... życie przemija. Ludzie przychodzą i odchodzą, a ty musisz trwać i przede wszystkim kochać siebie. Jeśli już to zrobisz, pójdziesz przed siebie jak strzała. Bo nie pozwolisz się więcej krzywdzić.

A potem on wraca. Tak inny, odmieniony […] Mija mnie za każdym razem tak obojętnieje, jakbym niczym nie zapisała się na kartach jego historii […] Wtedy uświadamiam sobie, że czas ruszyć do przodu i pora przestać żyć marzeniami z dzieciństwa, które już dawno minęło. Tylko dlaczego nie minęła miłość do niego.

Ty mi lepiej powiedz – warczy. – Wasze panie zrobiły sobie wycieczkę, włamały się do nieużywanej chaty robotników, a jakiś przypadkowy zboczeniec wyraźnie nie docenił ich możliwości. – Prycha. – Przysięgam, że sam diabeł zamknie przed żoną Paxtona piekło na siedem spustów.

Zaraz zasadzę ci takiego kopa w dupę, że podeszwę mojego buta będą ci z gardła wyjmować pod narkozą, doktorku.