Michał Koterski. To już moje ostatnie życie

Beata Nowicka, Michał Koterski

7,7 / 10

9 ocen

0 opinii

Znak

Wydawnictwo: Znak biografia, autobiografia, pamiętnik

Kategoria:: biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:: audiobook
Data wydania:: 2025-03-06
Data 1. wyd. pol.:: 2025-03-06
Język:: polski
ISBN:: 9788383672847
Długość:: 7 godzin 29 minut
Lektor:: Jakub Kamieński, Anna Maria Buczek

więcej

Michał Koterski. To już moje ostatnie życie

"Przeleciał mi przed oczami film z życia i zrozumiałem, że jak dzisiaj się nie zatrzymam, to już nigdy nie powtórzy się taka szansa. Umrę tu samotnie. Zaćpam się, zapiję, zachleję na śmierć. To będzie mój koniec."

Michał Koterski

Od czternastego roku życia zażywał narkotyki. W liceum zamiast do szkoły chodził do klubów, gdzie zaprzyjaźnił się z lokalnymi gangsterami. Parę dni przed maturą pilnował ojca, żeby ten nie zapił się na śmierć. Po sukcesie filmu Dzień świra, w którym zagrał Sylwusia, nie było lepiej. Na każdą imprezę przychodził naćpany lub pijany. Były sytuacje, których nie miał prawa przeżyć. Lubił się leczyć, jeździł do ośrodków dla uzależnionych, chodził na terapie, na mityngi. Robił to w jednym celu: aby się „podreperować”, żeby potem „lepiej się zażywało”. Nikt nie wierzył, że uda mu się wygrać z uzależnieniami. Nawet on sam.

Co stało się w jego życiu, że dzisiaj jest „czysty”? Mówi o tym wprost: „to dar od Boga”.

Pół życia zajęło mu wychodzenie z uzależnień. Wie, że to jego ostatnia szansa. Pomaga mu świadomość, że jego syn Fryderyk jest pierwszym Koterskim, który urodził się w trzeźwej rodzinie.

To już moje ostatnie życie jest niezwykle szczerą rozmową o życiu, uzależnianiach, wychowaniu w rodzinie obarczonej od pokoleń nałogami, o sławie i jej mrocznych stronach. Ale również o miłości, łasce, Bogu i życiu „na trzeźwo”.

Beata Nowicka – dziennikarka. Autorka wielu niezapomnianych wywiadów z najważniejszymi postaciami świata kultury, polityki, show-biznesu. Autorka siedmiu książek, m.in. Basia. Szczęśliwą się bywa, z Barbarą Stuhr, Jak ja to robię, z Ewą Drzyzgą, Stuhrmówka, z Maciejem Stuhrem, oraz Zbyszek przez przypadki, ze Zbigniewem Zamachowskim.

Michał Koterski – polski aktor, prezenter telewizyjny. Na wielkim ekranie debiutował w 1999 roku rolą Sylwusia, syna Adama Miauczyńskiego, w filmie Marka Koterskiego Ajlawju. Zagrał tę postać jeszcze w dwóch filmach: Dzień świra (2002) i Wszyscy jesteśmy Chrystusami (2006). Grał też w wielu innych filmach, m.in. 7 uczuć i Gierek, oraz serialach. Był uczestnikiem licznych programów: Jak oni śpiewają, Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami, Agent – Gwiazdy, The Story of My Life. Historia naszego życia. Prowadził talk-show Polsatu Misiek Koterski Show. Ma syna Fryderyka.

Średnia ocen

7,7 / 10

0 opinii 9 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Michał Koterski. To już moje ostatnie życie w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Opinia społeczności i

Michał Koterski. To już moje ostatnie życie

Michał Koterski opowiada o swoim życiu rodzinnym i zawodowym. Mówi też o tym, jak w pewnym momencie wskutek utraty kontroli nad substancjami psychoaktywnymi utracił także kontrolę nad życiem. A następnie rozpoczął drogę utrzymywania abstynencji i zmiany w życiu. To wszystko dzieje się z właściwą Michałowi chłopięcą swadą, tylko że czasem w tym zapale nieco go ponosi i przebija się jego impulsywność i, niejako, pochopność w wygłaszaniu pewnych kwestii. Czyta się lekko i ciekawie, warto poznać drogę krętą i wyboistą, ale też bogatą w ciekawe przystanki, Michała Koterskiego. Książka zrobiona profesjonalnie w klasycznym stylu medialnego promowania bohatera-współrozmówcy. No i teraz po co? Z perspektywy dwóch lat po ukazaniu się książki i obserwowania poczynań Koterskiego wszystko układa się w zbieżną całość i tylko rodzi się pytanie okraszone łyżeczką dziegciu – a nie można o sobie opowiadać po prostu dla samej opowieści? Chyba takie wydawani książek wśród znanych i mniej lub bardziej lubianych to +10 do celebryctwa (w konsekwencji także kilka kafelków złociszy do kieszonki z tytułu zleceń).

