L.P. Lovell

"Una to płatna zabójczyni wyszkolona przez rosyjską Bratwę. Swoje imię otrzymała od szefa mafii, który traktuje ją jak córkę. Dziewczyna stanowi idealną broń: nie ma sumienia, nic nie czuje, a zabijanie sprawia jej przyjemność. Nazywają ją Pocałunkiem śmierci. Kiedy celem kolejnego zlecenia zostaje capo włoskiej mafii, kobiecie w wykonaniu zadania będzie towarzyszył Nero Verdi. Una zdecydowanie nie docenia swojego kompana. Nie zdaje sobie sprawy, z jak niebezpiecznym mężczyzną współpracuje. I to jest błąd. Wkrótce Nero sam zleci jej, aby rozwiązała pewien problem. Una mogłaby odmówić, ale on ma coś, czego dziewczyna bardzo potrzebuje. Tymczasem jedyną rzeczą, jakiej Nero pragnie, jest władza i z przyjemnością wykorzysta Unę do realizacji własnych celów." Romanse mafijne to jednak nie jest moja kategoria, mimo iż daje im szansę z nadzieją, że któraś z w.w. kategorii mnie zaskoczy. Jak na razie udało się to Paulinie Jurdze jej seria "Matrioszka" jest sztos, nie wiem czemu chwytam jeszcze po takie książki, może dlatego, że tak są reklamowane i chcę sprawdzić na czym polega ten zachwyt, albo lubię siebie gnębić złą lekturą 🤣 "Krwawy król" nie jest jeszcze taki zły. Da się go przeczytać, co nie zmienia faktu, że przez większość czasu ta historia mnie nudziła. Czytając oczy mi się zamykały. Serio. Książka była przewidywalna i nie było żadnej sceny w której bym wstrzymywała oddech od nadmiaru emocji. Bohaterowie nijacy, ani nie grzeją, ani nie ziębią. Nie polubiłam ich, ale też nie znienawidziłam. No cóż... Ja tej książki nie polecam.