- Biedny Palfrey - powiedziała kiedyś drwiąco i okrutnie, studiując swoje nagie ciało w lustrze, popijając wódkę z tonikiem i zbierając się powoli, by wracać do męża. - Jak ty zdołasz zapomnieć taką kobietę jak ja, z tą twoją pamięcią?

Powinniśmy mieć dla siebie całe lata, pomyślał, nie godziny. Powinniśmy dzieciństwie ciągnąć się za włosy. Powinniśmy robić wszystko, czegośmy nigdy nie robili, zanim zrobiło się za późno.