- Ludzie zostali stworzeni do tego, by być kochani, a rzeczy do tego, aby być używane. Powodem, przez który na świecie panuje chaos, jest to, że rzeczy są kochane, a ludzie używani...

-(...)Dusza człowieka jest jak pusta książka i to istota ludzka decyduje, co będzie w niej napisane, ponieważ nikt nie rodzi się z gruntu ani dobry ani zły. Najmłodsze lata wpływają znikomo na kolor dusz, wiem o tym, zabijałem również dzieci. Dopiero później, gdy w umyśle malucha wykształci się umiejętność oceny pojęć i czynów, gdy zrodzą się decyzje i ukierunkują postępowanie, dusza zalśni całą gamą kolorów, by w końcu zlać się w jeden. Nie na zawsze. Przez całe życie aż do śmierci dusze zmieniają swą barwę w zależności od tego, co uroi się w mózgach ich cielesnych powłok, i od tego, co te powłoki uczynią...

Cios zadany przez najbliższą osobę boli najbardziej...

Ludzie muszą udowodnić, że są warci ocalenia. Wtedy dostaną swego zbawcę.

- Zwalanie winy na kogoś nie usprawiedliwi moich błędów, rozliczanie trzeba zacząć od siebie...

Stary cwaniak, a nie przewidział dwóch rzeczy: tego, że nie tylko będę głupi i mu się przeciwstawię, ale że będę jeszcze głupszy i pójdę dobrowolnie do aniołów.

Gdy założysz psu kaganiec, przestaje gryźć nie dlatego, że nie chce, tylko dlatego, że nie może...

Nie tak wyobrażałem sobie anioła stróża. Wychodzi na to, że los ludzkości to zabawka nieśmiertelnych psychopatów, realizujących swoje chore rojenia.

Przez całe życie wierzyłem w przeznaczenie, wierzyłem, że Bóg ma plan wobec nas wszystkich. Jeśli to prawda, to jaką rolę przeznaczył dla mnie?