Pożegnanie z Avonlea

Interesujące i wzruszające.

Interesujące i wzruszające.

Ach, jak to się przyjemnie czytało.

Ach, jak to się przyjemnie czytało.

Przekrój przeróżnych charakterów, sytuacji, relacji, dobra, zła... pomimo widocznej zmiany stylu autorki dobra pozycja na jesienne wieczory.

Przekrój przeróżnych charakterów, sytuacji, relacji, dobra, zła... pomimo widocznej zmiany stylu autorki dobra pozycja na jesienne wieczory.

Opowiadanie przyjemnie się czyta, a to tak wciąga, że przeczytałam książkę w kilka godzin. Moim zdaniem z serii opowiadania wypada o wiele lepiej niż "Opowieści z Avonlea".

Opowiadanie przyjemnie się czyta, a to tak wciąga, że przeczytałam książkę w kilka godzin. Moim zdaniem z serii opowiadania wypada o wiele lepiej niż "Opowieści z Avonlea".

Czarujace opowiadania! Ktore umilszaja codziennosc!

Czarujace opowiadania! Ktore umilszaja codziennosc!

Te historie skradły moje serce!
Wcześniejszy tom "Opowieści z Avonlea" chyba nie wywarł na mnie takiego wrażenia- te były chyba ciekawsze, bardziej zaskakujące i w jednym narratorką była sama Ania Shirley❤️
Oczywiście, gdy tylko mam do czynienia z piórem Maud to pozostawia mnie za każdym razem w niemym zachwycie- jej storytelling, jak świetne opisuje, jak wyciska łzy i jak sprawia, że nie mogę opanować się ze śmiechu.
Najpiękniejsze opisy przyrody Kanady i bardzo bardzo ciekawe opowiadania.
Serdecznie polecam.

Te historie skradły moje serce!
Wcześniejszy tom "Opowieści z Avonlea" chyba nie wywarł na mnie takiego wrażenia- te były chyba ciekawsze, bardziej zaskakujące i w jednym narratorką była sama Ania Shirley❤️
Oczywiście, gdy tylko mam do czynienia z piórem Maud to pozostawia mnie za każdym razem w niemym zachwycie- jej storytelling, jak świetne opisuje, jak wyciska łzy i jak...

Seria Lucy Maud Montgomery „Ania z Zielonego Wzgórza” to książki, które z czystym sumieniem mogę nazwać książkami mojego życia!😍 Kocham Anie i wszystko co z nią związane ❤️

To dla mnie prawdziwy klasyk i przyjemnie mi do niej wracać nawet po wielu latach. „Pożegnanie z Avonlea” to mój najnowszy nabytek i bardzo się cieszę, że udało mi się zdobyć tę książkę w tym wydaniu!

Mimo, że treść książki nie jest ścisłe związana z Anią, jej nazwisko pojawia się kilkakrotnie w niektórych rozdziałach. Dla mnie, jako wielkiej fanki, była to prawdziwa gratka, ponieważ mogłam znów odwiedzić Avonlea, poznać historie innych mieszkańców okolicznych miejscowości i na powrót poczuć uroki tego miejsca.

„Pożegnanie z Avonlea” czytało mi się równie przyjemnie jak poprzednie tomy, a opisane przez Montgomery historie, doprowadziły mnie zarówno do śmiechu jak i do płaczu!❤️

Seria Lucy Maud Montgomery „Ania z Zielonego Wzgórza” to książki, które z czystym sumieniem mogę nazwać książkami mojego życia!😍 Kocham Anie i wszystko co z nią związane ❤️

To dla mnie prawdziwy klasyk i przyjemnie mi do niej wracać nawet po wielu latach. „Pożegnanie z Avonlea” to mój najnowszy nabytek i bardzo się cieszę, że udało mi się zdobyć tę książkę w tym...

Nie jestem pewna, czy wyczerpała mi się cierpliwość do Montgomerowskiej wizji świata i tych samych wyświechtanych motywów, czy te opowiadania naprawdę są tak słabe, ale ledwo przez tę cienką książeczkę przebrnęłam. Nie raz i nie dwa przechodziły mnie ciarki żenady, a apogeum nastąpiło w opowiadaniu, w którym mentor dziewczyny został po latach jej... Mężem. I wiem, że 100 lat temu realia były inne, ale niesmak pozostaje.

Nie jestem pewna, czy wyczerpała mi się cierpliwość do Montgomerowskiej wizji świata i tych samych wyświechtanych motywów, czy te opowiadania naprawdę są tak słabe, ale ledwo przez tę cienką książeczkę przebrnęłam. Nie raz i nie dwa przechodziły mnie ciarki żenady, a apogeum nastąpiło w opowiadaniu, w którym mentor dziewczyny został po latach jej... Mężem. I wiem, że 100...

[1920]
Książka, której sama Montgomery nienawidziła, nie wyraziła zgody na jej publikację i długie lata procesowała się z wydawcą, który wypuścił wcześniej odrzucone opowiadania. Proces wygrała, ale książka nie zniknęła z rynku i pozostaje niezmiennie łatwo dostępna.

