Christine Arnothy

Chyba nigdy nie przeczytałam tak przekombinowanej książki. A zapowiadało się całkiem nieźle. Język przystępny, postaci, którym mniej czy więcej się kibicuje, a przynajmniej współodczuwa się ich smutek i żal. Autorka poruszyła przykry i bolesny temat - zdrady. Laurie będąca główną bohaterką wraz ze swoją matką próbują zrozumieć dlaczego mężczyźni, których pokochały, postanowili szczęścia szukać w ramionach innej kobiety. Każda z nich odbywa podróż w nowe miejsce, do obcego kraju, miasta. Nowe okoliczności mają im pomóc wejrzeć w głąb siebie i podbudować nadszarpnięte poczucie własnej wartości. Obie kobiety reprezentują inny system wartości, jednak odbyta wyprawa, pomaga córce zrozumieć często niezrozumiałe dla niej zachowanie matki i tym samym, zaczyna doceniać jej obecność w swoim życiu. W historię matki jestem w stanie uwierzyć, tak losy Laurie to istna bujda. Tak porąbanego plot twistu nie spodziewałam się...nie mówiąc o odrazie wobec masy postaci, które nie znają pojęcia moralności, jak i ostateczne postanowienie Laurie co chce zrobić ze swoim zyciem. Wcześniej byłam zdecydowana ocenić ją na 6, ale po zwieńczającym zabiegu autorki daję 4 lub 5. Sama ze sobą wciąż się gryzę.