Malmfrid

𝐁𝐀𝐑𝐃𝐙𝐎 𝐃𝐎𝐁𝐑𝐀 𝐉𝐀𝐊𝐎 𝐂𝐀Ł𝐎ŚĆ ⵑ Ktoś się pozbywał, a ja przygarnęłam całą serię, nie lubię jak książki trafiają na śmietnik. Cholibka jak już nie chcesz jakiejś książki u siebie, chociaż nie rozumiem skoro jakoś się u ciebie znalazła, to odnieś ją do biblioteki czy przekaż komuś, kto chętnie przeczytaj. Są też firmy, które skupują stare książki, ale na boga nie wyrzucaj na śmieci albo nie pal nimi w piecu o zgrozo 😬 Zawsze znajdzie się ktoś kto je przyjmie. 𝐒𝐄𝐑𝐈Ę 𝐏𝐎𝐋𝐄𝐂𝐀𝐌 ⵑ

"Magiczne księgi" jest tomem otwierającym "Sagę o Czarnoksiężniku" Margit Sandemo. Przenosimy się do Norwegii pod koniec XVII wieku, gdzie poznajemy Tiril - samotną dziewczynę, żyjącą w cieniu swojej siostry Carli. Z biegiem lat wokół sióstr zaczynają dziać się niepokojące zdarzenia, które wieńczy tragedia, a Tiril staje wobec życiowego dylematu i niebezpieczeństwa. Pomoc jej niesie Erling - młody przedsiębiorca i Móri - niepokojący, mroczny mężczyzna, który ma zadatki na czarnoksiężnika... Z przyjemnością zanurzyłam się w niezwykłym świecie Sandemo, gdzie magia przeplata się z rzeczywistością. Mroczna opowieść o czarnoksiężnikach i ciekawa postać Móriego fantastycznie dbają o elementy nadnaturalne (znakomitym pomysłem były rysunki run, dodawały klimatu),a z kolei postać TIril to archetyp kobiecej bohaterki autorki - silna, niezależna, a przy tym pełna niewinności i dobroci oraz wyrywająca się z ram swojej epoki jednostka, która jest opoką i światłem. Całość jest dopiero początkiem większej historii, ale stanowi interesujący i angażujący start, po którym chętnie sięga się po kolejny tom. Sandemo znakomicie miesza gatunki, a oprócz warstwy rozrywkowej zaznacza również poważne, dramatyczne wątki, jak wykorzystywanie seksualne, co było najbardziej przejmującym elementem tego tomu. Całościowo oceniam bardzo pozytywnie i jestem bardzo ciekawa dalszych losów bohaterów. Polecam :)

Czwarty tom cyklu to wciągająca kulminacja poszukiwań matki Tiril. Odkrywamy niezwykłe losu stojące za pochodzeniem dziewczyny, zanurzamy się w dworskim, zmanierowanym świecie i ponownie towarzyszymy bohaterom w nieustającej walce z kolejnymi zagrożeniami. To świetne połączenie magicznej przygody z mrocznym klimatem oraz życia i obyczajowości elit, które są świetnie oddane. Oczywiście, jak to u Sandemo, każda odpowiedź na pytanie wywołuje szereg kolejnych zagadek, a i zwrotów akcji nie brakuje, więc od razu chce się sięgnąć po kontynuację :)

Okładka nie pokaleczy się ? skąd od znajomej z LC moja opinia Na początku,myślałem.Że,będzie nudna a tu.Taka piękna,niespodzianka.Dostałem,pyszną i mądrą powieść historyczną. Średniowiecze,jak tu.Pokazane,to nie tylko dewocja i brud. Boharetka,sobie zdrowo poczynia./ Mamy tu,nawet jest związek homo.Co mnie,zaskoczyło. Bo nie wiedziałem,że byli też wtedy ludzie.Odważni,podobało.Mi się,opis Pirenejów,wśród mglieł. Był też Bizanjum i cesrarz.Ale,on nie był dobrym człowiekiem. Noce Królowej,to opisy komnat i życia dworskiego. Ale,też były wyprawy. Po za mury zamków.To było piękne.

