Maja Mozga-Górecka

Na początku sądziłam, że będzie to jakieś naukowe pisanie na temat rozwoju w czasie prywatnych przestrzeni, ale miło się rozczarowałam. Ta książka jest zbiorem erudycyjnych, ale nie służących popisom autorki esejów, w którym, owszem, pomieszczenia/miejsca pełnią ważną rolę, ale jeszcze ważniejsze jest to, co mówią o swoich mieszkańcach lub osobach z nich korzystających. Mamy więc sekretne miejsca schadzek, buduary, gabinety i pracownie, ale sens ich istnienia powiązany jest z sekretami życiowymi i zawodowymi i ciemnymi nieraz do granic sprawkami konkretnych osób: władców, architektów, artystów, twócy psychoanalizy. Czasem, paradoksalnie, budynek czy przestrzeń zdaje się tylko pretekstem do snucia opowieści o kimś. Czyta się to bardzo dobrze. Mogę tylko polecić.