Cytaty z tagiem "zachłanność" [29]

Znowu się przeprowadzam. Wokół mnie (...) piętrzą się chwiejne stosy książek, niczym wyrzeźbione przez wiatr skały w pustynnym pejzażu. Ustawiając kolejne stosy znajomych tomów (...) dziwię się, jak zawsze w podobnych okolicznościach, po co właściwie trzymam tyle książek, do których nigdy po raz drugi nie zajrzę. Tłumaczę sobie, że ilekroć pozbywam się książki, po kilku dniach okazuje się, że właśnie jej szukam. Tłumaczę sobie, że nie ma książek (albo są naprawdę bardzo nieliczne),w których nie znalazłbym niczego interesującego. Tłumaczę sobie, że znalazły się w moim domu z jakiegoś powodu, a powód ten może się okazać aktualny również w przyszłości. Znajduję różne uzasadnienie: sumienność, luki w erudycji, niepowtarzalność. Wiem jednak, że główną przyczyną dla której trzymam te nieustannie powiększające się zasoby, jest zachłanność, która ma w sobie coś zmysłowego. Lubię patrzeć na ciasno zastawione półki, pełne mniej lub bardziej znajomych nazwisk. Lubię świadomość, że otacza mnie swego rodzaju inwentarz mojego życia, a także przeczucia przyszłości. Lubię odkrywać w prawie zapomnianych tomach ślady czytelnika, jakim byłem kiedyś (...).

To okropny grzech, myśleć, że wszystko się należy

Gandhi, żyjący w swoim prostym, ale precyzyjnym i moralnym świecie, rozumiał to. Mówił:"Ziemia ma wystarczająco dużo, żeby zaspokoić potrzeby wszystkich, ale nie zachłanność".

Człowiek nie jest do końca świadom zachłanności, która kryje się w jego sercu, dopóki nie usłyszy słodkiego brzęku monet w kieszeni.

Nie chodzi tu o żadną miłość. Tu chodzi o żądzę posiadania.

Wszyscy się kurwimy. Firmy farmaceutyczne fundują mi wycieczki dla całej rodziny za to, że szczepię zwierzęta szczepionkami, których nie potrzebują. Tak wygląda ten świat, Anouk. Wszyscy się skurwili

Pióro, będące kluczeniem do własnej duszy, zamienił na pistolet, będący kluczem do bram świata. Jeśli bowiem poślemy kulę w piersi człowieka, to tak, jakbyśmy do tych piersi sami weszli; a piersi tego drugiego to świat.

Bóg stworzył nas, a my stworzyliśmy nędzę. Problem rozwiąże się dopiero gdy zrezygnujemy z zachłanności(Matka Teresa)

Piękno jest użyteczne. Daje poczucie zakorzenienia, tworzy osobistą historię. Dostarcza nawet przyjemności. Słyszałaś kiedyś o przyjemności, Cadence?

Oj, ludzie, ludzie!... Za pełnym talerzem i butelką wleźliby do kanału, a za rublem to już nawet nie wiem gdzie - Rzecki.