Zgłoś

10119

1132

Oceny książki Michał Koterski. To już moje ostatnie życie

Średnia ocen

7,7 / 10

9 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Michał Koterski. To już moje ostatnie życie

WygnanieczKrainyTam

20.03.2026

9 / 10

Na półkach:

Nie potrafię słuchać Miśka Koterskiego, ale czytać?! I to jak. Burzliwe, dziwne, wykręcone na wszystkie strony życie. Albo ŻYCIE.

Pokaż mimo to

113

AdamBielawiecki

20.03.2026

5 / 10

Na półkach:

Zupełnie nie rozumiem niektórych ocen. Książka poprawna, nieco smutna, ale na pewno daleko jej do dobrej biografii. Od powstała, bo autor chciał zarobić i coś tam opowiedzieć.

Pokaż mimo to

Czlowiekzexcela

14.03.2026

9 / 10

Na półkach:

Dawno żadna książka mnie aż do tego stopnia nie wciągnęła, mimo że nie byłem nigdy fanem Michała Koterskiego. Wywiad rzeka, czyli historia o uzależnieniu od wszystkich substancji, upadku przez to na samo dno, o ludziach, którzy pomogli wyjść z uzależnień. Dalsza część o nawróceniu, o tym jak wiara w Boga pomaga nie tylko w życiu bez nałogu, ale także w codziennych trudnościach. Polecam!

więcej Pokaż mimo to

197

121

Karol_Paradziński

25.02.2026

9 / 10

Na półkach:

A co ja się będę rozpisywał, po prostu życie pisze najlepsze scenariusze.

Pokaż mimo to

kaka84k

24.02.2026

7 / 10

Na półkach: , ,

To szczera, poruszająca i momentami wstrząsająca opowieść o walce z uzależnieniem, upadkach oraz mozolnym podnoszeniu się z dna. Autor bez upiększeń opisuje swoje życie w cieniu sławy, autodestrukcyjne wybory i drogę do trzeźwości. To historia o bólu, nadziei i odpowiedzialności – pokazująca, że nawet po najciemniejszych momentach można zacząć od nowa.

Pokaż mimo to

czytajoncy

24.02.2026

7 / 10

Na półkach:

Wartościowa pozycja.

Nawet mimo spotykanej niechęci do tego człowieka dla wielu może być inspiracją do zmian i dowodem, że w każdym z nas tkwi ogromna siła.

Pokaż mimo to

Mariusz Szulc

09.02.2026

8 / 10

Na półkach:

Przeczytałem książkę jednym tchem. Bardzo przyjemnie się czyta. Do mnie bardzo trafiła historia Miśka bo sam od 2 lat jestem wolny od nałogów. Myślę że warto przypomnieć sobie jak jesteśmy podobni w walce ze słabościami

Pokaż mimo to

2946

1830

Kasia b

22.01.2026

8 / 10

Na półkach:

Zabawna, lecz momentami wzruszająca, pisana językiem celowo kolokwialnym, ale inteligentnym, bez zadęcia i podlizywania się czytelnikowi. Sprawia wrażenie szczerej, choć bez wywnętrzniania się i prania brudów. Osobiście nieco przerastały ,mnie nawrócone wstawki (Koterski jest gorliwym katolikiem),niemniej nie ma tu mowy o nawracaniu czytelnika. (Pół)autobiografia warta grzechu.

więcej Pokaż mimo to

104

myszaj

09.01.2026

7 / 10

Na półkach:

To jedna z tych książek, przy których długo przechodziłam i wachałam się czy warto. Miśka Koterskiego z powierzchownych relacji w mediach odbierałam jako chłopca, który nigdy nie dorósł. Taki Piotruś Pan.
Z tej lektury wyłania się facet z traumami, nałogami i mimo wszystko wolą zycia. Okazało się, że facet ma coś do powiedzenia, nie głupiego zresztą. Ma siłę by być trzeźwym, odwagę by mówić o wierze i swoich przekonaniach. Mówić tak jakoś z serca człowieka któremu wiara daje siłę, nie czyniąc z niego fanatyka.
Czyta się dobrze, z pragnieniem, żeby wytrwał i był.

więcej Pokaż mimo to

Ewelina

04.01.2026

7 / 10

Na półkach:

Bardzo dobrze się czyta. Książka w formie wywiadu. Michał ma dużo refleksji i przemyśleń na temat życia, którymi otwarcie się dzieli.

