Ib Melchior

Do zakupu i przeczytania tej pozycji skusił mnie temat jaki przedstawia książka. Z racji tego, że interesuję się historią i między innymi tym tematem. Niestety po raz kolejny zawiodłem, się srogo... Książka jest po prostu słaba, miałka, a czasami wręcz nudna i infantylna w szczególności widać to po dialogach, ot takie czytadło dla typowego Amerykanina... Całość napisana na podstawie własnych przeżyć autora [ agenta CIC, tutaj pod postacią Erika Larsena ], oczywiście szczegóły zostały zmienione, coś dodane coś ujęte. Pytam się po co koloryzować i wymyślać, czasami idiotyczne sytuacje - skoro na końcu książki, jest ujawniony rzekomo tajny raport z przebiegu tej operacji? Nie można było opisać to, jak było naprawdę? Kolejna rzecz, to powielanie fałszywej informacji o "samobójstwie" Hitlera w bunkrze pod kancelarią. On jako agent amerykański, już wtedy dobrze o tym wiedział, że to kłamstwo. Kto się choć trochę, tym tematem interesuje doskonale wie, że zostały ujawnione tajne dokumenty o tym, iż Hitler uciekł z oblężonego Berlina. A wywiady alianckie poszukiwały go od czasu, gdy stolica Rzeszy jeszcze dogorywała. Widać, też miejscami narrację poprawności politycznej [ lewackiej ], używania słów: nazista, nazistów, zamiast - niemiecki nazista, niemieckich nazistów etc. Scena w kopalni poraża swoją głupotą oraz naiwnością! Dobrodusznego amerykańskiego agenta, który "przeżywa" śmierć ss-mana! Który tak naprawdę nie chciał, jego śmierci, to on pierwszy przecież strzelił. Zapewne wolałby go aresztować z kwiatami, bądź butelką sznapsa. Na koniec daje mu ukojenie, w ostatnich chwilach jego życia zgodnie z prośbą umierającego. Kolejna rzecz, to obrzydliwe porno opisy, które pasują tutaj, jak przysłowiowy - "kwiatek do kożucha"! Rozumiem, iż stary zbereźnik Melchior musiał wypełnić, czymś strony, ale mógł sobie darować te opisy rodem ze swoich marzeń, bądź przeżyć. Nie każdy ma ochotę czytać czyjeś fantazje, tym bardziej w książce o wojennej tematyce. Odnoszę wrażenie, że Melchior, to taki amerykański odpowiednik naszej sprośnej Joanny Kalety, ta też nie może sobie w każdej powieści darować, tychże opisów z czeluści własnych fizjonomicznych marzeń. Ogólnie nie polecam, jest wiele ciekawszych pozycji o tej tematyce, zarówno typowo faktograficznych, jak i fabularyzowanych. Najlepsza z tego wszystkiego, jest sama okładka wykonana przez znanego rysownika, malarza Jarosława Wróbla, ilustratora wielu pozycji o tematyce militarno - historycznej.