Chadwick nie zasługuje, by jej książkę stawiać na półce obok Philippy Gregory. Matylda, córka Henryka I, walcząca o angielski tron z zacięciem godnym jej męskich potomków, jest postacią fascynującą. To obok Eleonory Akwitańskiej najbardziej chyba wyrazista i ciekawa postać tamtych czasów. Chadwick nie potrafiła tego pokazać, powieść nie wciąga, a Matylda jest zupełnie bez wyrazu. O wiele więcej życia tchnął w nią Follett w "Filarach Ziemi", a przecież jest tam tylko postacią w tle.

W powieści główny bohater już nie młody próbuje się ożenić z dużo młodszą kobietą a którą to już nie ważne. Jest to naprawdę książka wesoła, przygody i perypetie głównego bohatera są zabawne i jak to u Kraszewskiego wszystko kończy się dobrze. Książka krótka, szybko się czyta i oczywiście napisana jest piękną polszczyzną.

„Klątwa" jest typowym romansem, którego urozmaiceniem jest fakt, że akcja dzieje się pod koniec XIX wieku. Nie jestem miłośniczką tego gatunku, ale musze przyznać, że tę konkretną książkę czytało mi się bardzo dobrze. Przede wszystkim poza tematyką romansu było dużo innych interesujących rzeczy, które zadecydowały o atrakcyjności utworu: piękna młoda kobieta, tajemniczy mężczyzna w masce, zabytki Egiptu, zagadkowe morderstwa, sekrety, niezłe tempo akcji. Poza tym Shannon Drake to znana mi z wcześniejszej lektury Heather Graham, lekka w odbiorze pisarka chociaż książek zupełnie innego typu. Pomimo zmiany klimatu dzięki niej otrzymałam, chociaż niezbyt ambitną, to powieść miłą w odbiorze.

Kilka ostatnich wieczorów spędziłam z książką "Perfumiarka" autorstwa Margit Walsø i czuję, że był to naprawdę produktywny czas. Lubię sięgać po powieści obyczajowe, z których mogę się dowiedzieć czegoś więcej o danej dziedzinie lub całkiem od podstaw ją poznać. Na ten moment czytałam już m.in. o krawiectwie ("Szczęście na miarę"),ziołolecznictwie (seria "Leśne Ustronie") oraz o naturopatii i irydologii ("Mała zielarnia w Paryżu") i wreszcie przyszła pora na perfumiarstwo. Nigdy wcześniej nie interesowałam się tematem na tyle, aby czytać o procesie produkcji perfum, dlatego z tej historii dowiedziałam się naprawdę wiele. Dość szczegółowo opisana jest cała procedura labolatoryjna, poprzedzona zbiorami roślin, ćwiczeniami dla twórców zapachów oraz realia prowadzenia zakładu. Autorka wplotła także kilka ciekawostek z dawnych czasów, odnośnie początków perfumiarstwa, gdyż fabuła ma miejsce w realnej miejscowości – Grasse, która jest światową stolicą perfum. Tak więc rzeczywiste miejsce i wydarzenia, splatają się z fikcyjną historią o Ingrid, która przerwała studia w Norwegii i wyjechała do Grasse po znalezieniu rysunku z tajemniczym flakonem w rzeczach zmarłego taty. Fakt jego częstych wyjazdów do Prowansji, które Ingrid pamięta z dzieciństwa, oraz nietypowych zachowań po powrocie, w połączeniu z tym znaleziskiem, intryguje ją na tyle, że postanawia wyruszyć do miasta, często odwiedzanego przez ojca. Pragnie odkryć tajemnicę, jaką nosił w sobie za życia, bo jest pewna, że taką posiadał. Na miejscu Ingrid styka się z prozą prowansalskiego świata, nowymi znajomościami, wyzwaniami oraz wspomnieniami z przeszłości. Podejmuje pracę w fabryce Sonji Richard, która może być furtką do odkrycia tajemnicy. W tym wszystkim mamy oczywiście wątek romantyczny, dodający jeszcze więcej słodkiego aromatu do całej powieści. To typ dzieła, które "czyta się samo". Nim się zorientowałam, byłam już w połowie, a potem na jego końcu. Ponadto przenosi nas do letniej Prowansji pełnej kolorowych pól, pięknych widoków i mnóstwa zapachów, co dodaje jej lekkości. Należy jednak zaznaczyć, że przeważał wątek tworzenia zapachów, a ten miłosny został skrócony do minimum, ale mi akurat to nie przeszkadzało. Cieszę się, że trafiłam na ten tytuł 💜

