William Elliot Griffis

Po przeczytaniu Bajek i Baśni Koreańskich nie wiedziałam, jak odnieś się do treści. Dzięki semestrze spędzonym na Pusan National University i wykładom z mitologii i sztuki koreańskiej, mam całkiem niezłą wiedzę na temat koreańskiego folkloru. Przez to trudno było mi zrecenzować książkę autorstwa Williama Elliota Griffisa. Postanowiłam jednak, podejść do niej, jak do tekstu źródłowego dotyczącego spojrzenia kolonizatorów na Półwysep Koreański, a nie jako źródło wiedzy o nim samym. Szczególnie, że tekst powstał w 1922 roku, 5 lat przed wizytą autora w Korei, na podstawie listów otrzymanych od stacjonujących na półwyspie misjonarzy i nauczycieli. Choć w ich relacjach udało im się przekazać niektóre wartości rdzennych mieszkańców, obecnie mamy dużo więcej rzetelniejszych źródeł informacji na temat koreańskiego folkloru. I to bez dodatkowych wstawek odnośnie Koreańczyków w zestawieniu z zachodem. 🦁 Niemniej jednak same bajki czytało mi się przyjemnie! Doceniam też pracę redakcji, która starała się prostować informacje zawarte w oryginale, takie jak nazwy krain i ważnych postaci. Pozycja ta jest miłym dodatkiem dla osób, które interesują się Koreą i chcą dowiedzieć się o niej nieco więcej, ale nie mają dostępu do anglojęzycznych źródeł lub nie zależy im na głębokiej analizie. Dzięki książce poznamy symboliczne znaczenie tygrysa oraz niedźwiedzia, dowiemy się kim są Tokkaebi i poznamy legendę założenia. Ja czułam lekki niedosyt, ale ten pociągnął mnie do sięgnięcia po notatki z zajęć i teksty w języku koreańskim – sytuacja win-win!