Assassin's Creed: Bractwo

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Przyjemna adaptacja gry na książkę, jest też sporo inwencji twórczej w porównaniu z poprzednią książką i pokazanie scen, których w grze nie było. Nawet 2 rozdziały były pokazane z punktu widzenia templariuszy. Chciałbym w tej serii zobaczyć kiedyś książkę 50:50 z obu perspektyw.

Przyjemna adaptacja gry na książkę, jest też sporo inwencji twórczej w porównaniu z poprzednią książką i pokazanie scen, których w grze nie było. Nawet 2 rozdziały były pokazane z punktu widzenia templariuszy. Chciałbym w tej serii zobaczyć kiedyś książkę 50:50 z obu perspektyw.

Seria zasługuje na większy rozgłos :D

Seria zasługuje na większy rozgłos :D

CAWPILE rating: 5.43/10
Ciężko mi było z tą książką. Jest zdecydowanie za długa (500 stron) jak na stosunkowo krótką fabułę gry tej części serii. Nie dało się tutaj uniknąć przydługawych opisów i wrażenia rozciągania punktu kulminacyjnego w czasie (w szczególności ostatnie 150 stron). Daję jej 3 gwiazdki ze względu na świetnych bohaterów, których ubóstwiam z gier i super fabułę!

CAWPILE rating: 5.43/10
Ciężko mi było z tą książką. Jest zdecydowanie za długa (500 stron) jak na stosunkowo krótką fabułę gry tej części serii. Nie dało się tutaj uniknąć przydługawych opisów i wrażenia rozciągania punktu kulminacyjnego w czasie (w szczególności ostatnie 150 stron). Daję jej 3 gwiazdki ze względu na świetnych bohaterów, których ubóstwiam z gier i super fabułę!

Powróciłem do cyklu po przeczytaniu 1 tomu kilka lat temu. Także początkowo byłem sceptycznie nastawiony do tomu drugiego.

Grając w pierwszej kolejności, nie dowiedziałem się nic więcej z tej książki ale z perspektywy czasu fajnie było przypomnieć sobie fabułę.

Jestem w stanie stwierdzić teraz, że książka jest dużo bardziej wciągająca niż poprzedni tom. Jest dużo dynamiki, dobrze się czyta, dobrze wspomina grę.

Powróciłem do cyklu po przeczytaniu 1 tomu kilka lat temu. Także początkowo byłem sceptycznie nastawiony do tomu drugiego.

Grając w pierwszej kolejności, nie dowiedziałem się nic więcej z tej książki ale z perspektywy czasu fajnie było przypomnieć sobie fabułę.

Jestem w stanie stwierdzić teraz, że książka jest dużo bardziej wciągająca niż poprzedni tom. Jest dużo...

Instagram: ksiazki_wloczykija
"Assassin's Creed: Bractwo" to niezwykła kontynuacja przygód Ezia, która rozgrywa się w pięknej i niebezpiecznej renesansowej Italii. Książka, w pełni spełnia oczekiwania fanów serii, oferując fascynujący świat intryg, tajemnic i konfliktów między Asasynami a Templariuszami.

Bowden kontynuuje rozwijanie postaci Ezio, który staje się jeszcze bardziej złożonym i przekonującym bohaterem. Jego rozwój, zarówno jako zabójcy, jak i człowieka, jest głównym punktem tej książki. Możemy w pełni zrozumieć jego motywacje i emocje.

Jednym z największych atutów tej książki jest jej akcja. Sceny walki i pościgów są opisane w sposób tak dynamiczny, że można się w nich zatracić. Autor potrafi doskonale budować napięcie.

Podobnie jak w poprzednich częściach serii, opis renesansowej Italii jest oszałamiający. Autor wplata wiele historycznych detali, co sprawia, że możemy przenieść się w czasie i przestrzeni, do epoki, w której dzieje się akcja. To nie tylko opowieść o konflikcie między Asasynami a Templariuszami, ale też hołd dla piękna i kultury tej okresu.

Ta część, również kontynuuje refleksje nad moralnością i etyką Asasynów. Czy cel uświęca środki? Czy zabicie w imię większego dobra jest zawsze słuszne? Te pytania są obecne przez całą książkę i skłaniają nas do refleksji.

