Leonore Fleischer

Powieść o tyle dobra, że opisuje fascynującą historię braci Babbitów i ich metamorfozę, na skutek zaledwie jednego tygodnia, spędzonego razem od wielu lat. Mlodszy Charlie jest samodzielnym, twardym facetem, który przez całe zycie musiał wydzierać losowi to, co mu się jego zdaniem należało. Starszy Raymond to kaleka, dotknięty daleko posuniętym autyzmem, który nie potrafi żyć samodzielnie. I oto Charlie odkrywa coś ważniejszego niż pieniądze. Zaczyna zależeć mu na jego bracie, którego przedtem nie znał. A raczej znał, ale inaczej - jako tajemniczą postać z dzieciństwa, przyjaciela na niby. A Raymond? No cóż, w tydzień spędzony z bratem nauczył się wielu rzeczy. Przede wszystkim, nauczył się... chcieć. Książka sprawnie napisana, ale jednak czuje się, że pierwszy był scenariusz głośnego filmu, a powieść jest produktem wtórnym, wyprodukowanym niejako na dodatek, jak filmowy gadżet. Nawet nie umywa się do arcydzieła, jakim bez wątpienia był film z Dustinem Hoffmanem i Tomem Cruisem.