Tomasz Piasecki

Nie, nie i jeszcze raz NIE. Doskonale napisane? Ten gniot? Szkoda na to czasu. Moich oczekiwań to to w ogóle nie spełniło. Chwytliwy tytuł, rodem ze szmatławca typu „Fakt”. W środku znajdziecie historie np. z roku 1932 (serio??) o porwaniu dziecka najbogatszych Amerykanów. No wybaczcie, ale trochę się zmieniło od ‚32, np.w kwestii technologii. A w ogóle to ooisane są tu przypadki zagranicznych rodzin. Nic nie ma z Polski, a to ważne. Bo model wychowania różni się np. od amerykańskiego modelu chowania dzieci. Do przeczytania jako kiepskiej jakosci ciekawostka. Nic wartosciowego się z tej ksiazki nie dowiecie. To nawet rozrywką nie jest. No chyba, że „jak być nieodpowiedzialnym, głupim rodzicem”. Myślałam, że przeczytam historię porwań dzieci z Polski, z komentarzem osób zajmujących się porwaniami, z komentarzem np. Pracowników fundacji „ITAKA” albo jakimś komentarzem co można było zrobić żeby to się nie wydarzyło jako wskazówka dla rodziców innych dzieci. No nie. Gniot, z chwytliwym tytułem o porwaniach w totalnie, kompletnie innych czasach niż nasze. Niezwykle „przydatna” pozycja na rynku wydawniczym. Kto i po co to wydał? Nie wiem. Szkoda słów. I czasu.