Nazywam się Callie Peterson. Jestem dumną ekolożką i biotechnolożką. Szłam przez las po mikroskop i nagle natrafiłam na nietypowe skupisko księżycówek oraz idealny krąg grzybów zwanych aniołami zniszczenia. Weszłam w środek i wszystko stało się... jakby mniej realne.

Otóż tak samo ciało, ono także i miłość ciała są rzeczą nieprzyzwoitą i przykrą i ciało rumieni się i blednie ze strachu, ze wstydu przed sobą samym. Ale jest ono też czymś chlubnym i godnym uwielbienia, jest cudownym obrazem życia organicznego, jest świętym cudem formy i piękności, a miłość ku niemu, ku ciału ludzkiemu, jest również czymś niezmiernie ważnym dla spraw ludzkich i potęgą o większym znaczeniu wychowawczym aniżeli cała pedagogia świata!... Ach, zachwycające piękno organiczne, którego tworzywem nie jest farba olejna ani kamień, ale żywa i zniszczeniu podległa materia, pełna gorączkowej tajemnicy życia i rozkładu! Patrz na cudowną symetrię w konstrukcji ciała ludzkiego, na barki i biodra, na pierś zakwitającą z obu stron sutkami, na żebra, parami ułożone, i na pępek pośrodku, w miękkości brzucha, na płeć ukrytą w cieniu ud! Patrz na ruchy łopatek pod jedwabistą skórą pleców, na kość pacierzową, zstępującą ku chłodnej wybujałości obu pośladków, i na wielkie konary naczyń i nerwów, które od pnia ku rozgałęzieniom swym biegną przez pachy, i jak budowa ramion odpowiada budowie nóg. Ach, urocza okolica wewnętrznego zgięcia łokcia i kolana, pełna subtelności organicznych, okrytych miękkością ciała! Co za rozkosz niewymowna pieścić te czarowne miejsca ciała ludzkiego! Rozkosz, której raz doznać - i umrzeć bez skargi! Tak, na Boga, pozwól mi wchłaniać woń skóry pod twoimi kolanami, gdzie kunsztowna torebka stawowa wydziela swą śliską maź! Pozwól, by usta moje dotknęły ze czcią na przedniej części uda twej Arteria femoralis, która dzieli się niżej na dwie tętnice goleni. Pozwól mi upajać się wyziewami twoich porów i dotykać twego meszku, istoto ludzka z wody i białka, której przeznaczeniem jest anatomia grobu, i pozwól mi zginąć z ustami na twoich ustach!...

Otóż tak samo ciało, ono także i miłość ciała są rzeczą nieprzyzwoitą i przykrą i ciało rumieni się i blednie ze strachu, ze wstydu przed sobą samym. Ale jest ono też czymś chlubnym i godnym uwielbienia, jest cudownym obrazem życia organicznego, jest świętym cudem formy i piękności, a miłość ku niemu, ku ciału ludzkiemu, jest również czymś niezmiernie ważnym dla spraw ludzkich ...

Głód, niedostatek, ból fizyczny wygasają, kiedy kończy się czas ich próby. Odwrotnie jest z cierpieniem, które wiąże nas z jakąś ludzką istotą. Sami dążymy do przedłużania go w nieskończoność, ponieważ ten ból, który budzi naszą odrazę, jest ową małą cząstką kochanej istoty. I wolimy znosić męki niż zapomnieć, ponieważ w chwili gdy cierpimy, najgorszym z cierpień wydaje nam się zapomnienie.

Głód, niedostatek, ból fizyczny wygasają, kiedy kończy się czas ich próby. Odwrotnie jest z cierpieniem, które wiąże nas z jakąś ludzką istotą. Sami dążymy do przedłużania go w nieskończoność, ponieważ ten ból, który budzi naszą odrazę, jest ową małą cząstką kochanej istoty. I wolimy znosić męki niż zapomnieć, ponieważ w chwili gdy cierpimy, najgorszym z cierpień wydaje nam się...

Pożądanie byłoby dobrym określeniem na zachowanie dziewczyny, która nieomalże zjadała własne usta. I niedługo po tym, wśród zgiełku rozmów i pokrzykiwań obecnych w barze, w otoczeniu woni whiskey, wódki i piwa, pomiędzy przyciemnionymi światłami wychodzącymi z góry oraz tymi jaskrawymi wydobywającymi się z ekranów, zdołał uchwycić jej przyśpieszony oddech, zapach ciała i szybko mrugające powieki.

Pożądanie byłoby dobrym określeniem na zachowanie dziewczyny, która nieomalże zjadała własne usta. I niedługo po tym, wśród zgiełku rozmów i pokrzykiwań obecnych w barze, w otoczeniu woni whiskey, wódki i piwa, pomiędzy przyciemnionymi światłami wychodzącymi z góry oraz tymi jaskrawymi wydobywającymi się z ekranów, zdołał uchwycić jej przyśpieszony oddech, zapach ciała i szybko...

Kto nosi w sobie muzykę, doświadczy samotności, nawet gdy nie słucha jej sam. Bo ona wyraża się nie poprzez bliskość ciał, lecz poprzez bliskość duszy.

Kto nosi w sobie muzykę, doświadczy samotności, nawet gdy nie słucha jej sam. Bo ona wyraża się nie poprzez bliskość ciał, lecz poprzez bliskość duszy.

Ludzie silni godzą się z tym, co nieuniknione, akceptują nową sytuację i próbują wykorzystać traumę do wzmocnienia samych siebie.

Ludzie silni godzą się z tym, co nieuniknione, akceptują nową sytuację i próbują wykorzystać traumę do wzmocnienia samych siebie.

(...) to tylko od nas samych zależy, co od siebie dajemy, na co się godzimy i co tak właściwie mamy.

(...) to tylko od nas samych zależy, co od siebie dajemy, na co się godzimy i co tak właściwie mamy.

Kobieta nie jest zdolna do miłości, kobieta wybiera tego, kto najlepiej zaspokoi jej potrzeby, a jeśli pojawi się inny, który może zaspokoić je lepiej, to pójdzie do niego. Chyba, że nie będzie jej chciał. Wtedy zostanie przy starym chłopaku bądź mężu, ale zrobi to tylko z rozsądku. Czysta biologia, wszystko dla przetrwania gatunku.

Kobieta nie jest zdolna do miłości, kobieta wybiera tego, kto najlepiej zaspokoi jej potrzeby, a jeśli pojawi się inny, który może zaspokoić je lepiej, to pójdzie do niego. Chyba, że nie będzie jej chciał. Wtedy zostanie przy starym chłopaku bądź mężu, ale zrobi to tylko z rozsądku. Czysta biologia, wszystko dla przetrwania gatunku.

Żebracy, prawdę rzekłszy, nie byli aż tak zaawansowani w praktykach folkloru. Po prostu hałasowali z dobrze umotywowaną nadzieją, że ludzie dadzą im pieniądze, byle tylko przestali.

Żebracy, prawdę rzekłszy, nie byli aż tak zaawansowani w praktykach folkloru. Po prostu hałasowali z dobrze umotywowaną nadzieją, że ludzie dadzą im pieniądze, byle tylko przestali.

Pieniądze może i szczęścia nie dają, ale przynajmniej pozwalają cierpieć w luksusowych warunkach.

Pieniądze może i szczęścia nie dają, ale przynajmniej pozwalają cierpieć w luksusowych warunkach.