Cytaty z tagiem "piekno" [1 253]

Jak pociągająca jest kobieta nieświadoma swojej urody.

To piękne wspominać piękno, tyle tylko, że nie obywa się bez cierpienia, ponieważ nie można wspominać piękna, nie czując przy okazji rany, jaką wywołała w nas utrata.

Dekadencja to zwichnięcie skrzydeł i wleczenie ich po ziemi. Skrzydła to czasami niezwykle piękne, ale niezdolne do lotu.

Mężczyźni już się z mną nie oglądają" tak bardzo przejęły go te słowa: wypowiadając je, Chantal stawała się nie do poznania (...) Najpierw zareagował zazdrością: jakże mogła narzekać, że inni już się nią nie interesują, skoro on jeszcze tego ranka był gotów zginąć na drodze, aby być z nią tak szybko, jak to możliwe? Ale w niecałą godzinę później powiedział sobie wreszcie: każda kobieta mierzy stopień swego zestarzenia się zainteresowaniem lub brakiem zainteresowania, jakie mężczyźni okazują jej ciału. Czyż nie byłoby śmiesznością obrażać się za to? (...)Zdanie Chantal rozbrzmiewało w jego głowie i wyobraził sobie historię jej ciała: było zagubione wśród tysięcy innych ciał aż do dnia, w którym pożądliwe spojrzenie na nim się zatrzymało i wyciągnęło je z galaktycznej wielości; następnie spojrzenia rozmnożyły się i rozpaliły to ciało, które od tamtej pory kroczy przez świat niczym pochodnia; to czas świetlistej chwały (...)Na nic się zda jej mówić, że ją kocha i uważa za piękną, jego zakochane spojrzenie nie będzie mogło jej pocieszyć. Albowiem spojrzenie miłości jest spojrzeniem, które odosabnia. (...) Tym czego Chantal potrzebuje, nie jest zakochane spojrzenie, lecz zalew spojrzeń nieznanych, grubiańskich, lubieżnych, zatrzymujących się na niej bez sympatii, bez selekcji, bez czułości ani grzeczności, nieodparcie, nieuchronnie. Te spojrzenia utrzymują je w społeczeństwie mężczyzn. Spojrzenie miłości ją z niego wyrywa (...)

Miłość, piękno, dobro i przyjaźń istnieją naprawdę. Są tak samo prawdziwe jak deszcz. Są tak samo prawdziwe jak masło, drewno, kamień, pluton, pierścienie Saturna i azotan sodu. Na ziemskim poziomie istnienia łatwo stracić ten fakt z oczu.

-(...) Przecież i tak nie będę inna, niż jestem, bo nie chcę być.
- Kiedyś chciałaś?
- Chciałam do momentu, kiedy nie wiedziałam, co we mnie dobre. (...) Teraz wiem i dlatego wolę pielęgnować w sobie to, co wartościowe, a nie zmieniać się, by na przykład wyglądać jak wiele innych kobiet.

Czy śmierć nie mogłaby być bezbolesna, elegancka, godna, a nawet piękna na swój dostojny sposób?

Piękno jest tajemnicze, tak jak i straszne. Bóg i diabeł prowadzą tam wojnę, a polem bitwy jest serce mężczyzny.

Niewiele pięknych kobiet lubi przyznawać się publicznie, że do kogoś należą.

Trudno ocenić piękno świata, kiedy się wątpi w samą jego wartość.