Najnowsze artykuły
Artykuły„Odpowiedź kryje się w tobie” – Katarzyna Wolwowicz zdradza, jak ją odnaleźć
1
ArtykułyNowa karkonoska powieść Sławka Gortycha! „ŚWIĘTO KARKONOSZY”- już wkrótce! KONKURS15
ArtykułyWielkanocna chwila odpoczynku z literaturą – okazje na ebooki do -95% i ranking top tytułów1
ArtykułyNie żyje Wiesław Myśliwski. Autor „Kamienia na kamieniu” i „Traktatu o łuskaniu fasoli” miał 94 lata48
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Droga przez piekło Djénane Kareh Tager 
Syria to synonim (obecnie) niebezpieczeństwa. Rok temu gościliśmy chrześcijańskiego misjonarza, który właśnie z Syrii musiał uciekać. o ile mi wiadomo, dotąd przebywa w Unii Europejskiej, bez szans na powrót ze względu na konflikt zbrojny.
wstrząsająca relacja muzułmanki, która na własnej skórze doświadczyła okrucieństw obozu rządowego i posłusznych mu sił zbrojnych, które w walce z bojownikami-partyzantami zrównały z ziemią jej rodzinne miasteczko. Z relacji kobiety wiele się można dowiedzieć, w jaki sposób rząd zastraszał obywateli, jak zmuszał ich do pracy za godowe stawki, byle tylko ludzie zamiast walką o wolność zajęli się kombinowaniem jak przeżyć do końca miesiąca i utrzymać liczną rodzinę. oczywiście kobiety nie mogły pracować, a każdy mężczyzna był potencjalnym buntownikiem. Ze strachu przed utratą władzy rząd stosował stalinowskie metody i represje. zatrzymanie ludzi bez stawiania zarzutów, bez procesu, bez możliwości obrony, zastraszanie więźniów torturami, ;publiczne egzekucje- katalog tych potworności naprawdę może wstrząsnąć wrażliwszym czytelnikiem. Do tego obywatele całymi setkami po prostu "znikają", jak zaginął narzeczony jej siostry.
Droga przez piekło Djénane Kareh Tager
Arab to Arab, prawda? Mało kto czuje różnicę pomiędzy Palestyńczykiem, Syryjczykiem czy Egipcjaninem. Moim skromnym zdaniem Syryjczyk tak się ma do Egipcjanina, jak Norweg do Włocha...
Dane mi w życiu było odwiedzić Syrię (2 lata przed piekłem). Zakochałam się w tym kraju i tamtych ludziach na zabój! Nigdy i nigdzie nie spotkałam się z taką gościnnością i taką dobrocią ludzką. Nie tylko w stosunku do mnie, to było bardzo widoczne na ulicach i w sklepach, na sukach i w prywatnych domach.
Płakałam i nadal płaczę rzewnymi łzami nad narodem syryjskim. Żadna ze współczesnych wojen czy rewolucji pochłaniających ofiary nie przygnębia mnie tak bardzo jak sytuacja w Syrii.
Książka tylko pogłębiła to moje przygnębienie, ale uważam, że to pozycja ważna i wartościowa, chociaż tak przerażająca i smutna.