Wg. opisu okładkowego, książka Farquhara to "szokująco prawdziwe opowieści o najnikczemniejszych, najdziwaczniejszych i najbardziej rozwiązłych królach, królowych, carach i cesarzach". I w zasadzie na tym opiera się cała jej treść. Mamy tu szereg ciekawostek o przeróżnych władcach, ich rodzinach, ale też podstępnych poddanych i sługach, a także niemoralnych papieżach i innych przedstawicielach religijnych. Całość jest przedstawiona w całkiem przyjemnej do czytania, skondensowanej formie, nawet osoby nie będące zaznajomione jakoś szczegółowo z historią poszczególnych dynastii, ogarną poszczególne zawiłości i powiązania pomiędzy poszczególnymi, opisywanymi osobami. Sporo tu, jak można się spodziewać, wątków erotycznych, morderstw, opisów stosowanych tortur, czy wymyślnych zachcianek ludzi władzy. A fantazję mieli oni szczególną, faktycznie, zdarzały się opisy mocno wykraczające poza normy, aczkolwiek większość władców miała dość podobne upodobania i wiele anegdot bywało zbliżonych do siebie. Dla bardziej wnikliwych badaczy historii pomocnym dodatkiem są drzewa genealogiczne, oś czasu oraz notki "w pigułce" o królach Anglii, Francji i Rosji. Małym minusem jest sam układ logistyczny książki - ułożony tematyką, a nie postaciami, przez co nie raz o tej samej osobie czytamy w kilku rozdziałach, co wzbudza nieco poczucia chaosu. Całkiem luźna i przyjemna lektura, wielu z tych ciekawostek nie znałam wcześniej. Dla zainteresowanych tematem mogę polecić.

pełna opinia na blogu Czytam dla przyjemności https://czytamdlaprzyjemnosci.blogspot.com/2019/06/57-lekarz-obakanych-t2-xavier-de.html (...)"Lekarza obłąkanych" t. 2 polecam każdemu kto przeczytał tom pierwszy. Jest to niezbędne, aby przekonać się jakie zakończenie wymyślił autor. Po raz kolejny będziecie się mogli przekonać, że zło zostaje ukarane i nie ma dla niego miejsca wśród porządnych obywateli. Z pewnością wiele emocji dostarczy wam powieść, gdyż nieoczekiwane zwroty akcji doprowadzą was do skrajnych uczuć. Bo w tej historii nic nie jest takie, jak z pozoru mogłoby się wydawać.

Przepiękna powieść o prostym życiu ludzi z osady słowiańskiej. Prosta, prawdziwa, żywa. Bez fantastyki, tylko prawdziwe życie. Przyjemna pozycja, dobrze się czyta. Jest to też książka, gdzie prym wiedzie miłość i uczucia, a że slowianskoscią w tle, a takie książki lubię najbardziej. Nie jest ona okrutna czy przerażająca, nie ma w sobie nic z horroru, co jest bardzo częste w książkach o Słowianach. Mimo iż nie ma tutaj bogów ani demonów, jedynie wierzenia i przesądy ludzkie, to mogę śmiało napisać, że czytało mi się ją tównie dobrze czy i Wilczą Dolinę Marty Krajewskiej. Subiektywna skala (nie jest to ocena tylko mój własny Drogowskaz ;) ) Poziom słowiańskości 8/10 Spokój podczas czytania 10/10 Wątki miłosne 10/10 Dynamika akcji 6/10 Fantastyka 1/10 Horror 0/10 Kryminał 3/10 Uczucie ciężaru po przeczytaniu książki 2/10