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

1855 użytkowników ma tytuł Michał Koterski. To już moje ostatnie życie na półkach głównych

Przeczytane 1 177
Chcę przeczytać 637
Teraz czytam 41

282 użytkowników ma tytuł Michał Koterski. To już moje ostatnie życie na półkach dodatkowych

Posiadam 165
2024 40
2025 25
2023 23
2026 11
Biografia 9
Ulubione 9

Tagi i tematy do książki Michał Koterski. To już moje ostatnie życie

Inne książki autora

Więcej

7,8

Michał Koterski. To już moje ostatnie życie Michał Koterski, Beata Nowicka

6,8

Zbyszek przez przypadki. Zbigniew Zamachowski w rozmowie z Beatą Nowicką Beata Nowicka, Zbigniew Zamachowski

7,1

Stuhrmówka. A imię jego czterdzieści i cztery Beata Nowicka, Maciej Stuhr

7,3

Basia. Szczęśliwą się bywa Beata Nowicka, Barbara Stuhr

6,7

Jak ja to robię Ewa Drzyzga, Beata Nowicka

7,2

Stuhrmówka, czyli gen wewnętrznej wolności. Maciej Stuhr w rozmowie z Beatą Nowicką Beata Nowicka, Maciej Stuhr

więcej

Beata Nowicka

Dziennikarka. Autorka wielu wywiadów z wybitnymi postaciami świata kultury, polityki, show-biznesu, m.in. Krystyną Jandą, Agnieszką Holland oraz Wojciechem Kilarem. Autorka książek, m.in. Basia. Szczęśliwą się bywa z Barbarą Stuhr, Między nami z Małgorzatą Tusk oraz Jak ja to robię z Ewą Drzyzgą.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Najsłodszy. Autobiografia pisana kciukiem

Michał Figurski

Bardzo dobrze i szybko się czyta. oprócz pokrzepienia, które niesie - jest także świetnie napisana, z dużym dystansem, z fajnym mocnym humorem. Spodziewałbym się że będzie to raczej książka typu "tania sensacja" ale potem byłem na ASP na PolandRock festiwal gdzie Pan Michał był gościem, to skłoniło mnie to zakupu książki i o mój boże biję się w pierś! Polecam.

Rafał Massel

ocenił na78 miesięcy temu

Synek księdza Kaczkowskiego

Piotr Żyłka Patryk Galewski

Są takie książki, które po przeczytaniu odkłada się na półkę, ale one wcale nie chcą wyjść z głowy. „Synek księdza Kaczkowskiego” to dla mnie absolutny top – pozycja doskonała pod każdym względem, która zostawia w czytelniku trwały ślad. To przede wszystkim niesamowicie wzruszająca historia. Opowieść o Patryku Galewskim to gotowy scenariusz na życie, który pokazuje brutalną prawdę: nie ma sytuacji bez wyjścia. To głęboka, autentyczna książka o wierze – ale nie tej pomnikowej, lecz tej działającej w praktyce, objawiającej się w drugim człowieku i dawaniu szansy tam, gdzie świat postawił już krzyżyk. W tej publikacji wszystko idealnie ze sobą zagrało. To prawdziwy emocjonalny rollercoaster, lektura dosłownie wyciska łzy, by za chwilę dać powód do tego, żeby głośno się zaśmiać. Ten balans między trudnym świadectwem a humorem sprawia, że przez książkę się „płynie”. Ogromne brawa należą się za warsztat. Styl prowadzenia wywiadów przez Piotra Żyłkę jest po prostu genialny. Autor jest niezwykle delikatny, dając bohaterowi przestrzeń na najtrudniejsze wyznania, a jednocześnie stanowczy, kiedy trzeba dotknąć sedna sprawy. Dzięki temu podczas lektury miałem nieodparte wrażenie, że siedzę przy jednym stole i mam zaszczyt sam na sam porozmawiać z Panem Patrykiem. Ta intymność i szczerość są wręcz namacalne. Jeśli szukacie czegoś, co Was poruszy, wstrząśnie, a na koniec wleje w serce ogromną dawkę nadziei to jest właśnie ta pozycja. Doskonała pod każdym względem!

Wojciech

ocenił na101 dzień temu

Niejednoznacznie pozytywny

Filip Chajzer

Piękna, wzruszająca książka. Nie jest wielkim pisarzem ale myślę, że sobie poradził. Opowiada o tym, jak się podnieść po ogromnej tragedii. Podziwiam go, cenię jako człowieka. Uczciwy, autentyczny. Filip opowiada szczerze o uczuciach, które pojawiają się po stracie kogoś naprawdę bliskiego. Miałam tak samo po starcie bliskiej osoby. Polecam dla oczyszczenia umysłu.

