Alain Demurger

Mam problem z tą książką. Niby naukowa i poważna. Ciekawa i nasycona informacjami. I wcale nie chodzi o to, że Jakuba de Molay nie ma tu tyle ile powinno być w biografii. Nic dziwnego, pomijając brak źródeł, był przecież zakonnikiem. Zostawił świat za drzwiami zakonu. A przynajmniej powinien. A w samym zakonie, również powinien żyć skromnie. Zgodnie z mottem templariuszy - Non nobis Domine ... Nie to jest problemem. Tylko niezdecydowanie autora. Z jednej strony wydaje się wręcz czasami, że autor jest o krok od napisania - ci ludzie byli niewinni. Zostali nikczemnie skrzywdzeni. By za chwilę wspomnieć, że jakiś niewłaściwy rytuał istniał w zakonie. A parę zdań później dodać - ale był bardzo rzadko stosowany. Dziwne. Przebija wręcz z tekstu idea templariuszy - jako niewinnych baranków. Autor jednak waha się, albo nie ma odwagi napisać tego wprost. Na plus można dodać, że nie ma tu żadnych pseudonaukowych bzdur, które wypisują na temat templariuszy inni autorzy. Jest to książka ściśle naukowa. Jak sam autor napisał - próba biografii Jakuba de Molay.