Biblioteka do której mam dosyć daleko zapewnia mi różnorodność książek z literatury pięknej, więc na pierwszy cel wybrałam sobie serię z Rebisu o interesującej nazwie: "Jej portret". To jest powieść, której dosyć długo szukałam i miałam wielkie oczekiwania. Bardzo plastyczne opisy, poetycki styl opowieści i konkretność - to są chyba najlepsze rzeczy w tej książce. Pomimo swojego niewinnego formatu poznajemy historię kilku pokoleń ludzi, którzy byli właścicielami pewnego portretu. Przyznam szczerze, że obrazy Vermeera otaczają mnie w każdym momencie, przez wszystkich uważane jako prawdziwe arcydzieła, we mnie jakoś nie wzbudzały tego zachwytu na tyle, by poznać biografię malarza oraz zadać sobie pytanie: co się działo z jego dorobkiem po śmierci? Kim byli kolejni właściciele obrazu? Przecież nie od razu pojawiły się w muzeach! Bardzo mi się podobało skupienie na emocjach kobiet. Szczególnie zakończenie pełne goryczy, niespełnienia i emocjonalnego zawodu w kwestii swojego życia w wykonaniu córki malarza. Warto przeczytać, a resztę wiedzy dopełnić chociażby lekturą o malarzu jakim był Jan Vermeer. Bo prawda jest taka, że autorka dorzuciła tylko ciekawostki z jego życia oraz tego, co się działo z obrazami po jego śmierci. Bardziej skupiła się na podróży fikcyjnego obrazu przez ręce kolejnych właścicieli. Po uzupełnieniu wiedzy powieść nabierze kolorów i zrozumienia.

Może jestem nieobiektywna, ponieważ jako niepoprawna pedantyczka utożsamiam się silnie z bohaterką powieści i przez to od początkowych stron już ją lubię. Tak całkiem obiektywnie patrząc na całość historia jest wciągająca, a rozwój wypadków poprowadzony dość zaskakująco. Jest tu uczucie, ale rozkwita ono "nienachalnie", naturalnie; jest także tajemnica sprzed lat, która wierci dziurę w brzuchu i zmusza do przeczytania jeszcze jednej choćby strony; mamy także napięcie i niepokój, które towarzyszą czytelnikowi w miarę rozwoju akcji. Polecam.

Przepiękna powieść o prostym życiu ludzi z osady słowiańskiej. Prosta, prawdziwa, żywa. Bez fantastyki, tylko prawdziwe życie. Przyjemna pozycja, dobrze się czyta. Jest to też książka, gdzie prym wiedzie miłość i uczucia, a że slowianskoscią w tle, a takie książki lubię najbardziej. Nie jest ona okrutna czy przerażająca, nie ma w sobie nic z horroru, co jest bardzo częste w książkach o Słowianach. Mimo iż nie ma tutaj bogów ani demonów, jedynie wierzenia i przesądy ludzkie, to mogę śmiało napisać, że czytało mi się ją tównie dobrze czy i Wilczą Dolinę Marty Krajewskiej. Subiektywna skala (nie jest to ocena tylko mój własny Drogowskaz ;) ) Poziom słowiańskości 8/10 Spokój podczas czytania 10/10 Wątki miłosne 10/10 Dynamika akcji 6/10 Fantastyka 1/10 Horror 0/10 Kryminał 3/10 Uczucie ciężaru po przeczytaniu książki 2/10