Lentylka

oceniła na78 miesięcy temu

Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim

Aleksander Kaczorowski Aleksander Kwaśniewski

Przed czytaniem tej książki miałem wyrobione zdanie o prezydencie Kwaśniewskim i nie była to zbyt pochlebna opinia. Przyznam, że po lekturze mój punkt widzenia nie zmienił się o 180 stopni, jednak muszę stwierdzić, że niniejszy reportaż mi wiele spraw rozjaśnił. Czasem tkwi się w przekonaniu o kimś nie znając jego historii. Wywiad Aleksandra Kaczorowskiego otwiera drzwi do zrozumienia znaczących kwestii, którymi prezydent Kwaśniewski kierował się podejmując ważne dla Polski decyzje podczas swoich dwóch kadencji, a także w okresie zanim wystartował w wyborach. Decyzji, dzięki którym kraj po dziś dzień zyskuje gospodarczo, ale i potyka się moralnie. Pytania, choć generalnie zadawane dość chaotycznie, wydają się wydobywać istotę myślenia włodarza ówczesnego państwa, a jednocześnie męża i ojca. Miałem wrażenie, że tak jak same pytania, tak i odpowiedzi respondenta zdają się czasem odbiegać od sedna sprawy. Kwaśniewski wielokrotnie dopuszcza się w nich dygresji, jednak w ujęciu ogólnym sprawiają one dobre wrażenie. Spodziewałem się, że większa część tego wywiadu-rzeki będzie badała zdanie Kwaśniewskiego w sprawie konfliktu na Ukrainie. Były prezydent w każdym ze swoich wywodów wykazuje się dużą wiedzą. Ujawniają się jego kompetencje lingwistyczne, umiejętności bacznej obserwacji świata oraz przewidywania zdarzeń na mapie politycznej. Pokazuje oblicze mentora, nauczyciela, ojca narodu, z uwagami którego warto budować korzystne i trwałe relacje na każdym szczeblu kariery. Nie pozostawia przy tym złudzeń, że pełniąc czołowe funkcje w państwie należy mieć przede wszystkim szacunek do ludzi, tolerancję dla odmiennych ideowo, a także spory dystans do siebie. Obszerność tego wywiadu nie gwarantuje uzyskania wyjaśnienia wszystkich kluczowych kwestii, które wieku czytelników chciałoby uzyskać, ale z pewnością nie da się oprzeć wrażeniu, że książka Kaczorowskiego to dobry podręcznik historii współczesnej.

mike-bike

ocenił na71 miesiąc temu

Kora. Się żyje. Biografia

Katarzyna Kubisiowska

W moim domu Kora była zawsze. Moja mama jako jej wielka fanka od nastoletnich lat w późniejszym życiu chciała nas zarazić jej głosem i muzyką i ja już jako malutka dziewczynka uwielbiałam tę kobietę i jej głos. Zawsze czułam się dobrze słuchając w odtwarzaczu płyt Maanamu. Później jako nastolatka czułam się taka super, że jako jedyna w gronie znajomych słucham takiej legendy. Dlatego Kora na zawsze ze mną zostanie, do końca życia będzie moją idolką i wielką inspiracją w wielu kierunkach. To pierwsza moja przeczytana biografia o Korze, ale na pewno nie ostatnia. Bardzo dużo dała mi ta książka i pomimo chaotyczności i urywania tematów naprawdę nie mogłam się od niej oderwać. Myślę, że biografie są właśnie dla ludzi, którzy kochają tych, o których się pisze by mogli na nowo i z jeszcze większą miłością zakochać się w danej idolce/idolu. W ten pochmurny wtorek zachęcam każdego do puszczenia sobie piosenki Maanamu i zachłyśnięcia się tą cudowną muzyką i tym pięknym głosem.

Gabriela Lewandowska

oceniła na811 dni temu

Jak dożyć setki

Julian Sobiech

Tytuł trochę prowokacyjny, ale książka wartościowa. Prawdziwy temat to ja żyć zdrowo. Cenna bo obejmuje temat szeroko, a co najważniejsze ma zdroworozsądkowe podejście. Trochę może za dużo wyników badań i %, ale za to rozsądny komentarz. Cenne są też podsumowania rozdziałów. Polecam.

1travel

ocenił na83 miesiące temu

Koniec gry

Damian Jankowski Dawid Ogrodnik

Dawid Ogrodnik, aktor kameleon – w wywiadzie o sobie spisanym przez Damiana Jankowskiego. Do tej pory ceniłam go bardzo za role w „Chce się żyć” (przy pierwszym oglądaniu szlochałam tak, że mało co widziałam z filmu) oraz za „Johnego”, gdzie przygotowałam się na wzruszenia a śmiałam się i wyszłam z kina dumna, że też jestem z Sopotu:) Teraz cenię go jeszcze za głębię siebie, z której korzysta podczas grania ról na scenach i w życiowej grze. „Czasem jedno zdanie wypowiedziane we właściwym momencie może zmienić bieg historii”. „Aktor, który zdradza swój sekret, przestaje być ciekawy i widz przestaje za nim podążać...Można to odnieść niemal do każdej sfery życia, najgorzej stać się nudnym i przewidywalnym”. „Pytam ich (studentów),co jest podstawą aktorstwa? Słowo. A to nieprawda. Jest nią obecność, oddech, uważność, skupienie. Samym oddechem możemy zagrać wiele emocji, takich jak zdziwienie, lęk czy strach”. I mam nadzieję Panie Dawidzie, że wbrew tytułowi książki ta gra tak szybko się nie skończy.

Beata

oceniła na84 miesiące temu

Zamiast czekać, zacznij żyć!

