Katarzyna Jóźwik

Dla jednych duszpasterzem, doradcą, organizatorem, wsparciem duchowym i pocieszycielem. Dla innych przyjacielem, ks. Jerzym, Jurkiem… Władz...

Dla jednych duszpasterzem, doradcą, organizatorem, wsparciem duchowym i pocieszycielem. Dla innych przyjacielem, ks. Jerzym, Jurkiem… Władza komunistyczna widziała w nim wywrotowca i wroga, zagrożenie dla ustroju, które należy zlikwidować. Dla wielu hierarchów kościelnych stanowił problem utrudniający rozmowy z władzami. Dla przyjaciół był zwyczajnym, skromnym, wesołym Jurkiem, z którym lubili rozmawiać i spędzać czas. Wielu duchownych widziało w nim wzór do naśladowania. Inspirował ich do odprawiania nabożeństw patriotycznych i odważnego głoszenia kazań. Dla tysięcy uczestników mszy za ojczyznę stał się prorokiem, głosem, który mówi w ich imieniu, o ich problemach, lękach i cierpieniach. Dzięki temu mogli odzyskać godność i nadzieję na przyszłość. Był orędownikiem i głosicielem prawdy dla tysięcy ludzi, którzy o kłopotach związanych ze stanem wojennym nie mogli mówić głośno z obawy przed represjami. Jego odwaga i bezkompromisowa postawa już za życia uczyniły go symbolem moralnych postaw oporu wobec komunizmu, bohaterem narodowym. Męczeńska śmierć ten obraz pogłębiła.