Piekielnice

PIEKIELNICE
Anna Chełminiak

"Nie dam ja rady przed całym złem świata go obronić. Przed tym najgorszym mogę tylko próbować małego mojego ukryć."

Wiecie, co kocham najbardziej w polskiej fantastyce? To, że wśród gąszcza powtarzalności, utrwalonych schematów, najbardziej popularnych motywów pozwala odnaleźć tchnienie świeżości, a jeszcze częściej trudno uchwytną i pozornie nieoczywistą unikatowość. Piszę Wam o tym, ponieważ dokładnie taka "czarna" perełka autorstwa Anny Chełminiak trafiła w moje ręce, a jej tytuł to "Piekielnice".

Pierwsze, na co zwróciłam uwagę podczas lektury powieści to fakt, iż zestaw, zdawałoby się, dobrze znanych motywów, takich jak czarownice, wampiry, magia, chowańce, został nader pomyślnie, w nieoczywisty właśnie i bardzo oryginalny sposób przeistoczony w świetny zamysł fabularny. Co więcej, pomysł nie tylko niósł ze sobą dobrze rokujący potencjał, ale także został przekształcony w fabułę ciekawą, wciągającą, na pewno niepowtarzalną, a także fascynującą i zupełnie nieprzewidywalną. "Piekielnice" to jedna z tych powieści, co do których nie miałam pewności, czy będzie odpowiednia dla mnie - zupełnie nie wiedziałam czego mogę się spodziewać - a okazała się ogromnym pozytywnym zaskoczeniem.

Fabuła powieści jest nieoczywista, dosyć zawiła, poprzetykana rozlicznymi wątkami, które pozornie nie wiedzieć do czego prowadzą, a ostatecznie okazują się sprytnie uknutą, dobrze zaplanowaną i z pewnością nieprzewidywalną strategią fabularną.

Dużą zasługą dla nieprzewidywalności fabuły jest pierwszoosobowa narracja powieści prowadzona z perspektywy głównej bohaterki - wprawdzie w danym momencie opowieści nie mamy oglądu na całość zdarzeń, wiemy dokładnie tyle, ile bohaterka będąca jednocześnie świadkiem, obserwatorką, detektywem i uczestniczką zdarzeń, ale za to odkrycie wszystkich zależności przyczynowo-skutkowych staje się dla czytelnika przeogromnym zaskoczeniem - dla mnie to wielka zaleta powieści.

"Piekielnice" wyróżnia dynamiczna akcja, chociaż wydarzenia bardziej wyróżnia narastające napięcie niż ogromne ich tempo. Wynika to po części właśnie z tego, iż wszelkie zdarzenia są "przefiltrowane" nie tylko przez bezpośrednią obserwację, ale także myśli, domysły, założenia, osobistą ocenę i stosunek do nich samej bohaterki. Ale cóż to były za obserwacje - bynajmniej nie "chłodne", a pełne emocji, oceniajacego zacięcia, sarkastycznych uwag i niekoniecznie "białego" humoru. Stąd też bierze się unikatowy klimat powieści - mroczny, z gęstniejącą, podsycaną emocjami atmosferą, przemieszaną z budzącymi przerażenie zbr0dniczo-magicznymi, około nekromanckimi rytuałami oraz wspomnianym już specyficznym humorem. Przyznam, że to zadziwiajace połączenie wywarło naprawdę dobre wrażenie na mnie, a przy tym przyjemność z lektury była ogromna.
.
Jeśli chodzi o kreację postaci, to w "Piekielnicach" naprawdę dobrze i pod każdym względem poznajemy jedynie główną bohaterkę Rózię oraz częściowo jej niezwykłego syna Jerzego. Pozostałe postaci zostały potraktowane dosyć zdawkowo, pobieżnie i trudno mówić o możliwości ich dokładnego poznania, choć w zasadzie dla znaczenia całej opowieści taka ich kreacja wydaje się być wystarczająca. Myślę, że Rózia "nadrabia" temperamentem, osobowością, a nawet inteligencją za wszystkich bohaterów - choć jej kreacja jest dominująca, to w niczym zupełnie to nie przeszkadza.
.
Tym, co również urzeka w powieści "Piekielnice" zdecydowanie jest styl i język wypowiedzi, które są idealnie dostosowane do charakteru i klimatu powieści, a przy tym przesycone są sarkazmem i dobrym humorem. Dzięki temu powieść czyta się szybko, płynnie i, nie ukrywam, z wielką przyjemnością. Myślę, że również w stylu uwidacznia się swoiste przełamanie mroku, m@kabry, krw@wego zacięcia powieści poprzez właśnie humor oraz użycie swobodnego i płynnego języka.
.
"Piekielnice" to powieść spod znaku wiedźm, wampirzej dominacji, zbr0dniczych występków, krw@wego i rytualnego anturażu, ale napisana w jakże nieoczywisty, unikatowy i zdecydowanie wciągający sposób. Powieść okazała się nad wyraz fascynującą i zaskakującą opowieścią, o której śmiało mogę rzec, że jest robiącym ogromne wrażenie "powiewem świeżości" w fantastyce. Jeśli lubicie niesztampowe, ale też podsycone nutą odmienności i szczyptą "dziwności" historie, to gorąco polecam Wam "Piekielnice" Anny Chełminiak!
.
#książki #annachełminiak

PIEKIELNICE
Anna Chełminiak

"Nie dam ja rady przed całym złem świata go obronić. Przed tym najgorszym mogę tylko próbować małego mojego ukryć."

