Cytaty z tagiem "argumentacja" [9]

Gdy ktoś posługuje się racjonalną argumentacją i logiką, często się myli. Pomylili się także i oni.

Grubiaństwo odnosi zwycięstwo nad każdą argumentacją.

Błąd polega na tym, że Kraft nie tylko przeprowadził wywód logiczny, ale że tak powiem, wywód ten stał się jego przeświadczeniem. Nie wszystkie natury są jednakowe. U wielu z nas logiczne dowodzenie przeobraża się niekiedy w bardzo silne uczucie, które ogarnia cała istotę i które bardzo trudno wyplenić lub przerobić. Żeby wyleczyć takiego człowieka, trzeba w takim wypadku zmienić samo uczucie, co jest możliwe nie inaczej, jak zastępując je innym, równie silnym.

Ostatecznie połowa hańby z takiego czynu polega na nazwie do niego przywiązanej. Nazwijmy go nikczemnym, a stanie się niemożliwy do wykonania; ale wytłumaczmy, że nie wyrządza nikomu krzywdy i że prawa, które zostaną za jego sprawą odzyskane, były niesprawiedliwie utracone,, a tylko zakamieniały formalista nie znajdzie pozoru do obrony takiego czynu.

- Wyeliminuj emocje - poradził jej Curran. - Będziesz bardziej przekonująca, jeśli pomożesz drugiej osobie zrozumieć, co motywuje twoją prośbę. Musisz przedstawić argumenty i udowodnić, że na twoim miejscu doszłaby do tego samego wniosku. Kiedy się z tobą zgodzi, odmowa przyjdzie jej znacznie trudniej, bo będzie miała wrażenie, że kłóci się sama ze sobą.

Jednostka - nawet jeśli żywi przekonanie, że agresja jest w ogóle niepożądana - będzie zachowywać się agresywnie, o ile nie wierzy mocno, że agresja jest niepożądana dla niej samej.
Jak zauważył Arystoteles przeszło 2 tysiące lat temu, wielu ludzi nie można przekonać samymi tylko racjonalnymi argumentami, zwłaszcza jeśli rzecz dotyczy ich własnego zachowania: „... ponieważ oparta na... biegłości w sztuce retorycznej mowa wymaga wykształcenia”.
Ponadto, problem opanowania agresji pojawia się po raz pierwszy we wczesnym dzieciństwie - tzn. w czasie, gdy dana jednostka jest zbyt młoda, by ją przekonywać - toteż logiczne argumenty mają niewielką wartość.

Ten, kto dziś mówi prawdę, musi przemawiać zarówno do głowy, jak i do serca.

Łatwo powiedzieć, że w trakcie sporu winno się dążyć tylko i wyłącznie do tego, aby prawdę wydobyć na jaw, tyle że właśnie nie wiadomo, gdzie też ona jest, i dlatego argumenty przeciwnika i własne sprowadzić mogą na manowce.

Mędrzec doskonały stawia mimowolnie swego przeciwnika na wyżynach ideału, oczyszcza zdanie jego ze wszelkich zmaz i przypadkowości, i nie pierwej staje z nim do walki, aż przeciwnik przeobrazi się w boga, lśniącą obleczonego zbroją.