Prze­pro­si­ny nie mają zmie­nić prze­szło­ści, mają zmie­nić przy­szłość.

Ci, którzy poświęcają czas, aby omawiać cudze życie, przeważnie nie są szczęśliwi z powodu swojego.

Przecież los nie daje nieskończonej liczby szans, nie narzuca się z możliwościami. Nie czeka.Jak się nie chwyta wyciągniętej ręki, nigdy nie opuszcza się bagna.

Trze­ba ko­chać sa­me­go sie­bie choć tro­chę, bo to je­dy­na osoba, z którą spę­dzisz całe swoje pie­przo­ne życie.

Człowiek woli tkwić w złym, ale tak dobrze znanym, niż wyjść do nowego.

Jeśli chcie­li­by­śmy wy­ma­zać wszyst­ko to, co było dla nas bo­le­sne, co ro­ze­rwa­ło serce na ka­wał­ki, wy­ma­za­li­by­śmy część sie­bie i nie by­li­by­śmy tym, kim je­ste­śmy.

Jak czło­wiek ma coś na co dzień, to nie czuje wy­jąt­ko­wo­ści tego, co po­sia­da. Do­pie­ro, gdy to traci, za­uwa­ża, jakim był szczę­ścia­rzem.

W tamtej chwili dotarło do mojego pustego łba, że "nie mieć nic" to pojęcie względne" Krystian.

Za­wsze jest powód, dla któ­re­go po­zna­je­my ludzi. Albo my zmie­nia­my ich życie, albo to oni są nam po­trzeb­ni, aby od­mie­ni­li nasze.

Świat re­al­ny jest teraz tak zmie­sza­ny z tym wir­tu­al­nym, że nie widać mię­dzy nimi gra­ni­cy. Mie­sza­ją się ze sobą jak skład­ni­ki w zupie, two­rząc ca­łość zwaną ży­ciem. Każde słowo na­pi­sa­ne w necie ma wagę tego wy­po­wie­dzia­ne­go na żywo. Co wię­cej, jest gor­sze, bo zo­sta­wia ślad na za­wsze. Tego się nie da usu­nąć.

(...) zmar­łych nie opła­ku­je się ileś tam czasu po śmier­ci, tylko że bra­ku­je ich całe życie. I to jej wła­śnie po­wie­dzia­łam. Że dok­tor nie za­stą­pi jej po­przed­nie­go męża, ale wy­peł­ni lukę, która po nim zo­sta­ła. Jeśli czuje się z nim szczę­śli­wa, nie po­trze­bu­je ni­czy­je­go bło­go­sła­wień­stwa ani tym bar­dziej iluś tam dni skre­ślo­nych w ka­len­da­rzu.

(...) jeśli poprosisz Boga o cierpliwość, on nie daje ci cierpliwości, tylko okazję, żeby tę cierpliwość w sobie wypracować. Jeśli poprosisz Boga o odwagę, nie dostaniesz od niego odwagi, ale okazję, żeby być odważnym. Jeśli ktoś modli się o to, aby mieć kochającą i wspierającą się rodzinę, Bóg da mu okazję, żeby tę miłość i wsparcie sobie dawać.

Nie rycz, mała. Głowa do góry i pamiętaj, na czym ci zależy .

Cza­sami ustę­pu­jąc, zy­sku­jesz wię­cej, niż żą­da­jąc.

Ro­dzi­ce za­wsze kie­ru­ją się twoim do­brem, nawet jeśli teraz wy­da­je ci się to złym wy­bo­rem. Mu­sisz im za­ufać.

- Dam ci przykład i mam nadzieję, że go zrozumiesz - wznowił William. - Jeśli ktoś cię zranił, jeśli sprawił ci przykrość, nie ganiaj za nim, pytając, dlaczego to zrobił. To tak samo, jakbyś po ukąszeniu węża zamiast zająć się pomaganiem sobie, wyciąganiem jadu, ganiała za nim, pytając, dlaczego cię ukąsił. Powód nie ma znaczenia. Pomóż sobie i zapomnij.

- Jedyną osobą, której w życiu musisz cokolwiek udowodnić, jesteś ty sama. Jeśli coś robisz, rób to dla siebie, żeby sobie udowodnić, że jesteś silna, że potrafisz, że nie jesteś tchórzem. Nikomu innemu. Tylko sobie.

Jedyne, co przyniosła mi miłość, to ból. Żaden facet, którego kochałam, nie wzbudził we mnie jak dotąd poczucia spokoju i bezpieczeństwa. Udało się to dopiero teraz, w związku bez miłości z mojej strony. Wiedziałam, że Tadek mnie kocha. Wmawiałam sobie, że ta jego miłość wystarczy dla nas dwojga.

W za­sa­dzie… to do­pie­ro tu, w Gar­net, prze­ko­na­łam się jak ważni są lu­dzie, któ­rzy nas ota­cza­ją i jak ogrom­ny mają wpływ na nasze życie.

Zachody są dla wszystkich, wschody dla wybranych.

To nie sztu­ka wy­ba­czyć, ale pa­mię­tać. Sztu­ką jest wy­ba­czyć i za­po­mnieć.

– Pro­szę po­wie­dzieć ko­bie­cie, że nie jest w sta­nie cze­goś zro­bić, to zrobi to dwa razy, przy czym za dru­gim razem uśmie­cha­jąc się chy­trze.

Naj­wię­cej do­wiesz się o so­bie w mo­men­cie, w któ­rym w twoim ży­ciu bę­dzie dzia­ło się coś, na co nie masz wpły­wu. Utra­ta kon­troli to jak wy­cią­gnię­cie spod stóp dy­wanu, na któ­rym sta­łeś pew­nie: tra­cisz rów­no­wagę, ale to od cie­bie za­leży, czy upad­niesz, czy się utrzy­masz.

Nasze bo­gac­two po­le­ga na tym, że prze­ży­wa­my życie po swo­je­mu. Pie­nią­dze to tylko szcze­gół.

Prze­cież nie od dzi­siaj wia­do­mo, że ten, kto do­ce­nia małe rze­czy, zo­sta­nie wy­na­gro­dzo­ny du­ży­mi.

Nie chciałem wyjść na delikatnego chłopca, zależało mi na tym, żeby widzieli we mnie twardziela. Do tamtego momentu wydawało mi się, że zabicie kogoś to najgorsze doświadczenie w moim życiu.".

Mi­łość to coś do­bre­go, coś, co pcha nas do przo­du, po­ma­ga stać się lep­szym i w ogóle jej nie po dro­dze z za­bi­ja­niem, zmu­sza­niem czy wy­rzą­dza­niem zła. Mi­łość przy­kle­ja się do ludzi do­brych.

Wil­liam swoją po­sta­wą po­ka­zał mi, czym na­praw­dę jest mi­łość. Nigdy nie po­zby­wa się kogoś, bo nie speł­nił ocze­ki­wań. Kocha się bez sta­wia­nia wa­run­ków, bez ukry­tych pod­tek­stów. Nie można po­wie­dzieć „ko­cham cię, ale…” i tu podać powód, dla któ­re­go ta mi­łość to za mało. Do­da­nie tego „ale” za­prze­cza całej de­kla­ra­cji.

Gdyby Bóg chciał, żeby człowiek leniuchował w niedzielę, zwierzęta sralyby sześć dni w tygodniu, a nie siedem .

Zycie to nie książka. Nie da się pokierować ludźmi jak bohaterami w powieściach. Wymykają się spod kontroli.