- Uwielbial ja, ale bylo w tym uwielbieniu cos brudnego - saczyl swoj jad Wilczur - cos zaborczego, lepkiego, powiedzialbym".

Nie żałuj niczego, droga łasiczko! Pamiętaj, że czyśmy się kochali, czy nie, to teraz rzecz bez znaczenia. Minęło, przeszło... a to, co było, a nie jest, nie pisze się w rejestr.

Nie żałuj niczego, droga łasiczko! Pamiętaj, że czyśmy się kochali, czy nie, to teraz rzecz bez znaczenia. Minęło, przeszło... a to, co było, a nie jest, nie pisze się w rejestr.

Nienawiść jest dobra: gorąca, solidna, pewna. Nienawiść to nie to co miłość, nie można w nią wątpić. Nigdy. Nie znam nic pewniejszego niż nienawiść. To jedyne uczucie, na którym człowiek się nie zawiedzie.

Nienawiść jest dobra: gorąca, solidna, pewna. Nienawiść to nie to co miłość, nie można w nią wątpić. Nigdy. Nie znam nic pewniejszego niż nienawiść. To jedyne uczucie, na którym człowiek się nie zawiedzie.

Nie można zmusić serca by wybierało rozsądnie. Samo podejmuje decyzje.

Nie można zmusić serca by wybierało rozsądnie. Samo podejmuje decyzje.

- Na pustyni jest się trochę samotnym.
- Równie samotnym jest się wśród ludzi.

- Na pustyni jest się trochę samotnym.
- Równie samotnym jest się wśród ludzi.

Stając w obliczu cudu, zwykle kłamiemy albo się zamykamy. Musimy. Rzeczy niemożliwe wymagają przynajmniej krótkiego milczenia.

Stając w obliczu cudu, zwykle kłamiemy albo się zamykamy. Musimy. Rzeczy niemożliwe wymagają przynajmniej krótkiego milczenia.

- Na pewno będzie klepać biedę całe życie - wyrwała się głupio akuszerka...
(...) - Tego się nie boję. Niechby tylko otaczała ją miłość. I niechby umiała zachować zawsze godność. I poczucie humoru.
- I żeby była taka dobra dla innych, jak jej mamusia - wydobyło się z ust Gizeli, ku jej własnemu zakłopotaniu. Wcale nie zamierzała tego powiedzieć. Ale jakieś tamy w niej pękły dzisiejszego wieczoru i odtąd mogła już tylko zaskakiwać samą siebie. W jej ramionach z ufnością leżało lekkie ciałko, oddychało spokojnie, cichutko. Opuchnięte powieki z kłaczkami rzęs uchyliły się w wąskie szparki i ukazały opalizujące, niebieskie tęczówki. Spojrzenie ich było nieostre, jakby zamyślone, i Gizela, pragnąc przytrzymać je w swoich oczach, nagle powiedziała nieznanym sobie, pieszczotliwym głosem: - To ja.

- Na pewno będzie klepać biedę całe życie - wyrwała się głupio akuszerka...
(...) - Tego się nie boję. Niechby tylko otaczała ją miłość. I niechby umiała zachować zawsze godność. I poczucie humoru.
- I żeby była taka dobra dla innych, jak jej mamusia - wydobyło się z ust Gizeli, ku jej własnemu zakłopotaniu. Wcale nie zamierzała tego powiedzieć. Ale jakieś tamy w ni...

U nas pieniądz nie odgrywał roli dominującej. Dzisiaj jest inaczej. W sporcie o sukcesie finansowym - jeśli mówimy o zawodnikach - decydują inne czynniki. Jeśli ktoś zaczyna karierę, chce grać w piłkę - i myśli o pieniądzach, to do niczego nie dojdzie. Sport zaczyna się uprawiać i w sporcie dzieją się najważniejsze rzeczy, kiedy jesteś dzieckiem, kiedy nie myślisz o pieniądzach, kiedy nie masz do tego głowy, kiedy cię to cieszy, kiedy cię to bawi, kiedy cię to podnieca, kiedy jest to treścią i sensem twojego życia. Dopiero gdzieś tam, na pewnym etapie, gdy sportowiec staje się cenionym zawodnikiem, zauważa, że dzięki grze można zarobić duże pieniądze.

U nas pieniądz nie odgrywał roli dominującej. Dzisiaj jest inaczej. W sporcie o sukcesie finansowym - jeśli mówimy o zawodnikach - decydują inne czynniki. Jeśli ktoś zaczyna karierę, chce grać w piłkę - i myśli o pieniądzach, to do niczego nie dojdzie. Sport zaczyna się uprawiać i w sporcie dzieją się najważniejsze rzeczy, kiedy jesteś dzieckiem, kiedy nie myślisz o pieniądzach...

Wydawało jej się, że postąpiłaby niewłaściwie, gdyby za pieniądze nabyła i przywłaszczyła sobie coś żywego.

Wydawało jej się, że postąpiłaby niewłaściwie, gdyby za pieniądze nabyła i przywłaszczyła sobie coś żywego.

Ten, kto nie znajdował się nigdy w podobnych jak my warunkach, z pieniędzmi, które w praktyce nie mały żadnej wartości, obcy wśród obcych ludzi, na górskim szczycie, i nie doświadczył nigdy na sobie, co to jest brak żywności w okresie wojny, nigdy nie zrozumie radości, z jaką powitałyśmy Tommasina. Są to rzeczy trudne do wytłumaczenia; na ogół ludzie żyją w mieście, gdzie sklepy przepełnione są towarami, nikt więc nie myśli o robieniu zapasów, bo w każdej chwili może się zaopatrzyć we wszystko. Tak więc człowiek ulega złudzeniu, że pełny sklep jest czymś równie naturalnym jak zmiana pór roku, słońce i deszcz, dzień i noc. Bajki! Towarów może nagle zabraknąć, jak istotnie zabrakło tego roku, i wtedy nawet miliony nie wystarczą, żeby kupić bochenek chleba, a brak chleba równa się śmierci.

Ten, kto nie znajdował się nigdy w podobnych jak my warunkach, z pieniędzmi, które w praktyce nie mały żadnej wartości, obcy wśród obcych ludzi, na górskim szczycie, i nie doświadczył nigdy na sobie, co to jest brak żywności w okresie wojny, nigdy nie zrozumie radości, z jaką powitałyśmy Tommasina. Są to rzeczy trudne do wytłumaczenia; na ogół ludzie żyją w mieście, gdzie sklep...