Cytaty z tagiem "ignorancja" [120]

Wielu ludzi skłonnych byłoby powiedzieć cokolwiek, byle tylko nie wyjść na ignorantów. A przecież to nie złego przyznać się, że się czegoś nie wie. Pustkę można jeszcze wypełnić. Ale niczego nie maleje się już do naczynia, które jest po brzegi pełne imitacją zawartości.

W pewnym sensie Partia najskuteczniej narzucała swój światopogląd ludziom, którzy nie byli zdolni go zrozumieć. Można było ich tak urobić, że godzili się z najbardziej jaskrawym wypaczaniem rzeczywistości, bo nigdy nie pojmowali w pełni potworności tego, czego od nich wymagano, i nie interesowali się wydarzeniami publicznymi na tyle, by zauważyć, co się naprawdę dzieje. Dzięki ignorancji pozostawali przy zdrowych zmysłach. Łykali wszystko, co im wmawiano, i zupełnie im to nie szkodziło, ponieważ nie pozostawały po tym żadne resztki, jak po ziarnie zboża, które przechodzi niestrawione przez układ pokarmowy ptaka.

Ignorancja to zguba tępaków i schronienie inteligentnych.

[...] ignorowanie jest gorsze od okrucieństwa.

Demokratyczna polityka nie przetrwa zbyt długo w obliczu bierności obywateli wynikającej z ich politycznej ignorancji i obojętności.

[...] statystyka to matematyczny odpowiednik ignorancji. Mogła być wykorzystana, by udowodnić właściwie wszystko. Czasem nawet prawdę.

Jako Polacy nie rozumiemy Chin, Azji, Afryki, Ameryki Łacińskiej i Północnej, Australii i Oceanii, bo nie do końca pewni co do własnej tożsamości, przyjęliśmy europejski sposób postrzegania świata. Jesteśmy zatem przekonani, że Europa jest najważniejszą częścią świata, częścią centralną (eurocentryczni), przekonani, że idee europejskie są uniwersalne (eurouniwersalizm), a także, że naszą misją jest obdarowywanie świata naszymi wartościami, czy świat tego chce, czy nie (euromesjanizm).

Widzisz, Agnès, ludzie tak naprawdę na nas nie patrzą. Gdy ktoś pyta, jak się masz, przeważnie ma w nosie, co mu odpowiesz. A jeśli jakaś dziewczyna jest podobna do innej, to im nie przeszkadza, myślą, że to przypadek. Przypadek ma mocne plecy, może dużo udźwignąć.

Niewielu jest ludzi, którzy interesują się tym, co kto inny myśli albo co ma do powiedzenia. W najlepszym razie słuchają cię, żebyś ty potem musiał ich wysłuchać. I wszyscy nawzajem wciskają sobie tony kitu. Czasami trafi się ktoś, kto wygląda, jakby słuchał, ale w końcu się wydaje, że tylko czai się na jedno twoje słowo, takie, od którego będzie mógł odbić z własną opowieścią. Mnie rozmowy towarzyskie przeważnie nudzą.

Wiem, że to wersja robocza, surowa i wymagająca wielu poprawek, nigdy się jednak nie wstydzę, kiedy moją pracę czyta profesjonalista. Ale chroń mnie, Boże, przed amatorami. Nie wiedzą, co czytają, a co gorsza – od razu zaczynają poprawiać. Nigdy nie widziałem, żeby było inaczej. To niezmienne. Chyba po prostu nie znoszę amatorów w żadnej dziedzinie. Mają autorytet ignorancji, a z tym nie sposób dyskutować [23 marca, Wielki Piątek].