Pro­blem z kłam­stwa­mi po­lega na tym, że się roz­ra­stają i two­rzą gąszcz, w któ­rym można się po­tknąć, gdy się tego naj­mniej spo­dzie­wamy. Kłam­stwa pie­lę­gno­wane ca­łymi mie­sią­cami roz­pa­dają się w ciągu paru dni.

Czy kiedykolwiek zastanawiali się państwo, dlaczego kogoś kochamy?
Jaka jest tego logika, jak bardzo bezsensowne i destrukcyjne to może być?

Czy kiedykolwiek zastanawiali się państwo, dlaczego kogoś kochamy?
Jaka jest tego logika, jak bardzo bezsensowne i destrukcyjne to może być?

Szukałam cię przez czasu tyle,
przez wrażeń tyle i postaci,
aby odnaleźć cię na chwilę,
w której zdołałam cie utracić...

Szukałam cię przez czasu tyle,
przez wrażeń tyle i postaci,
aby odnaleźć cię na chwilę,
w której zdołałam cie utracić...

Kiedy mają mówić o uczuciach, poeci często odwołują się do geografii, bo albo chcą znaleźć drogę, albo - przeciwnie - zabłądzić.I tak już w starożytności dawali rzekom nazwę "zapomnienie" i odnajdywali rajskie ogrody, a w wieku siedemnastym narysowali Mapę Czułości, plan podpowiadający zalotnikowi, jak dotrzeć do ukochanej w krainie miłości, ziemi, wokół której kłębi się niebezpieczny i wzburzony ocean kipiący namiętnościami. (...)
Obecnemu stanowi naszych uczuć wciąż zagraża promieniotwórcza siła podświadomości - plastycznej, ruchliwej w stanie nieustannego wrzenia. Wystarczy, że lekko drgnie jedno uczucie, a już wszystko zaczyna się trząść i przemieszczać, następują kolejne zmiany i wybuchają katastrofy.
Od sielankowej Mapy Czułości (...) wolę brutalną, zmienną, dynamiczną, otwartą na przygodę, na przypadek tektonikę uczuć, w której wszelki porządek okazuje się tymczasowy, spokój iluzoryczny, w której życie bezustannie cyzeluje swoje dzieło budowy i zniszczenia.

Kiedy mają mówić o uczuciach, poeci często odwołują się do geografii, bo albo chcą znaleźć drogę, albo - przeciwnie - zabłądzić.I tak już w starożytności dawali rzekom nazwę "zapomnienie" i odnajdywali rajskie ogrody, a w wieku siedemnastym narysowali Mapę Czułości, plan podpowiadający zalotnikowi, jak dotrzeć do ukochanej w krainie miłości, ziemi, wokół której kłębi się niebez...

Człowiek jest istotą głupią, która musi się uczyć.

Człowiek jest istotą głupią, która musi się uczyć.

(...) już się do nich przyzwyczaił, co, jak przypuszczał, stanowiło niezbity dowód, że człowiek może się przyzwyczaić do wszystkiego, jeśli ma dość czasu.

(...) już się do nich przyzwyczaił, co, jak przypuszczał, stanowiło niezbity dowód, że człowiek może się przyzwyczaić do wszystkiego, jeśli ma dość czasu.

- Bardzo mi miło, ale jak już ci mówiłam, nie jestem pewna, czy duża kancelaria to miejsce, gdzie chciałabym pracować. Ja chcę pomagać ludziom.
- Nie przejmuj się. Daj mi trochę czasu i wybije ci z głowy te bzdury o pomaganiu ludziom.

- Bardzo mi miło, ale jak już ci mówiłam, nie jestem pewna, czy duża kancelaria to miejsce, gdzie chciałabym pracować. Ja chcę pomagać ludziom.
- Nie przejmuj się. Daj mi trochę czasu i wybije ci z głowy te bzdury o pomaganiu ludziom.

Problem z socjalizmem polega na tym, że ostatecznie kończą ci się cudze pieniądze.

Problem z socjalizmem polega na tym, że ostatecznie kończą ci się cudze pieniądze.

Boimy się wszyscy i bez wyjątku. Lęk wypełnia nasze życie jak powietrze, zagęszcza je, poruszamy się po nim, pływamy w nim, brodzimy w nim po kolana. Pracując, boimy się, że stracimy pracę. Tracąc pracę, boimy się, że nie znajdziemy następnej. Nie mając pieniędzy boimy się, że nie będziemy ich mieli już nigdy, trzymając forsę w ręku boimy się, że zaraz ktoś nam ją gwizdnie. Wchodząc w miłość, boimy się, że ją stracimy, trwając w niej boimy się, że to nie to, albo że nic w życiu już nas innego nie spotka. Nie mając miłości boimy się, że nigdy jej już nie znajdziemy. Wychowując dzieci boimy się, że coś im się stanie, że wpadną w złe towarzystwo, że to, co próbujemy im przekazać, do nich nie dociera. Boimy się wahań kursów, boimy się krachów na giełdzie, zmian klimatycznych, końca ropy, boimy się tego, że znów wygra PO, znów wygra PiS, a Michał Wiśniewski wciąż będzie nagrywał nowe piosenki. Boimy się Rusków i Unii Europejskiej. Boimy się barbarzyńskich hord narodowców i wyuzdanych hord pedałów. Boimy się tęczy, tej stojącej i tej płonącej.

Boimy się wszyscy i bez wyjątku. Lęk wypełnia nasze życie jak powietrze, zagęszcza je, poruszamy się po nim, pływamy w nim, brodzimy w nim po kolana. Pracując, boimy się, że stracimy pracę. Tracąc pracę, boimy się, że nie znajdziemy następnej. Nie mając pieniędzy boimy się, że nie będziemy ich mieli już nigdy, trzymając forsę w ręku boimy się, że zaraz ktoś nam ją gwizdnie. Wch...

Latanie jest piękne. nie macie o tym pojęcia, bo jesteście niewolnikami, więźniami swoich czasów ograniczonych do pieniędzy i władzy.

Latanie jest piękne. nie macie o tym pojęcia, bo jesteście niewolnikami, więźniami swoich czasów ograniczonych do pieniędzy i władzy.