Cytat dnia
W imię jednej idei On zrobił sobie z tamtej piwnicy, o radioaktywnych kolorach, domek dla lalek.
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2025
2024
2023
Radioaktywny domek z kart Joanna Rosińska 
Współpraca reklamowa z Joanną Rosińską.
Pierwsze co pomyślałam o tej książce, to to jak autorka rozwinęła swój warsztat między tym, a poprzednim tomem. Widać ogromny progress, chociaż książka nadal jest mroczna, duszna i niepokojąca, ale w coraz bardziej przejrzysty sposób.
Raczej nie należę do grupy czytelników, którzy widzą błędy w redakcji, wiecie.. jakieś literówki, przejęzyczenia, brak spójności w składni. Jednak tutaj w pierwszym i drugim tomie widziałam ich sporo, a w trzecim wyłapałam tylko jeden mały błąd! Także prócz stylu, to też redakcja poszła znacząco do góry,
Na początku znów znajdujemy przypomnienie co działo się w drugim tomie i jestem gigantyczną fanką tego pomysłu. Szczególnie jeśli nie czyta się tom po tomie, tak jak robiłam to ja.
Jeśli chodzi o fabułę, to zaczyna się ona od razu po wydarzeniach z drugiego tomu. Nasi głowni bohaterowie odklejają się jeszcze bardziej. Fabuła biegnie i nie patrzy kogo stratowała po drodze. Pierwsze 204 strony przeczytałam w momencie. Dosłownie w jeden wieczór. Od samego początku czułam, że polubię się z tą częścią bardziej niż z pierwszą.
W tym tomie również dostajemy więcej postaci, które odgrywają role, niż w domku bez wiary i robi się coraz bardziej szokująco.
Zaczynam też przywiązywać się do bohaterów. Rozumieć lepiej ich motywacje i potrzeby. Cały ten świat zdaje się być dla mnie bardziej przystępny. Chociaż wciąż autorka i jej bohaterowie zaskakują mnie co chwile.
Dosłownie nie jestem w stanie przewidzieć co za chwilę się stanie. A dzieje się naprawdę wiele. Jakkolwiek to nie zabrzmi, wiedząc co już wiemy o tej serii, to dostajemy wybuchy, strzelaniny, zdrady. No akcji jest pełno. Zaskoczeń jeszcze więcej.
Bohaterowie znów zagłębiają się w mroku i szaleństwie. A za każdym razem jak myślałam, że gorzej nie będzie to się okazuje, że może być i jest.
Ta seria to naprawdę ciekawe doświadczenie i jestem podekscytowana gdzie autorka zaprowadzi nas dalej.
Radioaktywny Domek dla Lalek Joanna Rosińska 
Znacie książki, których gatunek literacki trudno Wam określić? 🧤 Mnie się to rzadko zdarza i w przypadku „Radioaktywnego Domku Dla Lalek” właśnie nie jestem pewna, czy to dark mystery czy urban fantasy. Widziała też określenie dystopia, ale brakuje mi tu typowych dlań elementów.
.....
Nowy Kraj wymusza na obywatelach określenie przynależności do religii. Wszystko po to, by zyskać lepszą kontrolę nad społeczeństwem. Jednakże grupka przyjaciół dzięki wskazówkom z tajemniczej książki rozpętuje w mieście piekło. Ktoś im pomaga z ukrycia, ale nie chce się ujawnić... ale Eleanor i jej towarzysze pragną znaleźć tę osobę. I także być istotni w tym świecie pełnym podziałów.
.....
Mam trochę mieszane uczucia co do RDDL. Z jednej strony to była naprawdę ciekawie zapowiadającą się historia, a z drugiej mam wrażenie, że w tekście panował chaos. Świat przedstawiony jest bardzo oryginalny, szczególnie gdy chodzi o podział religijny i nadprzyrodzone moce. Niemniej mam wrażenie, że temu wszystkiemu, zwłaszcza drugiemu i samej sekcie Q założonej przez Eleanor, Christiana, Davida, Natalie i Jane, brakowało lepszego wprowadzenia w temat. Przeczytałam tę książkę uważnie, niektóre akapity po dwa razy, starając się zrozumieć cele postaci... Ale szczerze? Nie byłam pewna, czy oni zakładają tę sektę, by się zabawić, chcą coś zmienić, czy szukają szczęścia na tym padole. Zapewne mieli czuć się jak wybrańcy i to było widać. Niemniej mam wrażenie, że brakuje tu szerszego wstępu, który pokazałby stagmatyzm lub potrzebę zmiany w życiu, zanim sekta Q powstała.
.....
Sami bohaterowie są dość... Hm, intrygujący. Nie mogę powiedzieć, że się z nimi mocno polubiłam, niemniej każdy z nich miał dobrze rozpisany charakter i backstory. Niestety przez większość stron nie byłam zbyt przejęta ich losami. Dopiero gdzieś przy ostatnich kilku rozdziałach to się zmieniło.
.....
Muszę też niestety ponarzekać na język. Ogrom błędów aż raził. Brakujące słowa i literówki... Osoby prowadzące redakcję/korektę tekstu powinny się wstydzić.
.....
RDDL to naprawdę oryginalna historia. Nie spotkałam się z podobną. Trochę mroczna, trochę niepokojąca. Ma swój klimat, tylko mnie było trudno się wciągnąć. 6/10🧤