Wiecie, co kocham najbardziej w polskiej fantastyce? To, że wśród gąszcza powtarzalności, utrwalonych schematów, najbardziej popularnych motywów pozwala odnaleźć tchnienie świeżości, a jeszcze częściej trudno uchwytną i pozornie...

Cu-do-wna historia, nietuzinkowe postaci, koooocham relacje głównej bohaterki i jej podopiecznego stworka :p Kocham fabułę pełną tajemnic i plot twistów, kocham surową formę magii i lekką "słowiańskość", kocham, że kobieta w tej powieści jest kobietą, a wiedźma wiedźmą, i nie są przekolorowane i upiększone.

Cu-do-wna historia, nietuzinkowe postaci, koooocham relacje głównej bohaterki i jej podopiecznego stworka :p Kocham fabułę pełną tajemnic i plot twistów, kocham surową formę magii i lekką "słowiańskość", kocham, że kobieta w tej powieści jest kobietą, a wiedźma wiedźmą, i nie są przekolorowane i upiększone.

Od debiutu Anny Chełminiak minęło trochę czasu , a mi jakoś się nie złożyło , aby sprawdzić jak Autorka zaprezentowała swoje pióro , pomysłowość i kreatywność ? Z gatunkiem mi bowiem trochę nie po drodze ;-) . Teraz trafiłam na kolejną książkę Pani Anny i stwierdziłam ,że szybko trzeba nadrobić !O , dziwo ! podobało mi się , dobra rozrywka .Poziom i warsztat językowy wysoki , ale tego raczej byłam pewna :-).Fabuła przemyślana , wciągająca i bardzo dopracowana . A język ? wow ! dużo się dzieje ! polecam ! szkoda ,że tak późno zdecydowałam się na PIEKIELNICE ! Pani Aniu , GRATULUJĘ , super debiut ! bardzo doceniam .Życzę udanej ścieżki pisarskiej !Pozdrawiam - B.

Od debiutu Anny Chełminiak minęło trochę czasu , a mi jakoś się nie złożyło , aby sprawdzić jak Autorka zaprezentowała swoje pióro , pomysłowość i kreatywność ? Z gatunkiem mi bowiem trochę nie po drodze ;-) . Teraz trafiłam na kolejną książkę Pani Anny i stwierdziłam ,że szybko trzeba nadrobić !O , dziwo ! podobało mi się , dobra rozrywka .Poziom i warsztat językowy...

Rózia jest wiedźmą. Żyje samotnie ze swym chowańcem ropuchem Jurusiem. Kiedy odkrywa, że zaprzyjaźniony handlarz został brutalnie zamordowany, kierowana impulsem Rózia postanawia go pomścić. Dzięki swoim mocom odkrywa kto jest odpowiedzialny za zbrodnie, i również z pomocą swej siły, udaje jej się zlikwidować morderczynię handlarza Pajdy.
Niestety Rózia nie wie, że wiedźma, którą uśmierciła służyła rodowi wampirów. I kiedy krwiopijcy ruszają na łowy nowej pokojowej trafią wprost na Rózię. Wówczas wiedźma rozumie, że problemy wychowawcze z przysposobionym ropuchem to drobnostka w porównaniu z nową sytuacją życiową.

"Piekielnice" to świetna książka. Jestem pozytywnie zaskoczona, aczkolwiek wiele razy już miło zaskakiwał mnie selfpublishing. Tym razem też tak było.
Chełminiak postawiła na archaizmy, które chwilami są tak autentyczne, że trzeba zwolnić czytanie, by móc zrozumieć sedno. Ale absolutnie nie jest to wada tej powieści.
Czas akcji nie jest jasno określony, właściwie przypuszczać można, że mamy do czynienia z przełomem XIX i XX wieku. I dawna mowa, szczególnie u prostej dziewczyny takiej jak Rózia jest na miejscu.
Fantastyczny humor Autorki rozbawił mnie ogromnie. Bardzo przypadły mi do gustu ciągłe utyskiwania Rózi na Pelaśkę. Zresztą ogólne komentarze Rózi były komiczne, a jej tłumaczenie słow Radnego to mistrzostwo!
Podobało mi się także, że Chełminiak postacie czarownic skonstruowała w sposób barwny i obrzydliwy. Ich wygląd podczas pełnej przemiany użycia mocy jest mroczny, a przede wszystkim ich twarz wówczas opisana jest jako potworna. Moce czarownic również mają swoje granice, a one same odnajdują się lepiej każda w innych dziedzinie.

Podsumowując: bawiłam się przednio, chętnie przeczytam kolejne książki Autorki.

