Marek Piekarczyk

Podchodziłem do tej książki z dużymi nadziejami. Bo to jednak rzecz o legendzie TSA, charyzmatyczny wokalista, o którego życiu prywatnym nie wiedziałem prawie nic. I w dużym stopniu oczekiwania zostały spełnione, choć nie bez zastrzeżeń. Edytorsko bardzo solidnie wydana książka, w twardej oprawie, z przyjaznym dla wzroku drukiem, uzupełniona archiwalnymi zdjęciami. Merytorycznie: rozmowa płynnie przechodzi z tematu na temat, zachowując jednak chronologię wydarzeń. Równomiernie rozłożono akcenty odnośnie rodziny i młodości Marka Piekarczyka, występów w Sektorze A, TSA i Ball’s Power, pobytu w Stanach Zjednoczonych oraz udziału w „The Voice of Poland”. Dla mnie znacznie lepiej wypadają te partie, które o dziwo nie dotyczą muzyki. Może dlatego, że wcześniej przeczytałem „Ten gitarowy huk” – nieautoryzowaną historię TSA, toteż głód odnośnie dziejów grupy został zaspokojony. Tym bardziej, że rozmowa dość niechętnie przechodzi na temat rozpadu grupy i częstych wewnętrznych podziałów (TSA Evolution). Bardzo zajmujące były rozdziały, których treść dotyczyła czasów hipisowskich, festiwalu w Jarocinie czy podejmowanej z konieczności pracy fizycznej za oceanem. O wielu poruszanych faktach z życia artysty nie miałem pojęcia. Lektura jest interesująca, co w ogromnej mierze jest zasługą wokalisty – istnej kopalni anegdot, który potrafi niezwykle interesująco opowiadać. Wielki szacunek odnośnie jego zainteresowań literackich. Natomiast mam wrażenie, że jednocześnie bohater wywiadu zbyt często popada w mentorski ton. Niekiedy bywa też niekonsekwentnie: z jednej strony utyskiwanie na wszechobecny niedostatek, a z drugiej strony liczne przykłady bardzo sprawnego zarządzania dochodami. Z jednej strony uzasadnione przekonanie o własnej wartości jako artysty, a z drugiej strony zupełnie niepotrzebne porównywanie z dokonaniami innych zespołów. Jest to pewien minus, aczkolwiek nie przesądza o ogólnej pozytywnej ocenie. Książka naprawdę godna przeczytania.