Jedynym potencjalnym minusem tej książki jest to, że, podobnie jak w przypadku poprzedniej części, dla osób, które nie grały w gry z serii Assassin's Creed, pewne związki między postaciami i tłem akcji mogą być nieco zagmatwane.

Instagram: ksiazki_wloczykija
"Assassin's Creed: Bractwo" to niezwykła kontynuacja przygód Ezia, która rozgrywa się w pięknej i niebezpiecznej renesansowej Italii. Książka, w pełni spełnia oczekiwania fanów serii, oferując fascynujący świat intryg, tajemnic i konfliktów między Asasynami a Templariuszami.

Bowden kontynuuje rozwijanie postaci Ezio, który staje się jeszcze...

Jeszcze ciekawsza niż "Renesans". Dużo akcji i zaskoczeń, przeczytałam to chyba w dwa dni.

Jeszcze ciekawsza niż "Renesans". Dużo akcji i zaskoczeń, przeczytałam to chyba w dwa dni.

Bardzo dużo akcji, dużo wątków, aż czasami trzeba się chwilę zastanowić co się właśnie dzieje i dlaczego akurat to.
Jedyny minus według mnie to powinna zawierać parę rozdziałów mniej, szczególnie te ostatnie dotyczące głównego watku to już można odnieść wrażenie że były pisane jakby na siłę żeby tylko z jakiegoś powodu książka miała parę stron więcej.

Bardzo dużo akcji, dużo wątków, aż czasami trzeba się chwilę zastanowić co się właśnie dzieje i dlaczego akurat to.
Jedyny minus według mnie to powinna zawierać parę rozdziałów mniej, szczególnie te ostatnie dotyczące głównego watku to już można odnieść wrażenie że były pisane jakby na siłę żeby tylko z jakiegoś powodu książka miała parę stron więcej.

Drugi tom przypadł mi do gustu o wiele bardziej niż pierwsza część. Książka napisana bardzo dobrze.

Drugi tom przypadł mi do gustu o wiele bardziej niż pierwsza część. Książka napisana bardzo dobrze.

Czy można połapać się w książce na podstawie gry, w którą nigdy się nie grało? I tak i nie. Sam tytuł znam bardzo dobrze, ale kojarzę z niego niewiele, a przeczytanie tej książki stanowiły idealny pretekst, żeby mieć o czym rozmawiać. A przynajmniej sprawdziło się w przypadku pierwszej części. Przy drugiej wydaje mi się, że zbyt intensywnie szukałam powiązań z pierwszą częścią, przez to przez niemalże pół książki absolutnie nie miałam pojęcia, co się dzieje, za to przy drugiej części całkiem spoko się bawiłam.

Ponoć części gier łączą się tak sobie i chyba z książkami jest tak samo, bo nijak nie mogłam połączyć fabuł obu tomów, ale pierwszy tom czytałam w 2017 roku, więc chcąc nie chcąc sporo mogłam zapomnieć! Generalnie nie jest to mój gatunek. Nie bardzo lubię powieści, które chociaż w minimalny sposób można nazwać historycznymi, ale z drugiej strony bardzo podoba mi się motyw Asasynów i całej tej organizacji, więc trochę dylemacik.

Podejrzewam, że jednak głównym powodem, dlaczego tak niemrawo do niej podchodzę to właśnie to, że pogubiłam się w niej jakieś milion razy, ale mimo to dalej będą brnąć w tą serię, bo nie nie udało jej się mnie zniechęcić aż tak bardzo i jednak jestem ciekawa ciągu dalszego :D

Czy można połapać się w książce na podstawie gry, w którą nigdy się nie grało? I tak i nie. Sam tytuł znam bardzo dobrze, ale kojarzę z niego niewiele, a przeczytanie tej książki stanowiły idealny pretekst, żeby mieć o czym rozmawiać. A przynajmniej sprawdziło się w przypadku pierwszej części. Przy drugiej wydaje mi się, że zbyt intensywnie szukałam powiązań z pierwszą...