Jan Kaczkowski

Ksiądz Jan Kaczkowski, znany ze swojej głębokiej wrażliwości, odwagi w stawianiu trudnych pytań i niezwykłej umiejętności poruszania serc, pozostawił po sobie nie tylko inspirujące wspomnienia, ale także bogactwo refleksji. Jego książka „Zamiast czekać, zacznij żyć!” to kolejne świadectwo życia pełnego miłości, bliskości i autentyczności. Jest to zbiór tekstów, które wcześniej nie ujrzały światła dziennego, a które teraz pozwalają nam na nowo wsłuchać się w jego wyjątkowy głos. Książka ta stanowi swego rodzaju duchowy poradnik, który nie tylko zachęca do działania, ale wręcz każe wyjść poza wygodną strefę komfortu. Ks. Kaczkowski z typową dla siebie szczerością i prostotą podkreśla, że życie nie powinno być wyczekiwaniem na lepszy moment, ale ciągłym wyborem miłości, zaangażowania i odpowiedzialności. Piłka, jak wielokrotnie zaznacza, jest po naszej stronie – to my decydujemy, co zrobimy z czasem, który mamy. Czytając „Zamiast czekać, zacznij żyć!”, łatwo dostrzec niezwykły dar autora do nawiązywania głębokiej relacji z czytelnikiem. Jego słowa są pełne ciepła, ale i stanowczości, przypominają o rzeczach fundamentalnych, które w codziennym biegu życia często umykają naszej uwadze. Ks. Kaczkowski przypomina, że miłość nie jest jedynie emocją, ale codziennym wyborem, który wymaga wysiłku, odwagi i poświęcenia. Jednym z najciekawszych aspektów książki jest jej zdolność do inspirowania działania. Autor nie moralizuje, nie daje gotowych odpowiedzi, ale stawia pytania, które zmuszają do refleksji nad własnym życiem. Czy rzeczywiście wykorzystujemy dany nam czas? Czy nasze relacje z innymi są autentyczne? Czy potrafimy kochać pomimo trudności i przeciwności losu? Te pytania, choć proste w formie, mają głęboki wpływ na czytelnika i mogą stać się impulsem do realnej zmiany. Styl księdza Kaczkowskiego, jak zawsze, urzeka swoją autentycznością. To, co pisze, nie jest teoretycznym rozważaniem, ale wynika z jego osobistych doświadczeń – zarówno tych pięknych, jak i bolesnych. Ta szczerość sprawia, że czytelnik czuje, jakby rozmawiał z bliskim przyjacielem, który rozumie jego obawy i lęki. Książka „Zamiast czekać, zacznij żyć!” jest dla każdego, kto poszukuje głębszego sensu w codziennym życiu. To pozycja zarówno dla tych, którzy zmagają się z trudnościami, jak i dla osób pragnących spojrzeć na swoje życie z nowej perspektywy. Nie jest to łatwa lektura – wymaga otwartości i gotowości na konfrontację z samym sobą – ale jest to książka, która może odmienić sposób patrzenia na świat. Podsumowując, „Zamiast czekać, zacznij żyć!” to niezwykle poruszająca i inspirująca pozycja, która przypomina, że życie jest tu i teraz. Ks. Jan Kaczkowski zachęca nas, byśmy nie tracili czasu na czekanie, lecz z odwagą podejmowali wyzwania, które przynosi każdy dzień. To książka, która zostaje w sercu na długo i pomaga odnaleźć motywację, by żyć pełnią życia.

Bettygreen

ocenił na101 rok temu

Kalibabka. Historia największego uwodziciela PRL

Wiktor Krajewski

Jak powiedział Janusz Dymek, pracujący przy serialu "Tulipan", inspirowanym postacią Kalibabki - to był w gruncie rzeczy bardzo nieciekawy facet. I ja mam dokładnie takie same odczucia po przeczytaniu jego biografii, zastanawiając się wraz z samym autorem, czy był w ogóle wart upamiętnienia w formie biografii. Jerzy Kalibabka był po prostu żałosnym narcystycznym manipulatorem, który potrafił te nieciekawe przecież cechy, przekuć w sens życia i motor napędowy działania. Miałam tą wątpliwą przyjemność pracować z osobą o psychopatyczno-narcystycznej osobowości, stąd tym większym obrzydzeniem napawała mnie postać Tulipana. Za to muszę oddać autorowi, że napisał tą książkę w taki sposób, że czyta się świetnie i chętnie sięgnę po pozostałe jego autorstwa. Jak powiedziała Katarzyna Bonda - autor słusznie odarł z mitu największego uwodziciela PRL-u przedstawiając go "nagiego", jakim rzeczywiście był. I zrobił to naprawdę po mistrzowsku.

Misiowe_czytanie

ocenił na825 dni temu

Polska na odwyku

Marek Sekielski

Przeczytałam z ciekawości, mimo, że nie znam już żadnej osoby uzależnionej, bo ta, którą znałam przegrała w ubiegłym roku. Ta książka z jednej strony jest optymistyczna, bo tu są pozytywne historie tych, którym się udało. Z drugiej strony jak raz wdepniesz, to jesteś w tym do końca życia, a zaczyna się niewinnie.

