Cytat dnia
I jak się zrodziła ta wysnowa bytów, Czy kto ją zdziałał, czy też nikt nie zdziałał - Ten, co na ziemię patrzy z najwyższego nieba, Ten może...
Najnowsze artykuły
Artykuły„Odpowiedź kryje się w tobie” – Katarzyna Wolwowicz zdradza, jak ją odnaleźć
1
ArtykułyNowa karkonoska powieść Sławka Gortycha! „ŚWIĘTO KARKONOSZY”- już wkrótce! KONKURS15
ArtykułyWielkanocna chwila odpoczynku z literaturą – okazje na ebooki do -95% i ranking top tytułów1
ArtykułyNie żyje Wiesław Myśliwski. Autor „Kamienia na kamieniu” i „Traktatu o łuskaniu fasoli” miał 94 lata48
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Starożytne Indie Burjor Avari 
Gdyby wszystkie książki popularnonaukowe były napisane w tak jasny i przejrzysty sposób, na pewno znaczniej przyczyniłyby się do popularyzacji wiedzy historycznej i ogólnej na temat odległych zakątków swiata i ich dziejów. Książka choć trochę pomaga zapanować nad chaosem w głowie, jaki można mieć w zetknięciu z tak starą i bogatą kulturą, jaką jest kultura Indii. Szkoda że nie ma dalszych dziejów tego subkontynentu spisanych przez Burjora Awarii, w każdym razie nie w języku polskim. Choć jestem dyletantką na tym polu, to publikacja nie tylko objaśniła mi chronologię i ewolucję starożytnych, ale bardzo ciekawie przedstawiła życie i zajęcia ówczesnych ludzi. Kiedyś jeszcze raz do niej wrócę, bo jest naprawdę skarbnicą wiedzy.
Starożytne Indie Burjor Avari
Niezła książka przedstawiająca w dość dużym skrócie dzieje Indii do roku 1200. Autor w ułożonych według porządku chronologicznego rozdziałów przedstawia kolejne etapy historii subkontynentu indyjskiego od przybycia tam pierwszych ludzi aż po czasy muzułmańskich najazdów z północy. Stosunkowo wiele miejsca poświęca właśnie czasom najdawniejszym: prehistorycznym cywilizacjom doliny Indusu oraz migracjom Ariów (od razu dodam, że Avari odrzuca historyczność tzw. najazdu Ariów). Później omówione zostają czasy wielkich imperiów (o Maurjach jest więcej niż o Guptach) i mniejszych królestw. Autor nie skupia się wyłącznie na północy Indii, ale dokładnie opisuje też państwa południowej części półwyspu. W zasadzie nie bardzo rozumiem, skąd cezura roku 1200. Zgodzę się, że dzielenie historii Indii na epokę hinduską i muzułmańską jest zabiegiem nie najlepszym, tylko czy podział przyjęty przez Avariego czymś go przewyższa?
"Starożytne Indie" mają ciekawy układ kompozycyjny poszczególnych rozdziałów. Po zasadniczej ich treści pojawiają się "wybrane cytaty do analizy i refleksji" oraz "pytania przydatne do dyskusji". Przytaczane są zarówno fragmenty źródeł, jak i opracowań. Oryginalny pomysł, ale i tak dziwniejsze są pytania, które czasem mają bardzo mało wspólnego z treścią rozdziału (np. po roz. 1 mamy pytanie o wpływ globalnego ocieplenia na życie Indii). Poza tym w książce dominuje nastrój walki z niedobrym kolonializmem, rasizmem oraz - co ciekawe - braminizmem. Jest w tym sporo niepotrzebnego zacietrzewienia, które moim zdaniem lektury nie ułatwia. Nie ułatwiają jej też przypisy tłumacza i redaktora, którzy zbyt często bawią się w polemikę z Autorem: o ile czasem jest ona uzasadniona, to czasem wygląda wręcz na czepialstwo. Natomiast na dobrym poziomie są mapy i rysunki (zwł. indyjskiej sztuki sakralnej). Ogólnie rzecz biorąc książka dość przystępna i ciekawa.
Tomasz Babnis
