Caroline Crampton

Kto nigdy nie googlował objawów swojej choroby? Kto nie słyszał od znajomych w pracy listy objawów i odwiedzanych ostatnio specjalistów? Każdy z nas w jakiś sposób martwi się o siebie. Każdy wzdryga się na myśl o chorobie czy niedołęstwie. Problem zaczyna się jednak wtedy kiedy ten lęk zaczyna przejmować kontrolę nad naszym życiem... Książka Carolina Crampton jest esejem, w którym przeplata się historia hipochondrii wraz z opisami cierpiących na nią znanych ludzi i wspomnień czy może bardziej walki ze strachem o zdrowie samej autorki. Ta mnogość wątków z jednej strony pozwala nam potraktować "Ciało ze szkła" nie jak czysty dokument, ale bardziej jak prywatną opowieść. Z drugiej strony ta przeplatanka tematów bywa trudna do przetrawienia. Bardzo lubiłam czytać o rysie historycznym i historii klasyfikacji hipochondrii. Jednak czasami potrafiłam gubić się w opisach prywatnych przeżyć Caroline lub kolejnej, opisywanej przez nią postaci. Co nie znaczy, że nie widzę plusów niniejszej lektury. "Ciało ze szkła" może być interesującą pozycją dla hipochondryków właśnie. Na pewno pozwoli im poczuć, że nie są odosobnieni, a hipochondria per se nie jest wytworem XXI wieku. Dla czytelników szukających czegoś bardziej skłaniającego się w stronę reportażu- książka może Was zmęczyć. Zresztą sama autorka przyznaje, że to pozycja o odczuciach- nie twór o logicznej fabule i czytelnej konstrukcji. I tak radzę ją traktować.