Cytat dnia
- To nic złego, ciekawość. – Mówią, że to pierwszy stopień do piekła. – Tak… dopiero pierwszy.
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2025
2023
2022
2019
Halo, kto zgubił Ogon? Martyna Szkołyk 
Czy zdarzyło Ci się kiedyś poczuć, że nie do końca wiesz, gdzie jest Twoje miejsce? Że wszyscy wokół zdają się pasować do swojej roli, a Ty wciąż szukasz tego, co jest naprawdę Twoje?
„Halo, kto zgubił ogon?” Martyny Szkołyk to książka, która w niezwykle prosty, a jednocześnie poruszający sposób opowiada właśnie o takim poszukiwaniu - o odnajdywaniu siebie, swojego miejsca i swojej wyjątkowości. I choć to historia skierowana do dzieci od 3. roku życia, to zapewniam Cię, że dorosły też znajdzie w niej coś dla siebie.
Bohaterem opowieści jest biały, puchaty Ogon. Problem w tym, że zgubił on zwierzątko, do którego należy! Brzmi zabawnie? Tak, ale już od pierwszych stron czuć w tej historii ogromną delikatność i ciepło. Ogon wyrusza w podróż, by odnaleźć swojego właściciela. Po drodze spotyka różne zwierzęta i ich ogony - każdy inny, każdy wyjątkowy. Są ogony błyszczące, są takie, które grzechoczą, są silne i sprawne. Każdy ogon coś potrafi, coś znaczy, do czegoś służy. A nasz bohater? Czuje się zagubiony, niepasujący, trochę „nie taki jak trzeba”. Czy to nie brzmi jak odbicie naszych własnych doświadczeń?
Właśnie w tym tkwi niezwykłość tej historii. Pod płaszczem prostej opowieści dla maluchów kryje się przesłanie o różnorodności i akceptacji siebie. Autorka w piękny sposób pokazuje, że każdy z nas ma swoją wartość, nawet jeśli na pierwszy rzut oka nie potrafimy jej dostrzec. To cudowna lekcja dla dzieci, które dopiero uczą się świata - i dla dorosłych, którzy czasem o tej lekcji zapominają.
Dużym atutem książki są ilustracje. Są miękkie, przyjemne dla oka, a sam biały Ogon to bohater, którego naprawdę nie da się nie polubić. Przyznam, że miałam ochotę przytulić go od razu! Kreska jest delikatna, kolory stonowane, co idealnie współgra z nastrojem opowieści. To książka, która aż prosi się o wspólne oglądanie - przewracanie stron, zatrzymywanie się przy detalach i rozmowy o tym, jakie zwierzęta spotkał bohater i czym każdy ogon różni się od innego.
Tekstu jest niewiele, czcionka duża i przejrzysta - dzięki temu lektura sprawdzi się nawet dla najmłodszych dzieci. Ale niech Cię to nie zmyli - prostota nie oznacza banału. Wręcz przeciwnie, to właśnie dzięki niej przesłanie wybrzmiewa jeszcze mocniej.
Najbardziej ujęło mnie zakończenie - pełne ciepła, satysfakcji i nadziei. Bo przecież każdy ogon ma swojego właściciela, każdy człowiek ma swoje miejsce, każdy z nas ma w sobie coś, co czyni go wyjątkowym. I właśnie to odkrycie sprawia, że historia nie tylko bawi, ale i wzrusza.
Ocena: 9/10 - bo „Halo, kto zgubił ogon?” to książka, do której chce się wracać - nie tylko po to, by znów zobaczyć uśmiech dziecka, ale też by przypomnieć sobie, że inność i wyjątkowość to największe skarby, jakie posiadamy.
Halo, kto zgubił Ogon? Martyna Szkołyk
Książki dla dzieci nie zawsze są tylko zwykłą opowieścią, która umili czas lub uśpi wieczorem, czasami mają one ukryty sens i pokazują sytuacje, które uczą nas czegoś nowego.
Pewnego dnia Ogonek odkrywa, że się zgubił i postanowił odnaleźć swojego właściciela, niestety nie było to takie proste. Bohater przemierzał świat i poznawał kolejne zwierzątka, niestety do żadnego z nich nie pasował i zaczął się tym ogromnie martwić, że już na zawsze zostanie sam.
Chociaż format tej książki jest dość mały i nie jest bardzo obszerna, to skrywa ona naprawdę ciekawą historię, posiadającą tak wiele szczegółów, że poznawanie jej to prawdziwa przygoda. Ogonek przemierzając świat, trafia na bobra, wydrę, salamandrę, psa, kangura i jeszcze wiele innych ciekawych zwierząt, przy każdym z nich mamy opis tego, jak wygląda dane stworzenie oraz jego ogon. Czytając opowieść, uczymy się nazw zwierząt i tego, jak wyglądają i do czego służy im ogon, jak się okazuje, to jest to naprawdę ważna część ciała i też bardzo potrzebna.
Oprócz nauki anatomii mamy też bardzo piękny przekaz o tym, żeby nigdy się nie poddawać i szukać swojego miejsca na ziemi, nie zawsze rodzimy się lub przebywamy w miejscu, w którym czujemy się dobrze, ale to nasze życie i możemy je zmienić, jeżeli tylko tego chcemy. Warto uczyć się nowych rzeczy, szukać miejsca, do którego będziemy pasować i osób, z którymi będziemy czuć się dobrze i będziemy dla siebie wsparciem. Tylko dzięki osobom, do których pasujemy i z którymi wspieramy się wzajemnie, możemy osiągnąć szczęśliwe życie.
Bardzo lubię, jak trafiam przypadkiem na takie perełki, po okładce czy tytule nie spodziewałam się, że ta mała książka skrywa historie, która trafi wprost do mojego serca. Polecam wam poznać tę opowieść i pokazać dzieciom, że nie muszą na siłę zmieniać się dla towarzystwa, ponieważ może gdzieś za zakrętem znajduje się nasza bratnia dusza i warto trochę poczekać i poszukać jej, żeby spędzać czas z kimś, kto naprawdę do nas pasuje.
