Brandon Q. Morris

Trzecia i ostatnia odsłona przygód składającej się z androidów załogi statku kosmicznego Shepherd-1 ma przynieść ostateczną prawdę. Tak wynika przynajmniej z tytułu książki, bo „Wahrheit” to po polsku „prawda”. Trylogia kończy się rozwiązaniem zagadki wokół niezwykłego fenomenu „pasożyta”, który osiadł na pancerzu statku. Załoga Shepherda-1 zmaga się z tym tworem, przy czym elementem zakłócającym pracę astronautów jest dodatkowo inicjator wyprawy, czyli Ilan Chatterjee (rodzaj Elona Muska) – ten multimiliarder i posiadacz wytwórni rakiet kosmicznych przekazuje swoją jaźń drogą radiową na pokład statku, gdzie zostaje ona „wgrana” w ciało jednego z androidów. Całość niestety lekko podnudza. Niby dzieją się dramatyczne rzeczy – biedne androidy dwoją się i troją, aby uratować zagrożoną misję. Brandon Q. Morris, fizyk z zawodu, potrafi świetnie opisywać problemy astronautyki, jednak gdy przychodzi do budowania napięcia nie bardzo mu to wychodzi. W efekcie powstała raczej przeciętna space opera w otoczce hard SF, której akcja prowadzi dosyć prostoliniowo do stosunkowo ciekawego finału.