Magda Puzio

Są książki, które czyta się jednym tchem. Magda Puzio w swoim debiucie pokazała, że należy do niezwykłych autorów. Mam nadzieję, że jej kolejna część będzie równie interesująca. Wszyscy żyjemy i żyliśmy w czasach pandemii. Pamiętamy, co się wtedy działo... Dlaczego ktoś chciałby do tego wracać? Otóż autorka pokazała tutaj kontrolę polityków, niebezpieczeństwo, z którym również teraz się zmagamy. Cztery przyjaciółki marzą o miłości i wolności. Zapomniały, jak to jest żyć bez ciągłej inwigilacji i samodzielności. Możemy samodzielnie decydować o wszystkim, one już nie. Dlatego decydują się przyłączyć do ruchu oporu. Niebezpiecznie jest pisać o polityce. Szczególnie z czytelnymi aluzjami do bieżących i autentycznych sytuacji... Świat wykreowany przez autorkę jest zatem inny od tego co znacie z lekkich książek. Jest wiele zwrotów akcji i sytuacji, które zmuszają do myślenia. Wisława Szymborska napisała: "Tyle wiemy, ile nas sprawdzono". Zastanawiam się, co by było gdyby teraz nas postawić w takiej sytuacji, jak bohaterów tej książki. Nie wiadomo, czy nas to tez nie czeka... Dlatego nie da się przejść obok tego tytułu obojętnie. Bohaterowie nie są idealni, ale walczą o lepsze jutro. Nie ulegają szarości. Wpisuje się to w trendy współczesnych czytelników, wystarczy tu wspomnieć "Niezgodną" czy nawet "Igrzyska śmierci". Myślę, że lekkie nawiązania tutaj się pojawią, nawet nieświadome, ale uważny czytelnik zobaczy ich twórcze przetworzenie. Każdy ma prawo interpretować tę historię na różne sposoby. Osobiście widzę tutaj niezgodę na to, co się dzieje i namowę do walki o lepsze jutro. Nie można się poddać bowiem bierności i zgadzać na wszechobecną propagandę, mandaty, czy zezwolenia... Nie była to zatem łatwa i banalna historia. Okładka jest prosta, nie zwraca uwagi, ale jak to mówi znane przysłowie nie oceniajcie jej po okładce. Treść zaskakuje. Jak przebrniecie przez początek, zanurzycie się w tym świecie.