Myślę, że większość z nas opuszcza ten świat z jakąś niedokończoną sprawą. Rzeczy, których nigdy nie powiedzieliśmy, szanse, z których nigdy nie skorzystaliśmy, zło, którego nigdy nie naprawiliśmy.

Miłość jest słodka, (...) ale nie potrafi zmienić natury człowieka

Miłość jest słodka, (...) ale nie potrafi zmienić natury człowieka

Każdego ranka po przebudzeniu nie mogę uwierzyć, że ta szczupła, długonoga dziewczyna, leżąca obok, jest moja! Zawsze wstaję pierwszy i wstawiam wodę na herbatę. Potem opiekam dwa tosty i podaję mojej ukochanej śniadanie do łóżka. Nie pozwalam jej wstać, dopóki piecyk gazowy nie ogrzeje pokoju. Ona tak łatwo się przeziębia.
Chciałbym ją zadowolić bardziej niż samego siebie.
Dziś rano w Capital Radio nadawali utwór Bena E. Kinga "Stand By Me".
- Kocham tę piosenkę - powiedziałem. - Mój ojciec ją puszczał.
- Ja też ją kocham - przyznała Bianca.
Tańczyliśmy przy tej muzyce, ja w bokserkach, a Bianca w różowych majteczkach w kwiatki.
"Stand By Me" to teraz nasza piosenka.

Każdego ranka po przebudzeniu nie mogę uwierzyć, że ta szczupła, długonoga dziewczyna, leżąca obok, jest moja! Zawsze wstaję pierwszy i wstawiam wodę na herbatę. Potem opiekam dwa tosty i podaję mojej ukochanej śniadanie do łóżka. Nie pozwalam jej wstać, dopóki piecyk gazowy nie ogrzeje pokoju. Ona tak łatwo się przeziębia.
Chciałbym ją zadowolić bardziej niż samego siebi...

Jak mógłby wytłumaczyć komuś, kto nigdy jej nie widział, że zawsze pachniała deszczem albo, że żołądek skręcał mu się w supeł, kiedy patrzył, jak rozpuszcza warkocz? Jak opisać, co czuł, kiedy kończyła za niego zdanie, kiedy kubek, z którego razem pili, obrałaca tak, żeby położyć usta na tym samym miejscu, co on? Jak wyjaśnić, że czy to w szkolnej szatni, czy pod wodą, czy w lasach Maine, dopóki była z nim Emily, czuł się jak w domu?

Jak mógłby wytłumaczyć komuś, kto nigdy jej nie widział, że zawsze pachniała deszczem albo, że żołądek skręcał mu się w supeł, kiedy patrzył, jak rozpuszcza warkocz? Jak opisać, co czuł, kiedy kończyła za niego zdanie, kiedy kubek, z którego razem pili, obrałaca tak, żeby położyć usta na tym samym miejscu, co on? Jak wyjaśnić, że czy to w szkolnej szatni, czy pod wodą, czy w la...

Chrystus nie nakazał nam być przyjaciółmi - nakazał nam być braćmi.

Chrystus nie nakazał nam być przyjaciółmi - nakazał nam być braćmi.

Ci, co łyknęli trochę mądrości, są największymi głupcami.

Ci, co łyknęli trochę mądrości, są największymi głupcami.

(...) nie ma sensu się przejmować tym, czego nie można zmienić.
Ależ właśnie tym i tylko tym warto się przejmować. Właśnie to, co pozostaje poza jego kontrolą, stanowi o całym szaleństwie i wspaniałości losu człowieka.

(...) nie ma sensu się przejmować tym, czego nie można zmienić.
Ależ właśnie tym i tylko tym warto się przejmować. Właśnie to, co pozostaje poza jego kontrolą, stanowi o całym szaleństwie i wspaniałości losu człowieka.

Forsa; to był ich argument.(...)Jak można sprzedać to czym się jest? Nie rozumieli

Forsa; to był ich argument.(...)Jak można sprzedać to czym się jest? Nie rozumieli

Jako to się na świecie zawżdy dzieje, ułapiono go zaraz, bo za mało ukradł.

Jako to się na świecie zawżdy dzieje, ułapiono go zaraz, bo za mało ukradł.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów, którym podporządkowany jest człowiek”. Oto ostateczne stadium ekspansji, która potrzebę obróciła przeciw życiu. „ Potrzeba pieniądza jest więc prawdziwą i jedyna potrzebą, jaką wytwarza ekonomia polityczna”. Hegel scharakteryzował pieniądz jako „poruszające się w sobie samym życie tego, co martwe”. Spektakl dostosował do tego opisu całe życie społeczne.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów,...