Zwykle ludzie najpierw się w sobie zakochiwali, a dopiero potem uprawiali miłość. Mogło być odwrotnie? Uznała, że jej moralnym obowiązkiem było przekonać się o tym.

- Znasz tę opowieść o platońskich połówkach? Druga część nas, pasująca idealnie. Ale mam nadzieje, że tak nie jest. - Dlaczego? - Bo gdybym była jego platońską połówką, to już nigdy nie mógłby zaznać w pełni szczęścia. Może tylko przypominam taką połówkę, może spotkać kiedyś kogoś, kto będzie do niego pasował jeszcze lepiej niż ja.. Chciałabym by tak było.

- Znasz tę opowieść o platońskich połówkach? Druga część nas, pasująca idealnie. Ale mam nadzieje, że tak nie jest. - Dlaczego? - Bo gdybym była jego platońską połówką, to już nigdy nie mógłby zaznać w pełni szczęścia. Może tylko przypominam taką połówkę, może spotkać kiedyś kogoś, kto będzie do niego pasował jeszcze lepiej niż ja.. Chciałabym by tak było.

Czasami kobieta jest jak zimne, ale ładne lustro i podobnie jak lustro potrafi inteligentnie milczec. Ma powodzenie u mężczyzn- widzą w niej siebie, odbija co w każdym najlepsze i najładniejsze. Przychodzi jednak chwila, gdy lustro odwraca się na druga stronę. Wtedy okazuje się, ze tam nie ma nic

Czasami kobieta jest jak zimne, ale ładne lustro i podobnie jak lustro potrafi inteligentnie milczec. Ma powodzenie u mężczyzn- widzą w niej siebie, odbija co w każdym najlepsze i najładniejsze. Przychodzi jednak chwila, gdy lustro odwraca się na druga stronę. Wtedy okazuje się, ze tam nie ma nic

(...) despite love, a face long not seen finally fades.

(...) despite love, a face long not seen finally fades.

W człowieku z bydlęcego wagonu, którego praca polega na zamiataniu końskiego nawozu, największe przerażenie budzi wizja świata bez koni. Uświadomienie mu, że to obrzydliwe spędzac życie na zamiataniu ciepłych jeszcze gówien, byłoby idiotyzmem. Człowiek może pokochac gówno, jeśli od tego zależą jego środki do życia, jeśli w grę wchodzi jego osobiste szczęście.

W człowieku z bydlęcego wagonu, którego praca polega na zamiataniu końskiego nawozu, największe przerażenie budzi wizja świata bez koni. Uświadomienie mu, że to obrzydliwe spędzac życie na zamiataniu ciepłych jeszcze gówien, byłoby idiotyzmem. Człowiek może pokochac gówno, jeśli od tego zależą jego środki do życia, jeśli w grę wchodzi jego osobiste szczęście.

Ludzie stanowią dziwną faunę i florę. Z daleka wydają się tak bardzo nieistotni; z bliska muszą się wydać szpetni i małostkowi. Tym, czego najbardziej potrzebują, jest dostatecznie dużo przestrzeni - przestrzeni trzeba im bardziej nawet niż czasu.

Ludzie stanowią dziwną faunę i florę. Z daleka wydają się tak bardzo nieistotni; z bliska muszą się wydać szpetni i małostkowi. Tym, czego najbardziej potrzebują, jest dostatecznie dużo przestrzeni - przestrzeni trzeba im bardziej nawet niż czasu.

Ujrzałem, jak rozlano moją własną krew, a błotnista droga była nią splamiona, jeśli dobrze pamiętam, na całej swej długości, chyba od samego początku. Człowiek zostaje wyrzucony w świat jak mała brudna mumia; drogi śliskie są od krwi i nikt nie wie, dlaczego tak musi byc. Każdy podąża własną ścieżką i chocby ziemia wydawała tyle owoców, że aż gniłyby od nadmiaru, nie byłoby czasu ich zbierac; każdy pędzi do światełka ,,wyjście" i panuje taka panika, tak się wszyscy śpieszą, by uciec, że słabi i bezradni zostają wdeptani w błoto i nikt nie słyszy ich wołania.

Ujrzałem, jak rozlano moją własną krew, a błotnista droga była nią splamiona, jeśli dobrze pamiętam, na całej swej długości, chyba od samego początku. Człowiek zostaje wyrzucony w świat jak mała brudna mumia; drogi śliskie są od krwi i nikt nie wie, dlaczego tak musi byc. Każdy podąża własną ścieżką i chocby ziemia wydawała tyle owoców, że aż gniłyby od nadmiaru, nie byłoby cza...

Za pieniądze nie kupimy zdrowia i miłości, ale dzięki nim zaopiekujemy się tymi, którzy chorują i sprawimy przyjemność tym, których kochamy.

Za pieniądze nie kupimy zdrowia i miłości, ale dzięki nim zaopiekujemy się tymi, którzy chorują i sprawimy przyjemność tym, których kochamy.

Lepiej skromnie, nawet biednie, ale z miłością, niż w dostatku i obojętności.

Lepiej skromnie, nawet biednie, ale z miłością, niż w dostatku i obojętności.

Ja muszę ją znaleźć! Jeżeli ona została bez grosza i bez opieki, to ja ponoszę za to winę! Jak można żyć spokojnie, jeżeli kogoś dręczy taka myśl? Nagła zmiana losu przyniosła nam możliwość ziszczenia się najbardziej nieprawdopodobnych marzeń… a córka biednego Ralfa może gdzieś żebrze na ulicy!

Ja muszę ją znaleźć! Jeżeli ona została bez grosza i bez opieki, to ja ponoszę za to winę! Jak można żyć spokojnie, jeżeli kogoś dręczy taka myśl? Nagła zmiana losu przyniosła nam możliwość ziszczenia się najbardziej nieprawdopodobnych marzeń… a córka biednego Ralfa może gdzieś żebrze na ulicy!