Rózia jest wiedźmą. Żyje samotnie ze swym chowańcem ropuchem Jurusiem. Kiedy odkrywa, że zaprzyjaźniony handlarz został brutalnie zamordowany, kierowana impulsem Rózia postanawia go pomścić. Dzięki swoim mocom odkrywa kto jest odpowiedzialny za zbrodnie, i również z pomocą swej siły, udaje jej się zlikwidować morderczynię handlarza Pajdy.
Niestety Rózia nie wie, że wiedźma,...

Mroczna, wciągająca i klimatyczna. Ciekawie zbudowane postaci. Czułam wręcz jakbym zamieszkała w domu wampirów razem z Rózią i jej ropuchem. Fantastyczny język w stylu gwary. Książka napisana lekko i ciekawie. Niektórzy przeczepili się do obrzydliwych opisów, ale to przecież książka fantasy o przebiegłej czarownicy, a nie królewnie jednorożców. Moim zdaniem to taka baśń dla dorosłych. Trochę mroczna z dużą dawką humoru. Jeżeli autorka zdecyduje się napisać kontynuację, to z pewnością po nią sięgnę.

Mroczna, wciągająca i klimatyczna. Ciekawie zbudowane postaci. Czułam wręcz jakbym zamieszkała w domu wampirów razem z Rózią i jej ropuchem. Fantastyczny język w stylu gwary. Książka napisana lekko i ciekawie. Niektórzy przeczepili się do obrzydliwych opisów, ale to przecież książka fantasy o przebiegłej czarownicy, a nie królewnie jednorożców. Moim zdaniem to taka baśń dla...

Napisana lekko i z polotem. Autorka użyła staroświeckiego języka w stylu gwary. Bardzo fajnie się tego słuchało. Lektorka znakomicie zinterpretowała książkę. Słuchanie to była sama przyjemność.

Napisana lekko i z polotem. Autorka użyła staroświeckiego języka w stylu gwary. Bardzo fajnie się tego słuchało. Lektorka znakomicie zinterpretowała książkę. Słuchanie to była sama przyjemność.

Wiedźma i wampiry to takie super combo. W dodatku opisy wychowańca zrobiły swoje i aż sama chciałabym takiego mieć. Bardzo fajnie sie czyta

Wiedźma i wampiry to takie super combo. W dodatku opisy wychowańca zrobiły swoje i aż sama chciałabym takiego mieć. Bardzo fajnie sie czyta

Sympatyczni bohaterowie i ciekawa historia, czyli po prostu przyjemność z czytania. Czekam na dalszą część przygód Rózi!

Sympatyczni bohaterowie i ciekawa historia, czyli po prostu przyjemność z czytania. Czekam na dalszą część przygód Rózi!

Nooo, zupełnie nie spodziewałam się tak wciągającej lektury. Wiedźma ze swoim chowańcem trafia na służbę do wampirów. Mroczna, brutalna, krwawa i duszna opowieść w baśniowym klimacie. Przerażające, demoniczne istoty, fałsz na każdym kroku i miłość matki, pragnącej ocalić swe dziecko i odzyskać wolność. Odsłuchałam z prawdziwą przyjemnością, bo lektorka, p. Saporżnikow, genialnie oddała cały urok utworu zawarty w formie gawędy.

Nooo, zupełnie nie spodziewałam się tak wciągającej lektury. Wiedźma ze swoim chowańcem trafia na służbę do wampirów. Mroczna, brutalna, krwawa i duszna opowieść w baśniowym klimacie. Przerażające, demoniczne istoty, fałsz na każdym kroku i miłość matki, pragnącej ocalić swe dziecko i odzyskać wolność. Odsłuchałam z prawdziwą przyjemnością, bo lektorka, p. Saporżnikow,...

Fajna powieść z gatunku fantasy z elementami prowadzonego sledztwa. Napisana tak lekko, tak przyjemnie, że odnosi się wrażenie, że czytamy bajkę. Postacie z kasty wampirów i wiedźm nie takie straszne, by je "piekielnicami" zwać. Matka wampirza, jak i matka wiedźma, tak samo troszczy się i zabiega o swe potomstwo jak matka z gatunku humanoidalnych. Powieść zamknięta w jednym woluminie, jednak chciałoby się czytać o losach Rózi dłużej. Bardzo ciekawa bohaterka, wścibska, nieustępliwa, ostrożna.
I na koniec jeszcze jedno. Jeśli tak ma wyglądać piekło, jak w "Piekielnicach" narysowała nam Chełminiak (wyjaśnię: zamczysko pośród lasu, luksus, zbytek, służba, a może i uciech wbród) to "nie taki diabeł straszny, jak go malują".
Nominacja do nagrody "fantastycznie utalentowani".

Fajna powieść z gatunku fantasy z elementami prowadzonego sledztwa. Napisana tak lekko, tak przyjemnie, że odnosi się wrażenie, że czytamy bajkę. Postacie z kasty wampirów i wiedźm nie takie straszne, by je "piekielnicami" zwać. Matka wampirza, jak i matka wiedźma, tak samo troszczy się i zabiega o swe potomstwo jak matka z gatunku humanoidalnych. Powieść zamknięta w jednym...