Jan Alfred Szczepański

Książka dla podróżników lub tych co marzą o podróżach wysokogórskich. Oczywiście nie współczesnych, ale w starym stylu: gdy namiot był z lnu lub bawełny, grube śpiwory i koce za okrycie, a odkrywanie 6-tysieczników i pisanie książek o tychże było jedynym śladem dla tych co zostali w kraju. Niezupełnie jedynym, bo po tej wyprawie, oprócz opisów, zostały tez zdjęcia (w tej książce dosc słabej jakości),i publikacje w gazetach z tamtego okresu. A był to rok 1936/37 zatem chwilę później większość wypraw "zawieszono". Chwilami opisy są zbyt dokładne, malo romantyczne i suche, tak jak klimat andyjski. Innym razem auto idzie w politykę (czas wydania książki to jednak lata 50 XX wieku). Jedno i drugie ma swój urok. Przenosi w czasie i miejscu, a to właśnie o to chodzi w książkach podróżniczych (i dokumentalnych?)