Cytat dnia
Zestarzała się wraz ze swoimi tajemnicami. Jak wszystkie kobiety. Jej sekrety były jej towarzyszami. Nigdy nie próbowała się ich pozbyć. O n...
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
I odpuść nam nasze winy Romain Sardou 
Na "I odpuść nam nasze winy" natrafiłam z polecenia. Przyznam się, że książki
o tematyce średniowiecznej, nie specjalnie do mnie trafiały, jednak książka Romaina Sardou, pomimo tego że w dużej mierze pisana XIII wiecznym językiem okazała się bardzo ciekawa. Tematyka apokalipsy i końca świata od niepamiętnych lat interesują ludzkość na całym świecie. Co ma z tym wspólnego zapomniana przez władzę i Boga wioska, oraz trzy odnalezione ciała?. Kto stoi za okrutnym spiskiem? Jak może wyglądać świat po końcu świata?. Polecam z czystym sumieniem.
I odpuść nam nasze winy Romain Sardou
„I odpuść nam nasze winy” to historia wymyślona przez autora na bazie historycznych przekazów, dotyczących śledztwa w sprawie wielokrotnego morderstwa, odkrytego w pewnej francuskiej wiosce w XIII wieku.
Sardou, opierając się na owych manuskryptach, dostępnych dziś w paryskiej Bibliotece Narodowej, stworzył powieść sensacyjną z elementami fantasy, osadzoną w realiach średniowiecznych. Fabuła opowiada o tym, w jaki sposób wiążą się wątki wielu bohaterów, w taki czy inny sposób zamieszanych w intrygę związaną z odludną, odciętą od świata osadą na francuskich peryferiach, w której miały miejsce tajemnicze wydarzenia.
Narracja prowadzona jest bardzo dobrze i choć średniowieczny świat nie obfituje raczej w pościgi i wybuchy, czasami nawet trzyma w napięciu. Opisy są plastyczne i przemawiające do wyobraźni, a dialogi wiarygodne. Dużą rolę w powieści odgrywa społeczność kleru, którą autor opisuje jako pełną obłudy, okrucieństwa i hipokryzji, nastawioną przede wszystkim na bogacenie się i manipulowanie naiwnymi, prostymi ludźmi.
„I odpuść nam nasze winy”, mimo że oparta w pewnym stopniu na faktach, nie pozwala czytelnikowi zdobyć wiedzy o minionych czasach, ponieważ oprócz kilku rzeczywistych postaci zawiera jedynie fikcję, ale za to dostarcza przyzwoitej rozrywki czytelniczej. Dla mnie była to lektura szczególnie przyjemna, jako że miła memu ateistycznemu sercu. Polecam!