Historia powstania drugiego tomu opowiadań z Avonlea nie jest więc zbyt ciekawa, a treść też jest taka sobie. Mówiąc szczerze - przy większości z nich bez trudu potrafię zrozumieć, dlaczego pierwotnie nie miały być opublikowane. Naprawdę fajne jest tylko "The Materialization of Cecil" o starej pannie całkiem zadowolonej ze swojego losu, piszącej wiersze do szuflady i nieopatrznie zmyślającej, że w młodości miała zalotnika.

Reszta zbioru to głównie w miarę zręczny recykling typowych montgomerowskich motywów (głównie dwóch: 1. zaborcze i despotyczne matki i siostry, 2. wartość rodzinnego ciepełka),czasem z niespodziewaną nutą gotyckiej niesamowitości (w jednym opowiadaniu pojawia się zupełnie dosłownie duch). Sporo jest jednak tekstów, które bardzo słabo się zestarzały i są może interesujące jako dokument epoki, ale robią dosyć nieprzyjemne wrażenie.

Po pierwsze, karykaturalna małostkowość, a nawet toksyczność avonlejskiej ludności, która osiąga apogeum w "Jane's Baby" - chwilami wygląda to niemal jak horror, tyle że zakończenie każe oczywiście czytać to jako pokrzepiającą historyjkę o pogodzeniu i miłości do dzieci - i w sentymentalnym Gryzeldo-podobnym grzmocie "In Her Selfless Mood".

Po drugie, protestancka pobożność, którą bardzo trudno mi zrozumieć (cała fabuła "The Conscience Case of David Bell" opiera się na tym, że szanowany obywatel z powodu wyrzutów sumienia nie jest w stanie podczas spotkania modlitewnego powstać i "złożyć świadectwa dla Jezusa").

Po trzecie, niektóre teksty sprawiają wrażenie po prostu niedopracowanych, jak "The Little Brown Book of Miss Emily" z samą Anią jako pretekstową - i dosyć niesympatyczną - narratorką.

Po czwarte "Tannis of the Flats" - tak jaskrawy pomnik rasizmu, że podczas lektury nie mogłam uwierzyć, że Montgomery to wszystko pisze tak na poważnie. Na każdej stronie są ze cztery pogardliwe komentarze o Indianach i "mieszańcach" albo mądrości w stylu "Your true Indian is bad enough, but his diluted descendant is ten times worse". Postać Tannis to stereotyp dzikiej, egzotycznej, obcej kobiety, która na chwilę zdobywa się na wielką szlachetność, ale jej dusza pozostaje mroczna i ognista.

Po piąte wreszcie - wstrętny, cuchnący child groomingiem kupsztal "The Education of Betty" o tym, jak relacja dziewczynka-opiekun zastępujący ojca przeradza się w miłość romantyczną. Fuj.

[1920]
Książka, której sama Montgomery nienawidziła, nie wyraziła zgody na jej publikację i długie lata procesowała się z wydawcą, który wypuścił wcześniej odrzucone opowiadania. Proces wygrała, ale książka nie zniknęła z rynku i pozostaje niezmiennie łatwo dostępna.

Historia powstania drugiego tomu opowiadań z Avonlea nie jest więc zbyt ciekawa, a treść też jest taka...

Piękne w swojej prostocie historie prosto z Avonlea...

W tej książce poznajemy 15 niezależnych opowiadań o mieszkańcach Avonlea, o sąsiadach i znajomych rozpoznawalnej wszędzie Anne Shirley, o ich rozterkach, żalach i cierpieniach, ale i jednocześnie o miłości, szczęściu, nadziei i przebaczeniu.

No, ale właśnie największy zawód w tej książce to właśnie to ile było Ani, a właściwie to, że prawie jej nie było, została zaledwie wspomniana kilka razy i to w sumie tyle o tej rezolutnej, rudowłosej dziewczynie. Mimo mojej miłości do całej serii o Anne muszę powiedzieć szczerze, że troszkę się zawiodłam na tej historii.

No dobra były bóle i żale to teraz czas na plusy tej książki. Oczywiście, że była piękna, taka delikatna i pełna miłości, bo taki właśnie jest styl autorki. Trochę przewidywalna, bo w większości opowiadań (jak nie we wszystkich) można było bardzo łatwo przewidzieć zakończenie. No, ale to też nie jest książka, od której wymaga się plot twistów rozwalających mózg. To jest sentymentalna i spokojna, książka o miłości, nadziei i poszukiwaniu szczęścia. Szczęścia, które nigdy nie będzie miało jednej definicji.

Uważam, że to było dobre podsumowanie przygód i zagwostek mieszkańców Avonle, ale z drugiej strony brakowało mi tutaj właśnie ukochanej przez czytelników (w tym także przeze mnie) Anne, gdyż to ona zapoczątkowała u mnie miłość do twórczości Montgomery i Zielonego Wzgórza.

Piękne w swojej prostocie historie prosto z Avonlea...

W tej książce poznajemy 15 niezależnych opowiadań o mieszkańcach Avonlea, o sąsiadach i znajomych rozpoznawalnej wszędzie Anne Shirley, o ich rozterkach, żalach i cierpieniach, ale i jednocześnie o miłości, szczęściu, nadziei i przebaczeniu.

No, ale właśnie największy zawód w tej książce to właśnie to ile było Ani, a...