Miałem już bez słowa podzięki i szybko jak dziesięciu diabłów zbiec ze stopnia, byle dalej od katolicyzmu, gdy miły, choć rozkazujący głos dotknął mojego ramienia: − Kochasz mnie, Oskarze?
Nie odwracając się rzuciłem: − Nic mi o tym nie wiadomo.
A on tym samym głosem, ani trochę nie podniesionym: − Kochasz mnie, Oskarze?
Odparłem szorstko: − Przykro mi, ale nic a nic!
Wtedy ten nudziarz zagadnął mnie po raz trzeci: − Oskarze, kochasz mnie?
Teraz Jezus zobaczył moją twarz: Nienawidzę cię, chłopczyku, ciebie i całego twojego kramu!
Dziwnym trafem moja obelżywa odpowiedź podsyciła triumfalny ton w jego głosie. Jezus uniósł palec wskazujący jak nauczycielka z powszechniaka i polecił mi: − Ty jesteś Oskar, opoka, a na tej opoce zbuduję Kościół swój. Pójdź za mną!
Możecie państwo sobie wyobrazić moje oburzenie. Z wściekłości dostałem gęsiej skórki. Odłamałem mu gipsowy palec u nogi, ale już ani drgnął. – Powiedz to jeszcze raz – syknął Oskar – a zdrapię ci całą farbę.

(...) miłość jest potężniejsza od fanatyzmu.

(...) miłość jest potężniejsza od fanatyzmu.

- Oddaj mi go! - skamle - wypożycz na jeden dzień cały. Więcej nie chcę.

- Oddaj mi go! - skamle - wypożycz na jeden dzień cały. Więcej nie chcę.

Wierz mi, podwójne łóżko wydaje się strasznie ciasne, jeśli się je dzieli z kimś, kogo się nie kocha.

Wierz mi, podwójne łóżko wydaje się strasznie ciasne, jeśli się je dzieli z kimś, kogo się nie kocha.

(...) wiatru nie ma, a flaga nie łopocze, to tylko serca i umysły ludzi, którzy nie znają spokoju.

(...) wiatru nie ma, a flaga nie łopocze, to tylko serca i umysły ludzi, którzy nie znają spokoju.

A ten kamień... cóż, to wcale nie była taka wspaniała rzecz. Sam pomyśl: tyle pieniędzy i lat życia, ile zechcesz! Dwie rzeczy, których ludzkie istoty pragną najbardziej... Tylko, że ludzie mają wrodzony talent do wybierania tego, co dla nich najgorsze.

A ten kamień... cóż, to wcale nie była taka wspaniała rzecz. Sam pomyśl: tyle pieniędzy i lat życia, ile zechcesz! Dwie rzeczy, których ludzkie istoty pragną najbardziej... Tylko, że ludzie mają wrodzony talent do wybierania tego, co dla nich najgorsze.

Największe kłopoty ma się zawsze z sobą samym i dopóki człowiek się z tym sam nie rozprawi, nie da sobie rady z innymi.

Największe kłopoty ma się zawsze z sobą samym i dopóki człowiek się z tym sam nie rozprawi, nie da sobie rady z innymi.

Bieda może unieszczęśliwiać, ale pieniądze szczęścia nie gwarantują.

Bieda może unieszczęśliwiać, ale pieniądze szczęścia nie gwarantują.

Toć raj na ziemi stworzyć każdy chce. Ale czy forsę ma? Niestety, nie!

Toć raj na ziemi stworzyć każdy chce. Ale czy forsę ma? Niestety, nie!

Rozumiem w stu procentach kupowanie luksusowych rzeczy, gdy były one rzeczywiście luksusowe, czyli nieosiągalne dla większości ludzi i wyjątkowe. Jednak gdy wyglądały jak masa innych produktów, a różniły się jedynie ceną i metką, to po prostu odbierałam to nieco tak, jakby ktoś kupował to tylko po to, aby pokazać, że go stać.

Rozumiem w stu procentach kupowanie luksusowych rzeczy, gdy były one rzeczywiście luksusowe, czyli nieosiągalne dla większości ludzi i wyjątkowe. Jednak gdy wyglądały jak masa innych produktów, a różniły się jedynie ceną i metką, to po prostu odbierałam to nieco tak, jakby ktoś kupował to tylko po to, aby pokazać, że go stać.