziny. Bomann rozpoczyna powieść tajemniczym listem, który natychmiast wciąga czytelnika. Fabuła toczy się dwutorowo - śledzimy losy bohaterów sprzed wieku oraz wspólczesną podróż Diany. Obie linie fabularne splatają się ze sobą, tworząc spójną i intrygującą całość. Pisarka z duża wrażliwością kreśli portrety psychologiczne postaci - czytelnik wyraźnie odczuwa ich emocje: rozterki, radość, smutek i namiętność. Atutem książki są także niezwykle plastyczne opisy Cejlonu. Zarówno te dotyczące czasów obecnych, jak i dawnych, pozwalają oczami wyobraźni przenieśc się na wyspę, poczuć jej klimat i zapach herbaty unoszący się w powietrzu. "Wyspa motyli" to powieść pełna tajemnic, dramatów i mołości, która potrafi oczarować czytelnika. Autorka buduje napięcie, wciąga i nie pozwala oderwać się od lektury. To książka, którą czyta się jednym tchem z wypiekami na twarzy i pragnieniem by jak najszybciej poznać rozwiązanie rodzinnej zagadki. Polecam ją wszystkim, którzy lubią literaturę pełną emocji, z nutą egzotyki, tajemnicy i historii rodzinnych. To powieść, która czaruje i zostaje w pamięci na długo.
Paola30 Paulina - awatar Paola30 Paulina
oceniła na86 miesięcy temu
Złodziejka mojej córki Rexanne Becnel
Złodziejka mojej córki
Rexanne Becnel
Wygląda na to, iż im mniej spodziewamy się po książce, tym bardziej może nas ona zaskoczyć. Becnel stworzyła dla czytelnika drogę emocjonalnie trudną i wyboistą, po której to wiedzie swoich bohaterów uwikłanych w moralne wybory. Można powiedzieć, że "Złodziejka mojej córki" jest fabułą naznaczoną ofiarami. Kroki podjęte przez jedną osobę zmieniają drogi życiowe przynajmniej kilku innych. Z bliskiej perspektywy poznajemy działania i myśli trzech żeńskich bohaterek. I tak kolejne części książki stają się głosem sumienia Diany, Bobbie i Lisy. Każda z nich, w różnym stopniu dopuszcza się złamania prawa i pomimo wszystko, niekorzystnego działania na rzecz innych, szczególnie bliskich im osób. Autorka podeszła do konstrukcji swej powieści bardzo konsekwentnie. Od początku do końca wyczuwa się jej miarowy rytm, spokojne przechodzenie do kolejnych etapów i rzeczowy sposób opisywania wydarzeń. Nie spotkałam tutaj patosu, ani zbędnej słodyczy. Nie ma rozckliwiania się nad sobą i trudami sytuacji, w jakich przyszło egzystować bohaterkom, za to odczuwa się determinację i strach, które motywują działanie dwóch matek. Kobiet bardzo różnych, począwszy od ich statusu społecznego po podejście do życia i spełniania się w macierzyństwie. Z jednej strony jest poczucie winny, z drugiej głębokie odczucie krzywdy oraz chęć zemsty. Kobiet, które na zawsze powiąże wypadek, w sposób nieodwracalny i wielce skomplikowany. Kobiet, które otrzymały możliwość wypowiedzenia się, każda w swoim imieniu, w postaci pierwszoplanowej narracji, budującej emocjonujący portret doznanych krzywd. W dodatku wyraźnie daje się odczuć, że każda z nich to odrębna osoba, niewypowiadająca się w specyficzny sposób, odpowiedni do ich wieku i statusu. Co tez zasługuje na podkreślenie. I pomimo całej otoczki, gdzie autorka umiejętnie gra na naszych emocjach byśmy mocniej reagowali na przedstawiane wydarzenia, to sama fabuła nie nosi znamion rozedrgania postaci, braku ich determinacji i w końcu chęci zmierzenia się z prawdą oraz podjęcia odpowiedzialności za własne czyny. Nie ma wprowadzania niepotrzebnej gry, tylko po to, byśmy zaczęli wylewać łzy. Ramy powieści są mocno zbudowane, kierunek akcji dobrze nakreślony, a konsekwentne podążanie bohaterów jest zgodnie z ich przekonaniami. Historia może wydać się nam nie do końca możliwa do zrealizowania w rzeczywistości, ale ja bym nie była tego taka pewna. Być może ze względów uczuciowych jest to trudniejsze do wyobrażenia, bo przecież mało która biologiczna matka podjęłaby tego typu decyzję odnoście przyszłości swojego dziecka. Ale w tym wypadku wydaje mi się, że ważniejsze jest pokazania, jak mogły by potoczyć się losy takich ludzi i jakich należałoby szukać rozwiązań prawnych, sposobu kontroli i zabezpieczeń, by ewentualnie nie zadziała się krzywda niewinnym dzieciom. Trzeba pamiętać, że Diana w cale nie musiała się okazać tak dobrą matką zastępczą. Ostatecznie do podjęcia przez nią takiego kroku zmotywowała ją chęć zemsty, a to przecież kwalifikator uniemożliwiający adopcję. Jest tu też poruszona kwestia adopcji w ogóle, czy i kiedy mówić swoim przysposobionym dzieciom o ich biologicznych rodzinach. Dla mnie to nieodzowny element budowania relacji rodzinnych, by posługiwać się prawdą i stworzyć dzieciom najlepsze miejsce do życia, teraz i na przyszłość. Każdy z nas potrzebuje możliwości identyfikacji z bliskimi, potwierdzenia swojej tożsamości i bez względu czy pochodzi się z rodziny rozbitej czy adopcyjnej, musi mieć możliwość poznania korzeni. Pod tym względem książka też dostarcza nie tylko sugestii, ale i oczywistości, że nic tak naprawdę nie da się ukryć. Tyle że prawda może przyjśc w najmniej oczekiwanym momencie, gdy zupełnie nie jesteśmy na nią gotowi. Rexanne Becnel mogła posłużyć się większym dramatyzmem sytuacji, mnożąc dziesiątki różnorakich kłopotów albo postawić przed bohaterkami przeszkody, których prawdopodobnie nie dałoby się obejść, tylko zastanawiam się w sumie po co. Wtedy mogłaby wyjść z tego przekombinowana fabuła naszpikowana akcją, a nie potrzebami i motywami bohaterów. Uważam, że gotowy produkt nie jest doskonały, ale jest bardzo dobry i przede wszystkim swoją treścią daje do myślenia.
Aksamitt - awatar Aksamitt
ocenił na87 lat temu

Cytaty z książki W sieci tajemnic

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki W sieci tajemnic