Amarantus

ocenił na64 miesiące temu

Dzienniki wdzięczności

Janice Kaplan

"To nie wydarzenia mnie uszczęśliwiają, lecz to jak je odbieram..." Zgodnie z sugestią tytułu (dziennik ...) autorka zaprasza nas do osobistej (codziennej ;) podróży ku wdzięczności, ku dostrzeganiu pozytywnej strony życia, ku odpowiedzialności (i wolności) tworzenia własnych interpretacji doświadczanych sytuacji. Publikacja przypomina mi w stylu książkę G.C. Rubin "Projekt szczęście"...

Anna_Kowalska

oceniła na610 miesięcy temu

Śmierć all-inclusive. Jak Polacy umierają na wakacjach

Piotr Mieśnik Magda Mieśnik

Książkę „Śmierć all inclusive. Jak Polacy umierają na wakacjach” czytałam z perspektywy osoby pracującej w turystyce i muszę przyznać, że to lektura, która jest potrzebna. Pokazuje wakacje nie jako kolorowy katalog marzeń, ale jako rzeczywistość, w której obok beztroski istnieje też ryzyko. To zbiór krótkich reportaży - konkretnych, rzeczowych, pozbawionych sensacji. Każda historia opisuje inną tragedię: wypadek, utonięcie, brawurę, zlekceważenie zasad. Ta krótka forma działa bardzo mocno, bo nie ma tu zbędnych ozdobników, są fakty i konsekwencje. Z zawodowego punktu widzenia szczególnie uderzające jest to, jak często dramat zaczyna się od czegoś pozornie niewielkiego: braku ubezpieczenia, alkoholu, ignorowania ostrzeżeń czy przecenienia własnych możliwości. W branży turystycznej wielokrotnie powtarzamy klientom zasady bezpieczeństwa, a ta książka pokazuje, że to nie są formalności. To trudna, ale potrzebna lektura. Nie ma w niej moralizowania, jest za to przypomnienie, że wakacje nie zwalniają z odpowiedzialności ani turystów, ani osób pracujących w turystyce.

indisposed

ocenił na71 miesiąc temu

Moja nitka

Dorota Wodecka Maria Pakulnis

Urzekła mnie i bardzo wciągnęła biografia Marii Pakulnis "Moja nitka" wydana w formie wywiadu, przeprowadzonego z aktorką przez Dorotę Wodecką. To piękna, ciepła, a przede wszystkim bardzo mądra opowieść o życiu; dzieciństwie, młodości, dojrzewaniu, życiowych wyborach, nauce w szkole teatralnej, pierwszych filmowych rolach, karierze zawodowej, ale to też opowieść o życiu prywatnym, jego urokach i smutkach, stratach i porażkach, o macierzyństwie, osamotnieniu, chorobie, godzeniu się z tym co nas otacza, opowiedziana bez zadęcia, w poczuciu szacunku do życia, świata, wykonywanego zawodu i całego środowiska. Nie znajdziemy tu użalania się nad sobą, nad swoim losem, choć nie zawsze był on łaskawy, nie odczytamy w słowach aktorki pretensji czy choćby nuty żalu do losu o przemijanie, mniej ról, inną ich wartość. Na podstawie tych wyjątkowych i bardzo ciekawych rozmów, Maria Pakulnis jawi się jako osoba wyjątkowo ciepła, mądra, szalenie empatyczna, wrażliwa, tolerancyjna, skromna, niezmiernie pracowita i utalentowana, o czym świadczyć mogą setki ról w filmach, serialach, wielu spektaklach teatralnych, współpraca z takimi wielkimi reżyserami jak Tadeusz Konwicki, u którego zadebiutowała w "Dolinie Issy", z Krzysztofem Kieślowskim, Mariuszem Trelińskim. Karierę na deskach teatralnych rozpoczynała w awangardowym Teatrze Dramatycznym w Słupsku, a w latach 1981-2010 związała się kolejno z kilkoma warszawskimi teatrami – Współczesnym, Dramatycznym i Ateneum. W tej emocjonalnej, mądrej i intymnej rozmowie aktorka nie ocenia wprost swojego życia, jego blasków i cieni, podchodzi do niego z pokorą i ogromnym szacunkiem; za prawdziwe uważa słowa jednego z bohaterów filmu „Dolina Issy”, który zastanawiając się, dlaczego innym jest dobrze, a jemu nie, odpowiada sam sobie, że "być może każdemu dano taką nitkę, jego los i albo schwyci jej koniec i wtedy cieszy się, że postępuje jak należy, albo nie schwyci". Maria Pakulnis uważa, że "można zgubić nitkę, ale szczęściem jest spotkać ludzi, którzy pomogą ci ją złapać, albo na powrót włożą ci ją do ręki." Ona takich ludzi bezinteresownie jej życzliwych wielokrotnie spotkała. Polecam, bo w mojej ocenie jest to jeden z ciekawszych biograficznych wywiadów z ludźmi świata kultury.

