Ludzie, w pierwszym odruchu, mają zwyczaj lekceważenia tego, co nie jest dostępne od razu. W drugim odruchu może ogarnąć ich całkiem szczera fascynacja. W gruncie rzeczy mają zwyczaj stawiania spraw w fałszywym świetle, jeśli nie widzą dokładnie. Zanim doświetlą - wydadzą werdykt. Mija trochę czasu, zanim odważą się zeskrobać fałsz. Jeśli się odważą. Ech, ludzie. Ech, ja.

Pomiędzy dwoma sercami istniała wąziutka kładka, po której ich myśli wędrowały swobodnie.

Pomiędzy dwoma sercami istniała wąziutka kładka, po której ich myśli wędrowały swobodnie.

Człowieka szczęśliwego można poznać po tym, że jest kochany przez tych, których najbardziej szanuje i podziwia.

Człowieka szczęśliwego można poznać po tym, że jest kochany przez tych, których najbardziej szanuje i podziwia.

Co zatem powinienem zrobić z moimi ustami? Z moją nocą? Z moim dniem?

Co zatem powinienem zrobić z moimi ustami? Z moją nocą? Z moim dniem?

A człowiek zawsze może cię zaskoczyć. I przeważnie zaskakuje, prędzej czy później, i wiesz najczęściej negatywnie. Każdy, jeśli tylko dasz mu szansę, jeśli tylko spędzisz w jego towarzystwie wystarczająco wiele czasu...

A człowiek zawsze może cię zaskoczyć. I przeważnie zaskakuje, prędzej czy później, i wiesz najczęściej negatywnie. Każdy, jeśli tylko dasz mu szansę, jeśli tylko spędzisz w jego towarzystwie wystarczająco wiele czasu...

Albowiem całe życie człowieka wśród innych ludzi jest nieustanną walką o uszy słuchaczy.

Albowiem całe życie człowieka wśród innych ludzi jest nieustanną walką o uszy słuchaczy.

Jeśli chcesz być uratowany, musisz się otrzeć o śmierć.

Jeśli chcesz być uratowany, musisz się otrzeć o śmierć.

Ten, kto nie znajdował się nigdy w podobnych jak my warunkach, z pieniędzmi, które w praktyce nie mały żadnej wartości, obcy wśród obcych ludzi, na górskim szczycie, i nie doświadczył nigdy na sobie, co to jest brak żywności w okresie wojny, nigdy nie zrozumie radości, z jaką powitałyśmy Tommasina. Są to rzeczy trudne do wytłumaczenia; na ogół ludzie żyją w mieście, gdzie sklepy przepełnione są towarami, nikt więc nie myśli o robieniu zapasów, bo w każdej chwili może się zaopatrzyć we wszystko. Tak więc człowiek ulega złudzeniu, że pełny sklep jest czymś równie naturalnym jak zmiana pór roku, słońce i deszcz, dzień i noc. Bajki! Towarów może nagle zabraknąć, jak istotnie zabrakło tego roku, i wtedy nawet miliony nie wystarczą, żeby kupić bochenek chleba, a brak chleba równa się śmierci.

Ten, kto nie znajdował się nigdy w podobnych jak my warunkach, z pieniędzmi, które w praktyce nie mały żadnej wartości, obcy wśród obcych ludzi, na górskim szczycie, i nie doświadczył nigdy na sobie, co to jest brak żywności w okresie wojny, nigdy nie zrozumie radości, z jaką powitałyśmy Tommasina. Są to rzeczy trudne do wytłumaczenia; na ogół ludzie żyją w mieście, gdzie sklep...

Praca nie daje szczęścia (...). Chyba pośrednio. (...) Bo dzięki pracy możemy zdobyć, chociaż nie zawsze, pieniądze, a pieniądze stwarzają nam możliwości niezależnej egzystencji.

Praca nie daje szczęścia (...). Chyba pośrednio. (...) Bo dzięki pracy możemy zdobyć, chociaż nie zawsze, pieniądze, a pieniądze stwarzają nam możliwości niezależnej egzystencji.

Kupującemu nie wolno powiedzieć, ile ma przy sobie pieniędzy. Równie dobrze mógłbyś wręczyć handlarzowi portfel i wysypać z kieszeni drobne na podłogę. Jeśli nie umiesz kłamać, milcz! To pierwsza zasada uczciwego handlu.

Kupującemu nie wolno powiedzieć, ile ma przy sobie pieniędzy. Równie dobrze mógłbyś wręczyć handlarzowi portfel i wysypać z kieszeni drobne na podłogę. Jeśli nie umiesz kłamać, milcz! To pierwsza zasada uczciwego handlu.