Tadeusz Kaleta

Bardzo interesująca, chociaż malutka książeczka , Stanowi jakby wstęp do terapii z udziałem zwierząt, wprowadzenie do tematu. Bardzo skondensowana, a jednocześnie przystępnie napisana. Świetnie się czyta. Nie jest to podręcznik do zooterapii. Raczej informacja o tym, czym jest zooterapia dla osób ciekawych tego tematu, Dokładnie tak jak napisał we wstępie dr. hab. Tadeusz Kaleta, prof. SGGW "Pozycja ta jest ze wszech miar godna polecenia dla wszystkich Czytelników, którzy chcą lepiej zrozumieć zwierzęta i ich rolę w świecie człowieka". Połowa książki dotyczy terapii z udziałem psa. Jest tam wiele informacji bardzo przydatnych też dla zwyczajnego właściciela psa, który po prostu chce lepiej zrozumieć swojego ulubieńca. Autorka mówi o dobrostanie psa, o mowie ciała, o tym jakich zachowań należy unikać przy psie -wszystko bardzo krotko i konkretnie. Też o historii udomowienia psa, o predyspozycjach psa do dogoterapii,wspomina wybrane rasy psów jak husky, beagle, samoyed czy bulterier. Podkreśla, że trzeba obserwować psa i nie przekraczać wyznaczonych przez niego granic, podkreśla prawa psa, i innych zwierząt, wykorzystywanych w zooterapii. To przypomina książki Konrada Lorenza, który tez zawsze podkreślał, że bardzo ważne jest dbanie o dobrostan posiadanych zwierząt. Nie tylko o to, że by nie było im żle, ale przede wszystkim o tym, żeby było ich dobrze. książka zawiera tez ciekawe informacje o terapii z udziałem koni , oraz z udziałem kotów. Krótko i konkretnie o historii, zasady dobrostanu tych zwierząt, które należy zapewnić pracującym zwierzętom, charakterystyka zwierząt nadających się do terapii.. Interesująca tabelka zachowań kotów, nadających się do terapii. Można zobaczyć czy własny, domowy kot by się nadawał. Właściwie prawie każde zwierze można wykorzystać do zooterapii, pod warunkiem, że terapia pozwoli zachować temu zwierzęciu bardzo dobre warunki życia., nie będzie dla niego zbytnim obciążeniem; nie będzie traumą. Autorka wspomina szczury, alpaki, chomiki, papugi, nawet rybki akwariowe. Jest to przede wszystkim książka o prawach zwierząt wykorzystywanych w zooterapii; o tym że w leczeniu przy udziale zwierząt nie można zapominać o samych zwierzętach -one też są ważne, tez wymagają troski i zaspokojenia potrzeb .Nawet jeśli są nadzwyczaj spokojne, łagodne i nieagresywne nie można tego wykorzystywać, do sprawiania im cierpienie. Książka wyjaśnia jak znajomość sygnałów przekazywanych przez zwierzę pozwala terapeucie , ale także i przeciętnemu właścicielowi , dbać o dobrostan pacjenta, czy dziecka, ale także zachować dobrostan samego zwierzęcia. Informacje zawarte w książce może wykorzystać nie tylko terapeuta, ale także rodzic, który jest odpowiedzialny za dobrostan psa, czy kota czy chomika, będącego towarzyszem zabaw jego dzieci, aby w odpowiednim momencie czy w odpowiedni sposób tymi zabawami kierować. Powinien zdawać sobie sprawę jakie zachowanie dziecka wobec np psa czy kota może skończyć się tragicznie, bo nawet najłagodniejszy pies czy kot ma swoje granice tolerancji. Bardzo ciekawe. Proste, świetne rysunki mowy ciała zwierząt, Rzeczowo i konkretnie.