Anna Lipińska-Czajkowska

oceniła na82 miesiące temu

Ten drugi

Książę Harry

Czy mieliście już okazję zajrzeć za kulisy życia księcia? Trzy lata temu naprawdę czekałam na premierę tej książki. Miałam nadzieję na mocną, emocjonalną opowieść o byciu tym drugim, o rodzinie, tożsamości i próbie wyrwania się z narzuconej roli. I choć momentami Harry faktycznie mówi szczerze i bez filtra, to jednak czuję lekki niedosyt. Zbyt duża część książki poświęcona jest szczegółom z życia wojskowego Harry’ego. Opisy szkoleń, struktur, procedur i wojennych realiów są bardzo drobiazgowe, momentami aż nazbyt. Rozumiem, że wojsko odegrało w jego życiu ważną rolę, ale jako czytelniczka czułam, że te fragmenty spowalniają narrację i odbierają jej emocjonalną intensywność. Zamiast pogłębiać portret bohatera, chwilami oddalały mnie od niego. Jako czytelniczka poczułam też niesamowity kontrast między oficjalnym wizerunkiem księcia a człowiekiem, który po prostu chce kochać, być kochanym i żyć zgodnie ze swoim sumieniem. Mimo to "Książę Harry. Ten drugi" nie jest książką złą. To opowieść szczera, momentami bolesna i na pewno ważna, szczególnie dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć motywacje i wybory księcia. Trzeba jednak nastawić się na to, że nie jest to wyłącznie intymna spowiedź, lecz także bardzo konkretna relacja z wojskowego etapu życia. Jeśli to Was ciekawi, książka może Was wciągnąć. Jeśli jednak, tak jak ja, czekaliście głównie na emocjonalną historię o tożsamości, rodzinie i byciu tym drugim, możecie poczuć lekki niedosyt #harrytendrugi #recenzjaksiazki #bookstagrampl #czytelniczeinspiracje #biografia #autobiografia #czytankowalandia

Czytankowalandia

oceniła na63 miesiące temu

Człowiek, który bał się żyć

Miguel Angel Montero

Co prawda ta książka nie odmieniła mojego życia, bo wiele cennych rad w niej zawartych mam już w głowie dzięki wcześniejszej lekturze "Mnich, który sprzedał swoje ferrari". Ale dobrze było sobie je przypomnieć. Jeśli ktoś czuje się zagubiony, wydaje mu się, że jego życie nie ma sensu, wszystko mu się sypie - to ta książka z pewnością pomoże mu odzyskać równowagę, świeże spojrzenie na świat i energię do życia. Jest krótka, ma niewiele ponad 130 stron, czyta się ją z przyjemnością. Polecam na trudniejsze chwile, albo po to, aby przypomnieć sobie co w życiu ważne :)

WersjaPapierowa

oceniła na816 dni temu

Glukozowa rewolucja. Kontroluj poziom cukru we krwi, odzyskaj energię i jedz to, na co masz ochotę

Jessie Inchauspé

5/24 Książka polecona mi przez jedną terapeutkę zmagającą się z insulinoopornością. Sama sięgnęłam po nią właśnie z tego powodu - z podejrzeniem problemów z cukrem w oparciu o samopoczucie w ciągu ostatnich miesięcy. Pozycja ta nie zastąpi wizyty u lekarza, ale myślę, że jest bardzo miłym wprowadzeniem do tematu, bo czyta się ją szybko, ma masę praktycznych wskazówek i szczyptę humoru. Dla tych którzy szukają wskazówek dotyczących jedzenia węglowodanów tak, aby czuć się lepiej. ///03.04.2026///

Lukrecja

oceniła na88 dni temu

Nic mnie nie złamie. Zapanuj nad swoim umysłem i pokonaj przeciwności losu

David Goggins

Książkę czyta się dobrze, wciąga. Okres od dzieciństwa do dostania się do SEAL były najciekawsze, potem już jest znacznie słabiej. Ścieżki ani metod postępowania autora nie pochwalam, owszem nie można się poddawać. Ale ignorowanie i przełamywanie ograniczeń jakie wbudowane są w nasze ciała, tych wszystkich czerwonych flag może być bardzo niebezpieczne. Formę buduje się latami a podejście Pana Gogginsa może się źle skończyć, on miał po prostu skoro szczęścia.

Bartosz Orzechowski

ocenił na729 dni temu

Jak żyć z lękiem

Marcin Matych

Z plusów: książka napisana jest mega prostym językiem, wszelkie sposoby radzenia sobie z atakami lęków i rodzaje lęków są spersonifikowane dla łatwiejszego wyobrażenia ich sobie, cały proces jest traktowany jako "gra" gdzie przechodząc na następne terytoria "bezlękowe" poprawiamy sobie jakość życia. Minusy: całą książkę można właściwie zawrzeć w dwóch zdaniach: -just wychodź ze swojej strefy komfortu bro -just okazuj emocje na bieżąco to nie będą kumulować się w Tobie i przeradzać w lęki bro 6-/10

mortis

ocenił na62 miesiące temu

Łowcy skór. Tajemnice zbrodni w łódzkim pogotowiu

Tomasz Patora

Choć w 2000 roku byłam jeszcze nastolatką i powinnam pamiętać głównie szkołę i znajomych, jedno hasło zapadło mi w głowie na długo: „Łowcy skór”. Pavulon, handel śmiercią, niepokój – coś, czego wtedy nie rozumiałam, ale czułam, że jest poważne. Dlatego gdy po latach sięgnęłam po książkę Łowcy skór autorstwa Tomasz Patora, chciałam w końcu zobaczyć pełny obraz tej historii. To nie jest zwykły reportaż. To wejście w sam środek wydarzeń i odkrywanie prawdy krok po kroku. To, co kiedyś widzieliśmy w mediach, było tylko fragmentem. Tu pojawiają się wątki ukryte latami: powiązania, układy, pieniądze i pytanie – dlaczego nikt tego wcześniej nie zatrzymał? Najbardziej uderza nie tylko sam proceder, ale fakt, że pewne działania były… legalne, choć nieetyczne. A to pokazuje, jak cienka jest granica między „dozwolone” a „przekroczone”. Książka brutalnie obala też mit ludzi ratujących życie. Pokazuje, że w systemie byli tacy, którzy zamiast pomagać – kalkulowali. I robili to w sposób przemyślany, wykorzystując metody trudne do wykrycia. A skoro wielu się nie przyznało… ile spraw nigdy nie ujrzało światła dziennego? I choć nie wszyscy brali w tym udział – co daje minimalną ulgę – to ta historia jasno pokazuje: wybór zawsze istnieje. Czy warto przeczytać? Warto – żeby wiedzieć, jak łatwo coś takiego może się powtórzyć.

BookBinge

ocenił na1015 dni temu

Przyjaciele, kochankowie i ta Wielka Straszna Rzecz

Matthew Perry

Książkę skończyłam czytać kilka dni temu ale ciągle o niej myślę, wracam do jej fragmentów. Ale nie dlatego bo jest to arcydzieło literatury światowej. Wracam, bo obudziła we mnie uśpione emocje. 14 lat temu Ta Wielka Straszna Rzecz zabrała mi osobę bliską sercu. Dużo wiem na temat tego o czym pisze Metthiew i wiem, że jest to absolutnie szczere i prawdziwe. Ktoś w komentarzach napisał, że ta książka to rozliczenie z życiem; to prawda. Są też głosy, że to książka o niczym, przepełniona egoizmem i brakiem chęci przepracowania traum. Jak to ujął Metthiew „normalsi” tego nie zrozumieją. Kieruję moje ciepłe myśli do Metthiew i przede wszystkim do osób, które wciąż zmagają się z Tą Wielką Straszną Rzeczą. Wierzę, że im się uda.

Amulette

ocenił na102 dni temu

Cytaty z książki Michał Koterski. To już moje ostatnie życie

Kiedy po terapii alkoholicy czy narkomani konfrontują się na nowo z realnym światem, muszą przestrzegać tak zwanego haltu - to skrót od słów: hungry, angry, lonely,tired czyli dbać o to, aby nie być głodnym, złym samotnym czy zmęczonym. W ośrodku masz to zapewnione na miejscu. Na zewnątrz nie jest to takie proste.

Kiedy po terapii alkoholicy czy narkomani konfrontują się na nowo z realnym światem, muszą przestrzegać tak zwanego haltu - to skrót od słów...

Rozwiń

Michał Koterski Michał Koterski. To już moje ostatnie życie Zobacz więcej

Kilka lat temu mój ojciec zrobił film Siedem uczuć. Otwierają go słowa profesora Wiktora Osiatyńskiego wybitnego prawnika i słynnego alkoholika, o tym, że w szkole nauczono go wielu rzeczy, ale nie tego, że jest siedem podstawowych uczuć, które trzeba umieć wyrażać: radość, złość, smutek, strach, samotność, wstyd i poczucie winy. To prawda. Wychodzimy ze szkoły,nznając na pamięć wszystkie dopływy Nilu czy Mekongu, daty koronacji polskich królów i tablice Mendelejewa, ale o samym sobie wiemy niewiele albo nic. Nikt nas w szkole nie uczy rozpoznawania swoich uczuć, mówienia o nich ani - co gorsza radzenie sobie z trudnymi emocjami. One są spychane na margines".

Kilka lat temu mój ojciec zrobił film Siedem uczuć. Otwierają go słowa profesora Wiktora Osiatyńskiego wybitnego prawnika i słynnego alkohol...

Rozwiń

Michał Koterski Michał Koterski. To już moje ostatnie życie Zobacz więcej

Dziewięćdziesiąt procent ludzi nie potrafi mówić o uczuciach, przeżywać ich. Gdyby zapytać pierwszą z brzegu osobę, co czuje, nie będzie w stanie na to pytanie odpowiedzieć, bo nikt nas tego nie nauczył. Tę ułomność dziedziczymy z pokolenia na pokolenie.

Dziewięćdziesiąt procent ludzi nie potrafi mówić o uczuciach, przeżywać ich. Gdyby zapytać pierwszą z brzegu osobę, co czuje, nie będzie w s...

Rozwiń

Beata Nowicka Michał Koterski. To już moje ostatnie życie Zobacz więcej

Więcej